ECLI:NL:OGHACMB:2024:77, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 12-06-2024, CUR2023H00340 — OGHACMB:2024:77
Samenvatting
Bouwvergunning appartementencomplex met vijf wooneenheden. De gronden zijn in het eilandelijk ontwikkelingsplan bestemd als “Binnenstad”. Op grond van de bestemmingsvoorschriften mag bebouwing het aanzicht van de Binnenstad niet verstoren. Er is geen grond voor het oordeel dat daarvan sprake is. Er is niet geconcretiseerd waarom sprake is van onaanvaardbare hinder. Beroep op vertrouwensbeginsel afgewezen. Bevestiging aangevallen uitspraak.
Betrokken advocaten
mr. E. Duijneveld
mr. E. van den Berg
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGAACMB:2026:3, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 12-01-2026, AUA202502007
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
ECLI:NL:OGAACMB:2025:103, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 10-11-2025, AUA202404140
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
ECLI:NL:OGEAA:2025:332, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 05-11-2025, AUA202502866
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:8569, Rechtbank Limburg, 02-09-2025, ROE 24/3096
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Rechtsgebied
Bestuursrecht; OmgevingsrechtZaaknummer
CUR2023H00340
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M. Simons
- dhr. mr. M. Jurgens
- dhr. mr.drs. W.H. Bel
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Curaçao die het niet eens was met een uitspraak over een bouwvergunning voor haar buurman, is door het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba niet-ontvankelijk verklaard in haar hoger beroep. De reden is simpel: zij heeft, ondanks herhaalde kansen, nooit uitgelegd waarom zij het niet eens was met de eerdere uitspraak. De zaak begon toen de minister van Verkeer, Vervoer en Ruimtelijke Planning in maart 2025 een bouwvergunning verleende aan de buurman van de vrouw voor de bouw van een opslagloods aan de Saturnusstraat 56. De vrouw kwam daartegen op bij het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, en met succes: het Gerecht verklaarde haar beroep in mei 2026 gegrond, vernietigde de bouwvergunning en droeg de minister op om binnen drie maanden opnieuw op de aanvraag van de buurman te beslissen, met inachtneming van wat het Gerecht had overwogen. Hoewel het Gerecht haar dus al gelijk had gegeven, stelde de vrouw toch hoger beroep in tegen die uitspraak. Zij deed dat op 17 juni 2026 in de vorm van een zogeheten pro forma beroep: een beroep dat wordt ingesteld om de termijn veilig te stellen, met de bedoeling de inhoudelijke bezwaren later aan te vullen. Het Hof gaf haar daarvoor tot 23 juli 2026 de tijd, en verlengde die termijn op haar eigen verzoek nog tot 13 augustus 2026. Toen bleek dat het stuk dat zij vervolgens indiende geen enkele inhoudelijke onderbouwing van haar hoger beroep bevatte, kreeg zij nog drie extra kansen: op 17 augustus 2026 werd zij telefonisch gewezen op het ontbreken van de gronden en kreeg zij één dag om dit te herstellen, wat zij niet deed. Op 19 augustus 2026 werd zij hier schriftelijk nogmaals op gewezen, met wederom een laatste termijn van één dag. Ook van die laatste kans maakte zij geen gebruik. Op 25 augustus 2026 liet het Hof partijen weten dat het geen gronden voor het hoger beroep had ontvangen en dat het onderzoek werd gesloten. Omdat de vrouw op geen enkel moment had aangegeven met welke overwegingen van het Gerecht zij het niet eens was en waarom, voldeed haar hoger beroep niet aan de wettelijke eis dat een beroep de gronden waarop het berust moet vermelden. Die eis staat in de Landsverordening administratieve rechtspraak van Curaçao. Omdat aan dat vereiste niet was voldaan, ondanks meerdere herstelmogelijkheden, zag de voorzitter van het Hof geen andere mogelijkheid dan het hoger beroep versneld, zonder zitting, niet-ontvankelijk te verklaren. Het Hof bepaalde verder dat de minister geen proceskosten hoeft te vergoeden. Partijen kregen te horen dat zij binnen twee weken na verzending van de uitspraak nog schriftelijk verzet kunnen aantekenen tegen deze beslissing bij het Hof zelf.
De bouw van vijf appartementsgebouwen met 44 wooneenheden op het terrein van het historische Landhuis Stadsrust in Curaçao blijft omstreden. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie bevestigt dat de eerste bouwvergunning terecht is vernietigd, en vernietigt ook een deel van de vervangende vergunning, omdat nog altijd onduidelijk is wat de projectontwikkelaar precies moet doen aan de waterafvoer. De minister van Verkeer, Vervoer en Ruimtelijke Planning verleende in maart 2023 een vergunning aan Stadsrust Private Foundation voor de bouw van vijf appartementengebouwen op een terrein van ruim een hectare tussen de Kaya Panacea en de Nieuwe Caracasbaaiweg. Omwonenden kwamen daartegen op, en het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao vernietigde de vergunning: de minister zou de bouwhoogte verkeerd hebben vastgesteld, had het bouwplan ten onrechte niet getoetst aan een verkavelingsplan uit 1960 met verplichte gevelrooilijnen, en had onvoldoende onderzocht wat de gevolgen van het project zijn voor de waterafvoer richting de percelen van de omwonenden. In hoger beroep krijgt de minister op één punt gelijk: het Hof oordeelt dat de bouwhoogte wél juist is vastgesteld. Volgens de regels wordt de bouwhoogte gemeten vanaf het bouwrijp gemaakte, vlakke maaiveld tot het hoogste punt van het gebouw; omdat het terrein na egalisatie een vlak maaiveld vormde zonder hoogteverschillen naast de gebouwen, hoefde de minister geen aparte berekening van een gemiddelde terreinhoogte te maken. Op het punt van het verkavelingsplan krijgt de minister echter ongelijk: het plan uit 1960 is nog altijd geldig en de daarin voorgeschreven gevelrooilijnen van 8 en 11 meter hadden wel degelijk moeten worden toegepast. Omdat de eerste vergunning ook om deze reden terecht is vernietigd, bevestigt het Hof per saldo de uitspraak van het Gerecht, met verbeterde gronden. Ondertussen had de minister in oktober 2025 al een nieuwe, aangepaste vergunning verleend, waartegen drie omwonenden apart in beroep gingen. Ook daar wordt de bouwhoogte in orde bevonden: de kleine overschrijdingen van de standaardhoogte van 8 meter, tot maximaal 9 meter, zijn volgens het Hof onvoldoende om de belangenafweging in het voordeel van de omwonenden te laten uitvallen. De gevelrooilijn is in de nieuwe vergunning inmiddels aangepast naar 11 meter door het bouwblok en de parkeerplaatsen te verschuiven, zodat het bouwplan alsnog aan het verkavelingsplan voldoet. Ook argumenten over de stevigheid van de fundering, de ontsiering van de omgeving, windhinder, inkijk, schaduwwerking en brandveiligheid worden door het Hof stuk voor stuk verworpen: de minister heeft deze aspecten voldoende onderzocht en gemotiveerd, onder meer op basis van een goedgekeurde sterkteberekening, een bodemonderzoek en een toelichting van de brandweer. Op het punt van de waterafvoer krijgen de omwonenden echter alsnog gelijk. De vergunningsvoorwaarde dat de ontwikkelaar het gekanaliseerde waterafvoerstelsel moet betrekken bij het project, is volgens het Hof te vaag: het is niet duidelijk wat daarmee concreet van Stadsrust wordt verwacht. Inhoudelijk stelt het Hof wel vast, aan de hand van gedetailleerde technische rapporten van de ingenieursbureaus Ascon en BSL, dat het regenwater van zowel het eigen bouwterrein als de omliggende percelen daadwerkelijk is meegenomen in de afwateringsplannen, en dat de bestaande afvoerpijp onder de Nieuwe Caracasbaaiweg voldoende capaciteit heeft. Klachten van een andere omwonende over een nabijgelegen project dat de afwatering verder zou verstoren, ziet het Hof als een kwestie van toekomstige handhaving, die in deze procedure niet aan de orde is. Omdat de vergunningsvoorwaarde over de waterafvoer wel te onduidelijk is, vernietigt het Hof dat specifieke onderdeel van de nieuwe vergunning en formuleert het de bepaling zelf opnieuw: de ontwikkelaar moet de hemelwaterafvoer uitvoeren volgens de uitgangspunten uit de rapporten van Ascon en BSL, inclusief de bijbehorende technische tekeningen. Voor het overige blijft de nieuwe vergunning in stand. De minister moet in beide procedures, zowel het hoger beroep als het beroep tegen de nieuwe vergunning, de proceskosten van de omwonenden vergoeden.
Twee omwonenden in de Curaçaose wijk Jan Sofat probeerden via de rechter een bouwvergunning te blokkeren voor een project van Gran Canari Development Company B.V. Dat bedrijf wil op een heuvelachtig perceel van ruim 13.000 vierkante meter zes bouwblokken neerzetten met in totaal 28 appartementen, een ondergrondse parkeergarage, zwembad, sauna en gym. De bouwhoogte van de blokken loopt op tot meer dan zestien meter, wat aanzienlijk hoger is dan de standaard maximale bouwhoogte van acht meter die in het Eilandelijk Ontwikkelingsplan Curaçao is opgenomen. De minister van Verkeer, Vervoer en Ruimtelijke Planning had de vergunning in oktober 2024 verleend. Hoewel de rechter in eerste aanleg het beroep van de omwonenden technisch gegrond verklaarde — de minister had de bouwhoogte aanvankelijk onjuist berekend — liet hij de rechtsgevolgen van de vergunning in stand. De herziene berekening klopte wel, en de overige bezwaren werden afgewezen. De omwonenden gingen in hoger beroep. Voor het Gemeenschappelijk Hof voerden de appellanten vier argumenten aan. Ten eerste stelden zij dat de EOP-bepaling die bouwhoogten boven acht meter mogelijk maakt in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel, omdat zij onvoldoende concrete grenzen stelt. Het Hof verwierp dit: het EOP heeft de status van een landsverordening en mag niet worden getoetst aan algemene rechtsbeginselen, alleen aan klassieke grondrechten. Bovendien heeft de wetgever bewust gekozen voor een flexibel plan dat hogere bebouwing toelaat mits een deugdelijke belangenafweging plaatsvindt. Ten tweede betwistten de omwonenden de door de minister gemaakte belangenafweging. Appellant 1 stelde dat het zicht op de Tafelberg volledig zou verdwijnen, appellant 2 vreesde verlies van uitzicht op Brakkeput en de Caracasbaai. Een taxateur schatte dat de woning van appellant 1 maar liefst 400.000 Curaçaose gulden in waarde zou dalen. Het Hof oordeelde dat de appellanten dit onvoldoende objectief hadden onderbouwd: de taxateur baseerde zijn rapport op door henzelf aangeleverde informatie en een zelf opgestelde schets, waarbij de bouwhoogte bovendien met een halve meter was opgerond. Bovendien had Gran Canari aannemelijk gemaakt dat de extra hoogte technisch noodzakelijk is voor een modern VRF-airconditioningssysteem op het dak — een energiezuinige keuze die alternatieven als split-units overbodig maakt. Het derde argument betrof de vraag of het project getoetst had moeten worden aan het Tourism Masterplan, omdat eigenaren hun appartementen aan toeristen kunnen verhuren. Het Hof volgde de eerder gehanteerde definitie: een toeristisch project moet naar vormgeving en uitvoering gericht zijn op het accommoderen van toeristen. Dat de eigenaren hun woning tijdelijk kunnen verhuren maakt het project nog geen toeristisch project, zeker niet nu typische toeristische voorzieningen zoals een lobby of schoonmaakservice ontbreken. Tot slot betwistten de appellanten de berekening van de woningdichtheid. Zij meenden dat die per kavel beoordeeld moest worden en dat de norm van maximaal 20 woningen per hectare dan werd overschreden. Het Hof wees erop dat de EOP-tekst expliciet spreekt van dichtheid 'per buurt', niet per kavel, en verwees naar eerdere jurisprudentie in die zin. Het Hof verklaarde het hoger beroep ongegrond en bevestigde de uitspraak van de rechter in eerste aanleg. De bouwvergunning voor Gran Canari blijft daarmee in stand.