Rechter schorst ontheffing koraalverplaatsing Flamingo Ontwikkelingsmaatschappij — OGEAC:2026:64
schorsing ontheffing koraalverplaatsing bij landaanwinningsproject / motiveringsgebrek
Eiser / verzoeker
Verzoeker 1 en verzoekers 2, 3 en 4, en stichting Fundashon Pro Monumento
Verweerder / gedaagde
Minister van Gezondheid Milieu en Natuur
De verzoeken om voorlopige voorziening zijn toegewezen: de ontheffing voor koraalverplaatsing is geschorst tot zes weken na de uitspraak in de bodemzaken, en de minister is veroordeeld tot betaling van proceskosten van Cg 1.400,-.
- De ontheffing is gebrekkig gemotiveerd omdat de minister niet heeft uitgelegd waarom het landaanwinningsproject een aan het algemeen belang ontleende grond oplevert als bedoeld in artikel 5 Rifbeheersverordening Curaçao.
- De vraag of het algemeen belang mag worden ingevuld via neveneffecten (verbetering maritieme natuurwaarden) of alleen via het achterliggende project zelf, moet in de bodemprocedure worden beantwoord.
- De noodzaak van koraalverplaatsing is gemotiveerd betwist door een hoogleraar Tropische Mariene Ecologie en moet eveneens in de bodemprocedure worden onderzocht.
- Het argument dat nog SPAW-beschermde koralen aanwezig zijn, slaagde niet: verzoekers leverden onvoldoende tegenbewijs tegenover de onderbouwde conclusie van de minister dat die koralen zijn afgestorven.
- De financiële belangen van de ontheffinghouder wegen niet op tegen het risico van onomkeerbare koraalaantasting; de ontheffinghouder had kunnen anticiperen op juridische procedures.
Samenvatting
Een hotelresort op Curaçao wil uitbreiden met tien nieuwe kamers, te realiseren door middel van landaanwinning aan de kust. Voor de aanleg moeten koralen op de zeebodem worden verplaatst. De minister van Gezondheid, Milieu en Natuur verleende daarvoor op 21 april 2026 een ontheffing aan de ontwikkelingsmaatschappij achter het resort, Flamingo Ontwikkelingsmaatschappij B.V. Aan de ontheffing was een compensatieplan verbonden, waarbij minimaal 3.000 m² aan koraalrifhabitat over een periode van tien jaar zou worden hersteld en verrijkt.
Tegen de ontheffing kwamen meerdere partijen in beroep: een bewoonster van een naastgelegen perceel, drie eigenaren van dat perceel en de stichting Fundashon Pro Monumento, die opkomt voor het behoud van de Curaçaose natuur. Zij vroegen de rechter om de ontheffing te schorsen in afwachting van een inhoudelijke behandeling van hun beroepen.
Centraal in de procedure stond de vraag of de minister voldoende had gemotiveerd dat het landaanwinningsproject een 'zwaarwegend algemeen belang' vertegenwoordigt. Op grond van de Rifbeheersverordening Curaçao mag ontheffing van het verbod op het losmaken van koralen alleen worden verleend voor wetenschappelijke doeleinden of op gronden van algemeen belang. In de ontheffing stond slechts dat het project 'van algemeen belang' is, maar waaróm dat zo zou zijn, werd niet uitgelegd. Ook de adviezen van het ministerie die aan de ontheffing ten grondslag lagen, gaven geen antwoord op die vraag — ze wierpen de vraag juist zelf op.
Pas in het verweerschrift en ter zitting legde de minister uit dat het algemeen belang gelegen zou zijn in de verbetering van de maritieme natuurwaarden: het projectgebied is een gedegradeerd gebied met grotendeels afgestorven koralen, en het compensatieplan zou zorgen voor gezondere riffen. De rechter vond dit een serieus argument dat nader onderzoek verdient, maar plaatste ook vraagtekens: moet het algemeen belang niet betrekking hebben op het project zelf — de hoteluitbreiding — en niet op neveneffecten zoals koraalverbetering? Die vraag is te complex voor een spoedprocedure en moet in de hoofdzaak worden beantwoord.
Daarnaast betwistten verzoekers de noodzaak van verplaatsing. Een hoogleraar Tropische Mariene Ecologie wees erop dat in gedegradeerde gebieden ook herstel mogelijk is en dat sommige koraalsoorten juist resistent kunnen zijn tegen stress. De onderzoeksrapporten lieten zien dat de koraalbedekking sterk was teruggelopen, maar bevatten ook meldingen van nog levende grote kolonies van bedreigde soorten. De rechter oordeelde dat ook dit een inhoudelijke discussie is die thuishoort in de bodemprocedure.
Verzoekers voerden ook aan dat er nog beschermde koraalsoorten aanwezig zijn die vallen onder het SPAW-protocol, waarvoor een strenger beschermingsregime geldt. De rechter verwierp dit argument: de minister had op basis van meerdere onderzoeken geconcludeerd dat die koralen inmiddels zijn afgestorven, en de door verzoekers overgelegde foto en e-mail boden onvoldoende tegenbewijs.
De financiële belangen van de ontheffinghouder zijn niet gering: het bedrijf heeft al contracten afgesloten voor de landaanwinning en de schorsing leidt tot forse kosten. De rechter erkende dit nadrukkelijk, maar oordeelde dat die belangen niet opwegen tegen het risico van onomkeerbare schade aan de koralen. Bovendien was de ontheffinghouder er al van op de hoogte dat juridische procedures te verwachten waren en had zij daarmee rekening kunnen houden.
Het gerecht wees de verzoeken toe, schorste de ontheffing van 21 april 2026 tot zes weken na de uitspraak in de bodemprocedure, en veroordeelde de minister tot betaling van proceskosten van Cg 1.400,- aan verzoekers.
Betrokken advocaten
mr. ir. R. Rijnberg
verzoekers
mr. H.W. Braam
verweerder
mr. M.G. Woudstra
Flamingo Ontwikkelingsmaatschappij B.V.
mr. R.C.M.S. van der Heide
Flamingo Ontwikkelingsmaatschappij B.V.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGEAC:2026:10, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 02-02-2026, CUR202503709
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht
ECLI:NL:OGEAC:2026:8, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 02-02-2026, CUR202502104
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht; Mededingingsrecht
ECLI:NL:OGEAC:2026:9, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 02-02-2026, CUR202502460
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht
ECLI:NL:OGHACMB:2026:16, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 27-01-2026, CUR2024H00178
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerecht in eerste aanleg van CuraçaoRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
Lar CUR202601486 en CUR202601519
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr.drs. S. Lanshage
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een stichting op Curaçao die sinds 2009 kinderen en jongvolwassenen tussen zes en 24 jaar op sociaal en educatief gebied bijstaat, werd op 18 mei 2026 door de Kamer van Koophandel en Nijverheid van Curaçao ontbonden. De reden: de Stichting Save Our Youth Curaçao had langer dan een jaar de jaarlijkse bijdrage voor de inschrijving in het handelsregister niet betaald. De laatste betaling was in 2011. De Kamer van Koophandel (KvK) had de procedure volgens de wet gevolgd. Eerst plaatste zij de naam van de stichting in januari 2026 op een ontbindingslijst op haar website en in de Landscourant. Daarna kreeg de stichting zes weken om de betalingsachterstand weg te werken. Dat gebeurde niet, waarna de KvK de ontbindingsbeschikking nam. Volgens artikel 2:25 van het Burgerlijk Wetboek van Curaçao moet de KvK een rechtspersoon dan ontbinden. De stichting stelde dat ze sinds 2011 geen facturen had gekregen, dat de KvK geen afschrift van de beschikking kon geven en dat de ontbinding onevenredig was. Het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao behandelde het beroep op 16 september 2026. De eerste twee klachten wijst het af. De KvK heeft de beschikking op de wettelijke wijze bekendgemaakt, en de wet verplicht niet tot het verstrekken van een afschrift. De betalingsverplichting volgt uit artikel 14 van de Handelsregisterverordening en bestond ook zonder kennisgeving. Dat de stichting minstens sinds 2022 niet betaalde, staat vast. Toch krijgt de stichting gelijk. Het Gerecht legt uit dat een wet in formele zin normaal niet aan algemene rechtsbeginselen wordt getoetst, maar dat toepassing achterwege kan blijven als er bijzondere omstandigheden zijn die de wetgever niet heeft meegewogen. Volgens de toelichting bij de wet is de ontbindingsregeling bedoeld voor lege, verlaten of onbereikbare rechtspersonen, om het handelsregister op te schonen en witwassen en terrorismefinanciering tegen te gaan. Daarom koos de wetgever voor een eenvoudige bekendmaking via een lijst. De wetgever heeft niet onderkend dat ook actieve, bereikbare rechtspersonen alleen om een betalingsachterstand zo kunnen worden ontbonden, met zeer verstrekkende gevolgen: na ontbinding kan de rechtspersoon alleen nog zijn vermogen vereffenen, en een doorstart vraagt meestal een nieuwe rechtspersoon. Bij deze stichting is niet gebleken dat zij zonder bestuurder, onbereikbaar of niet meer actief was. De KvK heeft haar niet aangemaand en geen andere manier gezocht om de bijdrage te innen. De KvK zei zelf ter zitting dat het niet haar bedoeling is actieve rechtspersonen te ontbinden, maar dat zij zich gedwongen voelt zodra aan een voorwaarde is voldaan. Het Gerecht oordeelt dat toepassing van artikel 2:25 hier zozeer in strijd komt met het evenredigheidsbeginsel dat zij achterwege moest blijven. Het Gerecht verklaart het beroep gegrond en vernietigt de ontbindingsbeschikking van 18 mei 2026. De KvK hoeft geen nieuw besluit te nemen, maar moet de beslissing in het handelsregister inschrijven en de vernietiging bekendmaken op haar website, in de Landscourant en in een of meer dagbladen. Daarnaast moet de KvK het door de stichting betaalde griffierecht van Cg 150 vergoeden. Hoger beroep staat niet open.
Curaçao Secure Storage B.V., een opslagbedrijf dat sinds 2008 bestaat, werd op 18 mei 2026 door de Kamer van Koophandel en Nijverheid (KvK) ontbonden. De reden: het bedrijf had langer dan een jaar de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving in het handelsregister niet betaald, een achterstand van Cg 500 bij een jaarbijdrage van Cg 100. Door de ontbinding kon het bedrijf onder meer zijn erfpachtrechten niet meer beheren en zich niet meer verweren in gerechtelijke procedures. De KvK had het voornemen tot ontbinding bekendgemaakt door het bedrijf op 13 januari 2026 op een ontbindingslijst te zetten, gepubliceerd op haar website op 30 januari 2026 en vermeld in de Landscourant en de Extra. De zes weken om de achterstand weg te werken liet het bedrijf verstrijken. Het stelde op 22 juni 2026 beroep in en betaalde de achterstand op 13 juli 2026. Het Gerecht behandelde het beroep op 16 september 2026. Het bedrijf voerde aan dat de ontbinding in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, omdat het een onderneming is met echte bezittingen en lopende rechtsverhoudingen die enkel om een administratieve achterstand is ontbonden. Ook zou het eigendomsrecht uit het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens zijn geschonden. De KvK stelde dat zij verplicht was te ontbinden: de voorwaarden waren vervuld en de wet biedt geen ruimte voor een afweging van belangen. Latere betaling verandert dat volgens haar niet. Het Gerecht stelde vast dat de voorwaarden voor ontbinding vervuld waren en dat de bekendmaking correct was verlopen. Toch had de KvK de regel hier niet mogen toepassen. De toelichting op de wet laat zien dat de regeling bedoeld is voor lege, verlaten of onbereikbare rechtspersonen, mede om witwassen en terrorismefinanciering tegen te gaan. Dat ook actieve ondernemingen met echte bezittingen om een betalingsachterstand zouden kunnen worden ontbonden, heeft de wetgever niet onderkend. Na ontbinding mag een bedrijf alleen nog handelingen verrichten voor de vereffening en kan het geen nieuwe verplichtingen aangaan. Voor een doorstart is in beginsel een nieuwe rechtspersoon nodig, met alle kosten van dien. De KvK had het bedrijf niet aangemaand en niet geprobeerd de bijdrage op een andere manier te innen. Ter zitting zei zij dat het niet haar bedoeling is bedrijven als dit te ontbinden, maar dat zij zich gedwongen voelt. Toepassing van de regel is hier zo onevenredig dat die achterwege moet blijven. Aan de klacht over het eigendomsrecht kwam het Gerecht daarom niet toe. Het Gerecht verklaarde het beroep gegrond en vernietigde de ontbindingsbeschikking. De KvK moet de beslissing inschrijven in het handelsregister en de vernietiging bekendmaken op haar website, in de Landscourant en in dagbladen. Zij betaalt de proceskosten van Cg 1.400 en vergoedt het griffierecht van Cg 150. Hoger beroep staat niet open.
Een stichting particulier fonds op Curaçao, SPF Jasab, bezit een aantal bouwkavels. Die kavels zijn onderwerp van een vergevorderde transactie waarbij alle rechten in het fonds, samen met de activa, door een derde partij worden overgenomen. Toch ontbond de Kamer van Koophandel en Nijverheid (KvK) het fonds op 18 mei 2026, omdat het langer dan een jaar de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving in het handelsregister niet had betaald. De achterstand bedroeg Cg 500, bij een jaarbijdrage van Cg 125. De KvK had het voornemen tot ontbinding eerder bekendgemaakt door het fonds op 13 januari 2026 op een ontbindingslijst te zetten, gepubliceerd op haar website op 30 januari 2026 en vermeld in de Landscourant en de Extra. Het fonds had daarna zes weken om de achterstand weg te werken, maar betaalde pas op 23 juni 2026, na de ontbinding. Jasab stelde op 26 juni 2026 beroep in. Het Gerecht behandelde de zaak op 16 september 2026 op zitting, samen met een gelijksoortige zaak. Jasab voerde aan dat zij niet effectief was geïnformeerd en dat een algemene lijst niet volstond. Door de ontbinding verliest zij haar normale rechtspositie en komt haar vermogen onder vereffening te staan. De KvK stelde dat zij verplicht was te ontbinden. De wet biedt volgens haar geen ruimte voor een afweging van belangen, en latere betaling verandert dat niet. Het Gerecht stelde vast dat de wettelijke voorwaarden vervuld waren, maar dat toepassing van de regel in dit geval achterwege had moeten blijven. Uit de toelichting op de wet blijkt dat de regeling bedoeld is om lege, verlaten of onbereikbare rechtspersonen uit het register te halen, mede om witwassen tegen te gaan. Daarom is de procedure eenvoudig gehouden. Dat ook actieve rechtspersonen met echte bezittingen enkel om een betalingsachterstand worden ontbonden, heeft de wetgever niet onderkend. Jasab is volgens het Gerecht niet leeg of verlaten. Ontbinding betekent dat zij haar activiteiten niet kan voortzetten en alleen nog mag handelen voor de vereffening. De KvK had het fonds niet aangemaand en geen andere manier gezocht om de bijdrage te innen. Ter zitting zei zij dat het niet haar bedoeling is rechtspersonen als Jasab te ontbinden, maar dat zij zich daartoe gedwongen voelt. Dat is onevenredig. Het Gerecht verklaarde het beroep gegrond en vernietigde de ontbindingsbeschikking van 18 mei 2026. De KvK moet de beslissing inschrijven in het handelsregister en de vernietiging bekendmaken op haar website, in de Landscourant en in een of meer dagbladen. Ze betaalt de proceskosten van Jasab, vastgesteld op Cg 700, en vergoedt het griffierecht van Cg 150. Hoger beroep staat niet open.