AG adviseert Hoge Raad beroep tegen ontneming van € 355.000 te verwerpen — PHR:2026:804
ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel
Eiser / verzoeker
de betrokkene (veroordeelde)
Verweerder / gedaagde
het Openbaar Ministerie
De advocaat-generaal adviseert de Hoge Raad het cassatieberoep te verwerpen, zodat de ontnemingsverplichting van € 355.000 in stand blijft.
- Het hof stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 360.750,76 en legde een betalingsverplichting van € 355.000 op
- De verdediging wilde ook het DGA-salaris van de betrokkene bij een derde BV als aftrekbare kosten meegenomen zien
- De AG oordeelt dat de verwerping van dat standpunt voldoende besloten ligt in de opsomming van kostenposten die het hof wel aftrok
- Volgens de AG is onvoldoende onderbouwd dat het salaris rechtstreeks samenhing met het aantrekken en beheren van inleggelden
- De conclusie strekt tot verwerping van het cassatieberoep
Samenvatting
Een man die veroordeeld is voor oplichting en verduisteringen rond twee zonneparkprojecten, moet van het gerechtshof Amsterdam € 355.000 aan wederrechtelijk verkregen voordeel terugbetalen aan de staat. Hij ging in cassatie bij de Hoge Raad, en de advocaat-generaal heeft nu een advies uitgebracht over hoe die zaak moet aflopen.
De man was via twee vennootschappen betrokken bij het werven van geld voor zonneparkprojecten. Beleggers stortten in totaal ruim een miljoen euro in, maar een deel van dat geld verdween via oplichting en verduistering. Het hof stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 360.750,76, na aftrek van kosten die rechtstreeks verband hielden met het werven en beheren van de inleggelden, zoals bankkosten, couponrente aan beleggers en salariskosten van personeel.
De verdediging vond dat er meer had moeten worden afgetrokken. Ze wees op het salaris dat de man zichzelf als directeur-grootaandeelhouder van een derde BV, [A], had uitgekeerd: bijna 85.000 euro over twee jaar. Volgens de raadsvrouw hoorde ook dat salaris tot de kosten die rechtstreeks samenhingen met de strafbare feiten, omdat de man met zijn werkzaamheden beleggers wist te bewegen om geld te storten en de projecten beheerde. Als het hof dat bedrag ook had afgetrokken, was er volgens de verdediging nog maar ruim twee ton wederrechtelijk voordeel over geweest in plaats van de vastgestelde € 360.750,76.
Het hof nam dat standpunt niet over en trok het DGA-salaris niet af. In cassatie klaagt de raadsman van de man dat het hof dit niet had mogen doen zonder motivering, omdat de verdediging een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt had ingenomen. Volgens vaste rechtspraak moet een rechter zo'n standpunt gemotiveerd verwerpen: hij moet uitleggen waarom de kosten niet rechtstreeks met het delict samenhangen, of waarom ze toch voor rekening van de veroordeelde moeten blijven.
De advocaat-generaal bij de Hoge Raad, die de zaak beoordeelt voordat de Hoge Raad zelf beslist, komt tot de conclusie dat de klacht niet slaagt. Hoewel het hof niet met zoveel woorden op het salarisargument is ingegaan, blijkt uit de opbouw van de overwegingen voldoende waarom het hof deze kosten niet meenam: het hof somde precies op welke kostenposten wél in rechtstreeks verband stonden met het aantrekken en beheren van de inleggelden, en het DGA-salaris van [A] stond daar niet bij. Daarmee ligt de verwerping volgens de advocaat-generaal besloten in de motivering, ook zonder expliciete weerlegging.
De advocaat-generaal merkt bovendien op dat de verdediging onvoldoende had onderbouwd waarom er een directe relatie bestond tussen dit salaris en het aantrekken van inleggelden, en dat toewijzing van het verweer er in feite op neer zou komen dat de man wederrechtelijk verkregen vermogen mocht houden zolang hij dat maar aanduidde als salaris. Ambtshalve zijn er volgens de advocaat-generaal ook geen andere gronden om de uitspraak van het hof te vernietigen.
De conclusie van de advocaat-generaal strekt ertoe dat de Hoge Raad het cassatieberoep verwerpt, zodat de betalingsverplichting van € 355.000 aan de staat en de eerder vastgestelde gijzelingsduur van maximaal 1080 dagen bij niet-betaling in stand zouden blijven. Een conclusie van de advocaat-generaal is een advies; de Hoge Raad neemt de uiteindelijke beslissing.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:146, Rechtbank Amsterdam, 15-01-2026, 81/311215-21
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:35, Rechtbank Amsterdam, 08-01-2026, 13-261856-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10866, Rechtbank Amsterdam, 18-12-2025, 13/235907-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7705, Rechtbank Amsterdam, 17-10-2025, 13/005158-23
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.