Procureur-generaal adviseert Hoge Raad cassatieberoep mensenhandelzaak te verwerpen — PHR:2026:1028
mensenhandel / seksuele uitbuiting van prostituees
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Procureur-generaal concludeert tot verwerping van het cassatieberoep, waarmee de veroordeling tot 36 maanden gevangenisstraf voor mensenhandel en kinderpornografie in stand blijft.
- Instemming van het slachtoffer met prostitutiewerkzaamheden sluit bewezenverklaring van mensenhandel door misbruik van overwicht niet uit.
- Combinatie van kwetsbaarheid, afhankelijkheid en angst bij de slachtoffers rechtvaardigt het oordeel dat zij niet in een positie verkeerden vergelijkbaar met een mondige prostituee.
- Het wetsvoorstel Modernisering strafbaarstelling mensenhandel biedt geen grond voor ontslag van rechtsvervolging: de nieuwe bepaling voor ernstige benadeling ziet niet op seksuele uitbuiting.
- Vaststelling dat slachtoffer na acht maanden werken slechts € 1.000 spaargeld ontving terwijl verdachte had beloofd te sparen, is niet tegenstrijdig met haar eigen verklaring over het beheer van haar verdiensten.
- Alle drie cassatiemiddelen falen; procureur-generaal concludeert tot verwerping van het beroep.
Samenvatting
Een man werd door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld tot 36 maanden gevangenisstraf wegens mensenhandel en het maken en bezitten van kinderporno. Hij had samen met een mededader twee jonge vrouwen, van 20 en 18 jaar oud, in een woning in Nederland laten werken als prostituee. De procureur-generaal bij de Hoge Raad concludeert dat het cassatieberoep van de verdachte moet worden verworpen.
Het eerste cassatiemiddel richtte zich tegen de bewezenverklaring van misbruik van overwicht bij twee slachtoffers. Ten aanzien van het eerste slachtoffer had het hof vastgesteld dat zij licht verstandelijk gehandicapt was, in een moeilijke thuissituatie verkeerde en aanvankelijk had geweigerd te werken in de prostitutie. De verdachte overreedde haar door te wijzen op de schulden van haar moeder. Vervolgens zorgde hij er met camera's, controle over haar sociale contacten en dreigementen voor dat zij niet durfde te stoppen. Het tweede slachtoffer had drugsgebruik en psychische problemen door een gewelddadige thuissituatie en kon niet terugkeren naar haar moeder. De verdachte filmde haar seksuele handelingen, was soms zelf aanwezig tijdens seks met klanten en had meermalen seks met haar tegen haar wil. De procureur-generaal vindt de bewijsmotivering van het hof in beide gevallen begrijpelijk en toereikend: de slachtoffers verkeerden elk in een situatie die niet vergelijkbaar is met die van een mondige prostituee.
Het argument van de verdediging dat het tweede slachtoffer zelf had ingestemd met prostitutiewerkzaamheden en dit dus geen uitbuiting kon zijn, wijst de procureur-generaal van de hand. De mensenhandelwetgeving vereist niet dat de verdachte het initiatief nam; instemming van het slachtoffer staat een bewezenverklaring niet in de weg.
Het derde middel richtte zich tegen de vaststelling van het hof dat het tweede slachtoffer na acht maanden werken slechts € 1.000 aan spaargeld overhield. De verdediging stelde dat dit in strijd was met haar eigen verklaring, omdat zij had verklaard dat de verdachte het geld bewaarde en zij er een deel van kon opvragen voor haar opleiding of werkzaamheden. De procureur-generaal leest het arrest zo dat het hof heeft bedoeld dat € 1.000 veel te weinig was als spaargeld na acht maanden prostitutiewerk, mede omdat de verdachte had beloofd voor haar te sparen. Die lezing is niet tegenstrijdig met haar verklaring.
Het tweede middel betrof het verweer dat de verdachte moest worden ontslagen van alle rechtsvervolging omdat een aanstaande wetswijziging een ander licht zou werpen op de feiten. De verdediging verwees naar het wetsvoorstel Modernisering strafbaarstelling mensenhandel, dat een nieuwe bepaling voor 'ernstige benadeling' introduceert. Zij betoogde dat dit wetsvoorstel impliceert dat situaties zoals deze voortaan buiten de reikwijdte van de mensenhandelwetgeving zouden vallen. Het hof verwierp dit verweer omdat het wetsvoorstel nog niet was aangenomen. De procureur-generaal onderschrijft dat oordeel en voegt toe dat de nieuwe wet juist duidelijk maakt dat de strafbaarstelling van seksuele uitbuiting via artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht ongewijzigd blijft. De nieuwe bepaling voor ernstige benadeling ziet uitsluitend op arbeidsgerelateerde misstanden, niet op seksuele dienstverlening.
Alle drie de middelen falen. De procureur-generaal concludeert dat de Hoge Raad het cassatieberoep moet verwerpen, waarmee de veroordeling tot 36 maanden gevangenisstraf voor mensenhandel en kinderpornografie in stand blijft.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:8553, Rechtbank Amsterdam, 11-11-2025, 13/182955-23
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6450, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20-10-2025, 21-003552-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7675, Rechtbank Amsterdam, 16-10-2025, Eftermid
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6235, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 13-10-2025, 21-005125-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.