Curaçaose man verliest strijd om doorgaan ongevallenuitkering — OGEAC:2026:44

Een man op Curaçao raakte in 2017 arbeidsongeschikt na een bedrijfsongeval, waarbij hij met zijn voorhoofd tegen een lessenaar sloeg en een hoofdcontusie opliep. Sindsdien ontving hij een ongevallenuitkering van de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Na een herbeoordeling concludeerde de SVB in 2024 dat hij volledig arbeidsgeschikt was en beëindigde de uitkering per 21 mei 2024. De man vocht dit besluit aan, maar het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao stelde de SVB in het gelijk.

De man voerde twee argumenten aan. Ten eerste stelde hij dat zijn uitkering niet kon worden beëindigd omdat hij nog altijd onder behandeling was van een specialist. De wet bepaalt namelijk dat iemand zijn recht op een uitkering verliest als hij zich niet onder behandeling stelt. De man redeneerde omgekeerd: omdat hij wél onder behandeling was, kon er geen grond voor beëindiging zijn.

Het Gerecht verwierp deze redenering. Het maakte onderscheid tussen de voorwaarden voor het recht op een uitkering en de gronden voor beëindiging ervan. Het recht op een ongevallenuitkering bestaat alleen zolang iemand daadwerkelijk arbeidsongeschikt is. Nu de SVB de man volledig arbeidsgeschikt had verklaard, verviel het recht op de uitkering simpelweg. De vraag of aan een beëindigingsgrond was voldaan, deed daar niet aan af.

Het tweede argument betrof de medische beoordeling. De man legde een rapport van zijn behandelend neuropsycholoog over, waaruit in 2024 duidelijke cognitieve stoornissen op meerdere gebieden naar voren kwamen. Hij stelde dat de verzekeringsarts op basis daarvan meer beperkingen had moeten vaststellen.

Ook dit argument overtuigde het Gerecht niet. De verzekeringsartsen hadden uitvoerig toegelicht waarom de bevindingen uit 2024 niet aan het bedrijfsongeval van 2017 konden worden toegeschreven. Bij een hoofdcontusie zoals bij de man opgelopen, manifesteren cognitieve stoornissen zich doorgaans kort na het ongeluk. Maar neuropsychologisch onderzoek in 2018 — een jaar na het ongeval — toonde geen stoornissen aan. Ook in 2022 werden geen cognitieve tekorten gevonden; destijds werd de diagnose aanpassingsstoornis gesteld. Dat de neuropsycholoog pas in 2024 wél stoornissen constateerde, maakte het onwaarschijnlijk dat die alsnog het gevolg waren van het zeven jaar eerder opgelopen letsel. Bovendien leed de man aan diabetes en hoge bloeddruk, die als alternatieve verklaring voor de vastgestelde afwijkingen konden dienen.

Het Gerecht oordeelde dat het onderzoek door de verzekeringsarts zorgvuldig en inzichtelijk was uitgevoerd. De man had niet aannemelijk gemaakt dat de medische beoordeling onjuist was. Omdat hij geen bezwaren had aangevoerd tegen de arbeidskundige beoordeling — die concludeerde dat hij volledig arbeidsgeschikt was voor passend werk — liet het Gerecht die beoordeling voor juist doorgaan. Het beroep werd ongegrond verklaard en de beëindiging van de ongevallenuitkering per 21 mei 2024 bleef in stand.