Hof houdt Arubaanse topinkomenswet in stand voor pensioenfonds APFA — OGHACMB:2026:63
onrechtmatige wetgeving / normering topinkomens semipublieke sector
Eiser / verzoeker
Stichting Algemeen Pensioenfonds Aruba (APFA)
Verweerder / gedaagde
Het Land Aruba
Het Hof vernietigt het vonnis in eerste aanleg, wijst alle vorderingen van APFA af en veroordeelt APFA in de proceskosten van Afl 1.107.
- De rechter mag een formele landsverordening alleen buiten werking stellen wegens strijd met grondrechten uit de Staatsregeling of verdragsbepalingen, niet enkel wegens 'evidente onredelijkheid'.
- Het opnemen van APFA in de bijlage bij de LNT levert geen schending van het eigendomsrecht op, omdat beperking van contractsvrijheid over arbeidsbeloning geen eigendomsinbreuk is.
- APFA is bewust en expliciet door de wetgever in de bijlage opgenomen; haar bezwaren zijn tijdens de totstandkoming bekend geweest en er is geen sprake van een kennelijke vergissing.
- De LNT bevat een overgangsregeling voor bestaande hogere bezoldigingen, waardoor ook voor reeds lopende contracten geen onrechtmatige inbreuk op rechten bestaat.
- De weigering van de minister om APFA uit de bijlage te verwijderen is niet onrechtmatig, omdat APFA niet heeft gesteld dat de grond voor opname was weggevallen.
Samenvatting
Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie heeft bepaald dat de Arubaanse Landsverordening normering topinkomens (LNT) gewoon van toepassing is op het Algemeen Pensioenfonds Aruba (APFA). Daarmee draait het Hof een eerdere uitspraak van de rechter in eerste aanleg terug, die de wet juist buiten werking had gesteld voor dit pensioenfonds.
APFA is een in 2005 opgerichte stichting die de pensioenaanspraken beheert van overheidsambtenaren en anderen. Meer dan zestig procent van de deelnemers is (voormalig) overheidsmedewerker, en het Land Aruba draagt ook de werknemerspremies af aan het fonds. De LNT stelt grenzen aan de salarissen van topfunctionarissen bij publieke en semipublieke instellingen. APFA staat expliciet vermeld in de bijlage bij die wet en valt daarmee formeel onder de salarisplafonds.
Het pensioenfonds stapte naar de rechter omdat het vond dat het ten onrechte als semipublieke instelling werd aangemerkt. Het fonds voerde aan dat de salarisregulering zijn mogelijkheden beperkt om getalenteerde medewerkers en externe adviseurs aan te trekken, wat uiteindelijk ten koste gaat van de beleggingsresultaten en dus van de deelnemers. In eerste aanleg gaf de rechter het fonds gelijk en werd de wet buiten werking gesteld.
Het Hof oordeelt echter anders. Centraal staat de vraag hoe ver een rechter mag gaan bij het toetsen van formele wetgeving. Volgens de Staatsregeling van Aruba mag de rechter een landsverordening alleen buiten toepassing laten als die onmiskenbaar in strijd is met de grondrechten uit de Staatsregeling of met internationale verdragen. De maatstaf die de eerste rechter hanteerde — of de wetgever een 'evident onredelijke keuze' had gemaakt — gaat volgens het Hof te ver.
APFA had betoogd dat haar eigendomsrecht werd geschonden doordat zij niet langer vrij is om zelf salarissen af te spreken. Het Hof verwerpt dit. Dat een organisatie beperkt wordt in haar contractsvrijheid op het gebied van arbeidsbeloning, levert op zichzelf geen eigendomsinbreuk op. Bovendien kent de LNT een overgangsregeling: bezoldigingen die bij inwerkingtreding al boven het maximum lagen, mogen gedurende twee jaar blijven bestaan en moeten daarna binnen drie jaar worden teruggebracht. Deze regeling biedt voldoende bescherming, aldus het Hof.
Het Hof constateert ook dat APFA bewust en expliciet in de bijlage bij de LNT is opgenomen. Het fonds had tijdens de totstandkoming van de wet brieven gestuurd en gesprekken gevoerd met de minister en de Staten, maar kreeg geen gehoor. Dat betekent echter niet dat zijn argumenten niet zijn meegewogen door de wetgever. Van een kennelijke vergissing of een bijzondere omstandigheid die de wetgever over het hoofd heeft gezien, is geen sprake.
Tevens stond vast dat de minister bevoegd is om organisaties uit de bijlage te verwijderen, maar alleen als de grond voor opname niet langer bestaat. APFA stelde echter dat het nooit in de bijlage had mogen staan — niet dat de situatie inmiddels was veranderd. De weigering van de minister om APFA te verwijderen was daarom niet onrechtmatig.
Het Hof vernietigt het vonnis van de eerste rechter, wijst alle vorderingen van APFA af en veroordeelt het pensioenfonds in de proceskosten van beide instanties — in totaal Afl 1.107 aan verschotten te betalen aan het Land Aruba.
Betrokken advocaten
mr. A.F.J. Caster
verweerder
mr. G. Croes
verweerder
mr. P.R.C. Brown
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGEAA:2026:24, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 30-01-2026, 517 van 2025
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba · Strafrecht
ECLI:NL:OGEAA:2026:15, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 16-01-2026, 576 van 2025
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba · Strafrecht
ECLI:NL:OGAACMB:2026:1, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 12-01-2026, AUA202403981
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
ECLI:NL:OGAACMB:2026:3, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 12-01-2026, AUA202502007
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. E. de Boer
- dhr. mr. W.P.M. ter Berg
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.