Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:PHR:2019:486Civiel Recht

ECLI:NL:PHR:2019:486, Parket bij de Hoge Raad, 03-05-2019, 18/01658 — PHR:2019:486

Samenvatting

Verbintenissenrecht. Schadestaatprocedure. Vastgoedtransactie; turnkey-overeenkomst. Stelling koper dat door een aan de verkoper gelieerde huurder een lagere huurprijs werd betaald dan huurprijs waarop koopprijs was gebaseerd. Motiveringsklachten.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. W.L. Valk Zitting

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

18/01658

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

PHR:2026:1089
Parket bij de Hoge Raad·
Civiel Recht
PHR:2026:1087
Parket bij de Hoge Raad·
Civiel Recht
Procureur-Generaal adviseert Hoge Raad cassatieberoep LC Corp tegen Polen over investeringsarbitrage te verwerpen

Een Nederlandse beleggingsmaatschappij, LC Corp, startte in december 2020 een internationale arbitrageprocedure tegen de Republiek Polen. De aanleiding was een reeks herstructureringsmaatregelen die Poolse financiële toezichthouders hadden genomen bij banken waarin LC Corp aandeelhouder was. LC Corp baseerde de arbitrage op een bilateraal investeringsverdrag dat Nederland en Polen in 1992 hadden gesloten. Op voorstel van LC Corp werd Londen gekozen als zetel van het scheidsgerecht. Dat was een bewuste keuze met grote gevolgen. Het Hof van Justitie van de Europese Unie had in 2018 in het zogenoemde Achmea-arrest al geoordeeld dat arbitrageclausules in investeringsverdragen tussen EU-lidstaten in strijd zijn met het Unierecht. Zulke clausules halen geschillen die raken aan de uitleg van EU-recht weg uit het Europese stelsel van rechtsbescherming, wat de autonomie van het EU-recht ondermijnt. Polen was bovendien in 2004 tot de EU toegetreden en had het verdrag in 2019 opgezegd. Een overeenkomst waarbij lidstaten hun intra-EU investeringsverdragen beëindigden, was in 2020 gesloten en in 2021 voor beide landen in werking getreden. Polen stapte naar de Nederlandse rechter en eiste dat LC Corp meewerkt aan het beëindigen van de arbitrage, op straffe van een dwangsom. De rechtbank Amsterdam wees die eis in 2023 af: het voeren van de arbitrage leverde naar haar oordeel geen misbruik van procesrecht of onrechtmatige daad op. Maar het gerechtshof Amsterdam draaide dat oordeel in april 2025 om. Het hof oordeelde dat LC Corp welbewust een scheidsgerecht buiten de EU had opgezocht in de wetenschap dat dit in strijd is met het Unierecht, en daarmee het EU-stelsel van rechtsbescherming had proberen te omzeilen. LC Corp had zich ook niets aangetrokken van het belang van Polen om niet betrokken te raken in zo'n procedure en de schade die dit kan veroorzaken, waaronder het risico op een inbreukprocedure wegens ongeoorloofde staatssteun als LC Corp een arbitraal vonnis buiten de EU ten uitvoer zou leggen. Het hof beval LC Corp mee te werken aan de beëindiging van de arbitrage, op straffe van een dwangsom van € 100.000 per dag met een maximum van € 10 miljoen, en verklaarde voor recht dat de arbitrage- en horizonclausule in het verdrag zijn vervallen. LC Corp stelde cassatieberoep in bij de Hoge Raad en voerde zes argumenten aan. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad, R.H. de Bock, heeft op 30 oktober 2026 geconcludeerd dat geen van die argumenten standhoudt. Een eerste argument was dat de Nederlandse rechter helemaal geen bevoegdheid had op grond van de EU-verordening over rechterlijke bevoegdheid, omdat de zaak onder de arbitrage-uitzondering valt. Dat argument heeft LC Corp in cassatie zelf ingetrokken: ook als de verordening niet van toepassing is, heeft de Nederlandse rechter bevoegdheid op grond van het nationale recht, omdat LC Corp een in Amsterdam gevestigde vennootschap is. Een tweede argument was dat het Nederlandse arbitragerecht en het Verdrag van New York een bevel tot beëindiging van een arbitrage in de weg staan. De Procureur-Generaal verwerpt dit: zo'n bevel is niet per definitie onverenigbaar met het Nederlandse arbitragerecht, en het Verdrag van New York heeft hoe dan ook geen voorrang boven het EU-recht. Een derde argument richtte zich tegen het oordeel van het hof dat het toepassen van de Nederlandse maatstaf voor onrechtmatig procederen, die terughoudendheid vereist en die pas speelt bij evidente ongegrondheid van een vordering, hier onjuist was. De Procureur-Generaal bevestigt dat het hof niet die maatstaf heeft toegepast, maar een andere zorgvuldigheidsnorm: LC Corp heeft welbewust het EU-stelsel van rechtsbescherming omzeild. Die norm staat los van de vraag of de arbitragevordering kans van slagen had. Een vierde argument bestreek de kernvraag: handelt LC Corp onrechtmatig? De Procureur-Generaal oordeelt dat de omstandigheden waarop het hof zijn oordeel baseerde, in cassatie nauwelijks zijn aangevochten, en dat de klachten die wel zijn ingebracht niet slagen. Zo gaat LC Corp er ten onrechte van uit dat de zogeheten horizonclausule in het verdrag, die investeerders na opzegging nog vijftien jaar bescherming biedt, nog geldig was toen zij de arbitrage startte. Een vijfde argument was dat er naar internationaal recht wél een geldige arbitrageovereenkomst bestaat en dat LC Corp haar rechten te goeder trouw uitoefent. Maar het hof heeft zijn oordeel niet gegrond op het ontbreken van een geldige overeenkomst, en uit de rechtspraak van het Hof van Justitie volgt dat vermeende gebreken in de rechtsbescherming in Polen via het EU-stelsel moeten worden geadresseerd. Een zesde argument was dat het hof had moeten onderzoeken of LC Corp als partij bij een door het Permanente Hof van Arbitrage geadministreerde procedure immuniteit van rechtsmacht geniet. De Procureur-Generaal verwerpt ook dit argument, omdat LC Corp dit in de feitelijke instanties niet heeft aangevoerd. De Europese Commissie nam in de cassatieprocedure deel als adviserende partij en betoogde dat LC Corp met de arbitrage probeert staatssteun te verkrijgen in strijd met het EU-recht. Aan een beoordeling van dat standpunt komt de Procureur-Generaal niet toe. Ook het stellen van prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie acht zij niet nodig: de zaak kan worden beslist op basis van bestaande rechtspraak en nationaal recht. De conclusie van de Procureur-Generaal strekt tot verwerping van het cassatieberoep van LC Corp. Daarmee zou het arrest van het gerechtshof Amsterdam in stand blijven: LC Corp moet meewerken aan de beëindiging van de arbitrageprocedure in Londen, op straffe van een dwangsom van € 100.000 per dag tot een maximum van € 10 miljoen.

Parket bij de Hoge Raad·
Civiel Recht
PHR:2026:986
Parket bij de Hoge Raad·
Civiel Recht
PHR:2026:938
Parket bij de Hoge Raad·
Civiel Recht