ECLI:NL:PHR:2026:1123, Parket bij de Hoge Raad, 17-11-2026, 25/00118 — PHR:2026:1123
Samenvatting
Conclusie AG. Poging tot afpersing van Ahold Delhaize door te dreigen met vergiftiging van producten in supermarkt met dodelijk middel (art. 317 Sr). 1 en 3. Klachten over afwijzing verzoek tot horen van deskundige gedaan op regiezitting (M1) en (voorwaardelijk) bij pleidooi (M3). Bijstelling voor deskundigen die voortvloeit uit Post-Keskin-arrest is volgens AG niet van toepassing, nu deskundigenrapport niet ten grondslag ligt aan bewezenverklaring en door verdediging betwiste onderdelen evenmin zijn gebruikt bij verwerping alternatief scenario van verdachte. Afwijzing verzoek is voorts niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Voor zover sprake is van ‘ontlastende’ getuige, levert afwijzende beslissing hof geen schending van art. 6 EVRM op. 2. Ook gebruik van één (niet betwiste) passage uit deskundigenverklaring i.h.k.v. motivering verwerping alternatief scenario levert geen schending van art. 6 EVRM op. Conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 november 2017 controleerden gemeenteambtenaren in een Brabantse gemeente een terrein met garageboxen en een schuur. Ze troffen daar chemicaliën en laboratoriumspullen aan waarmee grote hoeveelheden XTC (MDMA) en metamfetamine gemaakt kunnen worden, en daarnaast spullen voor een grootschalige hennepkwekerij. Een officier van justitie gelastte daarna een strafrechtelijke doorzoeking. In de berging van de woning van de verdachte lag in februari 2018 bovendien een doos jood, een stof die bij de productie van metamfetamine wordt gebruikt. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch veroordeelde de man bij arrest van 17 december 2024 voor het voorhanden hebben van die stoffen en voorwerpen, wetende dat ze voor de drugsproductie bestemd waren. Het hof legde 42 maanden gevangenisstraf op. De advocaat-generaal had 16 maanden en een geldboete van € 10.000 gevorderd. Het hof vond dat te laag en ging uit van 48 maanden, waarvan het zes maanden aftrok omdat de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep was overschreden. Procureur-generaal Van Kampen concludeert nu tot verwerping van het cassatieberoep van de verdachte. Het eerste middel richt zich tegen het oordeel dat het openbaar ministerie ontvankelijk was. De verdediging stelde dat de bestuurlijke controle feitelijk als opsporingsmiddel was gebruikt, dat camerabeelden waren achtergehouden en dat het onderzoek onzorgvuldig was verslagen. Het hof vond het niet aannemelijk dat de controle een verkapt strafrechtelijk onderzoek was. De opmerking dat 'de regie bij ondermijning lag' betekende volgens het hof alleen dat contact moest worden opgenomen met het team ondermijning als er een strafbaar feit werd ontdekt. De procureur-generaal vindt dat niet onbegrijpelijk. Hij wijst erop dat een controlebevoegdheid niet onrechtmatig wordt doordat er al een vermoeden van schuld bestaat. De procureur-generaal erkent wel dat het hof de maatstaf voor niet-ontvankelijkheid verkeerd heeft toegepast. Sinds 2020 hoeft niet meer te worden vastgesteld dat de inbreuk op het recht op een eerlijk proces doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van de verdachte plaatsvond. Het hof ging daar nog wel van uit. Dat leidt volgens de procureur-generaal niet tot cassatie, omdat het verweer ook met de juiste maatstaf had gefaald. De camerabeelden zijn alsnog aan de verdediging verstrekt en door de politie onderzocht, zodat een eventueel verzuim is hersteld. Dat van de bestuurlijke controle geen stukken zijn opgemaakt noemde het hof slordig, maar na het aantreffen van de goederen is de situatie bevroren en heeft de officier van justitie een doorzoeking gelast. Het hof sloot bovendien de inhoud van een door een toezichthouder geopende houten kist van het bewijs uit. De klacht dat het hof de verzuimen niet in de straf heeft verdisconteerd faalt volgens de procureur-generaal, omdat de verdediging daar in hoger beroep niet om vroeg en artikel 359a Sv een bevoegdheid biedt, geen plicht. Het tweede middel gaat over de strafmotivering. Het hof vond dat het LOVS (het landelijke overleg van strafrechters) geen oriëntatiepunt heeft voor voorbereidingshandelingen en sloot aan bij het punt voor het voltooide delict: meer dan 20 kilo harddrugs, in beginsel zes jaar. Via de verhouding tussen de strafmaxima (6 en 8 jaar) kwam het uit op 48 maanden. De procureur-generaal noemt die rekensom niet navolgbaar, want de verhouding zou op 54 maanden uitkomen. Omdat dat in het voordeel van de verdachte uitvalt, heeft hij daar geen belang bij. Dat de straf ver boven de eis ligt, is volgens de procureur-generaal uitgebreid gemotiveerd met de ernst van de feiten, de gezondheids- en milieurisico's en de omvang van de aangetroffen stoffen. Ook de richtlijn voor strafvordering voor synthetische drugs verandert dat niet, want niemand had zich daarop beroepen en feit 2 valt er niet onder. Het betoog dat de nieuwe wet van 1 juli 2025 gunstiger is voor stoffen als jood faalt, omdat het om voorbereiding gaat van misdrijven met middelen uit lijst I. Bovendien is de man ook veroordeeld voor andere stoffen, zoals 244 liter PMK en 380 liter hypofosforzuur. Het derde middel is wel terecht voorgesteld: het cassatieberoep werd ingesteld op 17 december 2024 en het dossier kwam pas op 27 augustus 2025 bij de Hoge Raad binnen, dus de inzendtermijn van acht maanden is overschreden. Omdat de overschrijding minder dan een maand bedraagt, kan volgens de procureur-generaal worden volstaan met de vaststelling dat de redelijke termijn is overschreden. Ambtshalve zag hij geen reden om het arrest te vernietigen. Zijn conclusie strekt tot verwerping van het beroep, waarmee de straf van 42 maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest overeind blijft.