Procureur-generaal adviseert Hoge Raad cassatieberoep mensenhandelzaak te verwerpen — PHR:2026:1029
mensenhandel / seksuele uitbuiting
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De procureur-generaal concludeert tot verwerping van het cassatieberoep; de veroordeling tot negen maanden gevangenisstraf voor mensenhandel blijft in stand.
- Het hof heeft de verklaringen van het eerste slachtoffer consistent geacht ondanks latere afzwakking; het Snapchat-bericht van 4 juni 2017 biedt voldoende steunbewijs voor het initiatiefnemerschap van de verdachte.
- Het oordeel dat de verdachte misbruik heeft gemaakt van feitelijk overwicht berust op de combinatie van de verliefdheid, schulden en dakloosheid van het slachtoffer, niet uitsluitend op de verliefdheid.
- Het medeplegen bij feit 2 volgt uit nauw contact tussen de verdachte en medeverdachte over de plaatsing en druk op het tweede slachtoffer, waarbij de verdachte haar als 'nieuwe kip' had aangebracht.
- De valse belofte van een gezamenlijke toekomst in Spanje kwalificeert als misleiding omdat de verdachte al een relatie had en nooit het plan had die belofte na te komen.
- De gevangenisstraf is verlaagd van twaalf naar negen maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn in zowel eerste aanleg als hoger beroep.
Samenvatting
Een man werd door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld voor mensenhandel. Hij had twee vrouwen van achttien jaar bewogen tot prostitutiewerkzaamheden door misbruik te maken van zijn overwicht op hen. De zaak speelde zich af in 2017 en 2018 en is nu in cassatie bij de Hoge Raad beland.
Het eerste slachtoffer was smoorverliefd op de verdachte en had schulden van ongeveer € 6.000. Zij kon bovendien niet meer thuis wonen vanwege conflicten met haar moeder. De verdachte stelde voor dat zij prostituee zou worden om snel geld te verdienen. Hoewel zij het aanvankelijk raar vond, overtuigde hij haar toch, want 'onder hem kon ze wel van mening veranderen'. Vervolgens bracht hij haar in contact met een 32-jarige voetbaltrainer die de praktische organisatie overnam. Uit haar prostitutie-inkomsten betaalde zij het telefoonabonnement en de zorgverzekering van de verdachte, die zelf geen werk of geld had. Een Snapchat-bericht uit juni 2017 bevestigde het oogmerk van de verdachte: zij schreef aan hem dat zij het werk voor hem was begonnen en zeker niet zelf op het idee was gekomen.
Het tweede slachtoffer werd benaderd via een valse belofte van een gezamenlijke toekomst in Spanje. De verdachte vertelde haar dat er € 19.000 nodig was voor dat avontuur en dat zij dat als prostituee moest verdienen. Hij had ondertussen al een vriendin. Toen het tweede slachtoffer bij haar ernstig zieke moeder in het ziekenhuis zat, bleef de verdachte druk op haar uitoefenen om een werktelefoon en bankpas te regelen. Tegelijkertijd overlegde hij met zijn medeverdachte over de 'plaatsing' van de vrouw. Toen zij begon te twijfelen aan zijn intenties, bespraken de verdachte en zijn medeverdachte dat zij van al haar sociale media moest worden afgesloten.
In cassatie voerde de verdediging acht middelen aan. De advocaat betoogde onder meer dat de bewezenverklaring voor feit 1 niet uit de bewijsmiddelen kon volgen, dat het hof onvoldoende had gerespondeerd op verweren over inconsistenties in de slachtofferverklaringen en over de detentie van de verdachte op het moment dat hij verondersteld werd het prostitutiewerk te hebben geïnitieerd. Verder betwistte de verdediging dat er sprake was van het vereiste 'overwicht' en van het 'oogmerk van uitbuiting'. Ook het medeplegen bij het tweede feit werd betwist, evenals de bewezen verklaarde misleiding.
Procureur-generaal Aben concludeert dat alle acht middelen falen. Over het vermeende alibi schrijft hij dat het hof de verklaringen van het eerste slachtoffer consistent heeft bevonden en daarvoor voldoende onderbouwing heeft gegeven, mede door het Snapchat-bericht. Het feit dat de verdachte kortdurend vastzat van 16 tot en met 19 januari 2017 sluit niet uit dat hij eerder of later via andere kanalen het initiatief heeft genomen. Voor het overwicht wijst de procureur-generaal op de combinatie van factoren: de verliefdheid, de schulden en de dakloosheid van het slachtoffer. Bij het tweede feit oordeelt hij dat de belofte van een gezamenlijke toekomst aantoonbaar in strijd met de waarheid was, gelet op het feit dat de verdachte al een relatie had en zijn medeverdachte het slachtoffer omschreef als een 'nieuwe kip'.
Het hof had een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden passend geacht, maar verlaagde die naar negen maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn. In eerste aanleg was de termijn met ruim anderhalf jaar overschreden, in hoger beroep met iets meer dan dertien maanden. De procureur-generaal acht die motivering toereikend en de strafmotivering als geheel niet onbegrijpelijk. De conclusie strekt tot verwerping van het cassatieberoep.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:420, Raad van State, 28-01-2026, BRS.25.001112
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2026:384, Raad van State, 23-01-2026, BRS.25.002628
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2025:5119, Raad van State, 23-10-2025, 202505314/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7039, Rechtbank Amsterdam, 23-09-2025, 13/072406-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.