ECLI:NL:OGHACMB:2022:150, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 29-06-2022, H 119/2019 500.00098/19 — OGHACMB:2022:150
Samenvatting
Mensenhandel. Medeplichtigheid aan seksuele uitbuiting en bevoordeling uit de opbrengst van die seksuele uitbuiting.
Betrokken advocaten
mr. U. Dickens
mr. M.L.A. Angela
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGEAC:2024:240, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 14-11-2024, 500.00026/24
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Strafrecht
ECLI:NL:OGEAC:2024:239, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 12-06-2024, 500.00048/24
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Strafrecht
ECLI:NL:OGHACMB:2023:326, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 13-07-2023, H-191/22
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Strafrecht
ECLI:NL:OGHACMB:2023:316, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 30-03-2023, H-138/21
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. R.L.M. van Opstal
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Sint Maarten heeft zelf seksuele handelingen gepleegd met een meisje dat bij haar en haar toenmalige echtgenoot ging slapen, en heeft laten gebeuren dat haar man twee andere meisjes misbruikte. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie heeft haar daarvoor veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf. Het Gerecht in eerste aanleg had haar nog maar zes maanden voorwaardelijke cel en een werkstraf van 200 uur opgelegd. Het gaat om een zaak uit het onderzoek 'Pandora'. De vrouw en haar toenmalige echtgenoot vingen in hun kleine woning meisjes op uit instabiele gezinnen. Een andere vrouw, die al eerder was veroordeeld, bracht kwetsbare meisjes naar het huis en verklaarde dat de man een 'empire of girls' wilde opbouwen. De meisjes verbleven dagen of weekenden in de woning en sliepen soms in het bed van het echtpaar. Het hof beoordeelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten van 23 november 2023, nadat de officier van justitie beroep had ingesteld tegen de gedeeltelijke vrijspraak. De verdachte had bij het eerste meisje, dat toen tussen de twaalf en veertien jaar was, een dildo gebruikt en andere seksuele handelingen verricht. Dat gebeurde samen met anderen, in de periode van 2006 tot en met 2008 en daarna tot 2010 nog als ontucht met een aan haar zorg toevertrouwde minderjarige. Zij erkende dat zij seks met dit meisje had gehad, maar noemde een hogere leeftijd. Het hof volgde het meisje, dat haar leeftijd aan concrete gebeurtenissen koppelde en op belangrijke punten steun kreeg van de eerder veroordeelde vrouw. Voor het misbruik van twee jongere meisjes, in de periode van 2014 tot en met 2020, is de verdachte zelf niet de dader. Haar toenmalige echtgenoot pleegde volgens het hof verkrachting door 's nachts tijdens het slapen het ondergoed van de meisjes naar beneden te trekken en hen te penetreren. Het hof achtte bewezen dat de verdachte medeplichtig was. Zij wist ervan, greep niet in en bleef een van de meisjes zelfs naar de woning brengen. De woning was klein, de slaapkamers lagen naast elkaar en het misbruik speelde zich ook af in het gezamenlijke bed. Omdat de meisjes aan haar zorg waren toevertrouwd, rustte op haar een bijzondere plicht om hen te beschermen. Twee andere verwijten vielen weg. Voor het misbruik van een derde meisje (feit 3) was onvoldoende wettig bewijs. Voor het misbruik van een vierde meisje (feit 5) was onvoldoende vast te stellen dat het binnen de invloedssfeer van de verdachte had plaatsgevonden. Het verjaringsverweer slaagde niet, omdat de verjaring in 2021 tijdig was gestuit. Bij de straf woog het hof zwaar dat de verdachte haar verantwoordelijkheid voor kinderen in haar huis ernstig heeft verzaakt en weinig besef toont van de gevolgen. Een lichtere straf dan onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming was niet mogelijk. Matigend werkten haar afhankelijke positie ten opzichte van haar toenmalige echtgenoot en de zorg voor haar dochter, die voortdurend medische zorg nodig heeft. Daarnaast is de redelijke termijn geschonden: in eerste aanleg met ruim vijf maanden en in hoger beroep met ruim tien maanden. Het hof achtte 36 maanden passend en trok daar in totaal zes maanden vanaf. Twee van de slachtoffers krijgen schadevergoeding. Het hof wees de vorderingen van de eerste en de vijfde benadeelde toe tot Cg 20.000 per persoon, met Cg 1.000 proceskosten elk. De vordering van de derde benadeelde partij is niet-ontvankelijk, omdat de verdachte van dat feit is vrijgesproken. Voor het tweede slachtoffer legt het hof ook een schadevergoedingsmaatregel van Cg 20.000 op, met 67 dagen hechtenis als vervanging. Voor het eerste slachtoffer kan dat niet, omdat de maatregel ten tijde van die feiten nog niet bestond. Het hof veroordeelt de verdachte uiteindelijk tot 30 maanden gevangenisstraf, met aftrek van de tijd in verzekering.