Rechtbank veroordeelt man tot 43 maanden cel voor witwassen van € 12,2 miljoen — RBAMS:2015:7813
gewoontewitwassen van verduisterd stichtingsgeld
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte bij verstek veroordeeld tot een gevangenisstraf van 43 maanden wegens medeplegen van gewoontewitwassen van ruim € 12,2 miljoen, met toewijzing van de schadevergoeding aan de benadeelde partij van € 48.474
- Verdachte medepleegde het witwassen van ruim € 12,2 miljoen dat door verduistering was onttrokken aan de Stichting Fonds voor Beeldende Kunst, Vormgeving en Bouwkunst
- Verdachte trad op als initiator en facilitator bij het wegsluizen van het geld naar rekeningen in Limburg, België en Oostenrijk
- Vonnis werd bij verstek gewezen omdat verdachte niet ter terechtzitting verscheen
- Rechtbank achtte 48 maanden gevangenisstraf passend maar verminderde dit met vijf maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn, tot 43 maanden, hoger dan de eis van de officier van justitie
- Vordering van de Stichting als benadeelde partij toegewezen tot € 48.474 plus wettelijke rente en kosten rechtsbijstand
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft een man bij verstek veroordeeld tot 43 maanden gevangenisstraf wegens het medeplegen van gewoontewitwassen. Het ging om een bedrag van ruim € 12,2 miljoen dat afkomstig was van de Stichting Fonds voor Beeldende Kunst, Vormgeving en Bouwkunst. De man was niet bij de behandeling van zijn eigen zaak aanwezig.
De zaak kwam aan het licht toen een Oostenrijkse bank in maart 2009 alarm sloeg. Op een rekening daar was zes miljoen euro gestort in honderdtwintig overboekingen van telkens € 50.000. Drie mannen probeerden vervolgens ruim € 442.000 daarvan contant op te nemen, maar weigerden zich te legitimeren. De politie in Nederland nam daarop contact op met de directeur van de Stichting, die zei niets van de transacties te weten. Kort daarna bleek dat er in totaal circa zestien miljoen euro van de bankrekeningen van de Stichting was verdwenen.
Uit onderzoek kwam naar voren dat op 9 februari 2009 twee miljoen euro was overgemaakt naar rekeningen in Limburg van een medeverdachte. Dat geld werd verder doorgesluisd naar rekeningen van die medeverdachte, zijn echtgenote en een andere medeverdachte, en voor een groot deel naar rekeningen in België waar het contant werd opgenomen en nooit meer is teruggevonden. Daarnaast werd op 2 maart 2009 ruim vier miljoen euro overgemaakt naar de Oostenrijkse rekening, verdeeld over drieëntachtig overboekingen van elk € 50.000. Diezelfde dag ontving de verdachte zelf € 48.474 op een rekening in Groot-Brittannië.
De Stichting deed aangifte tegen haar eigen financieel directeur wegens verduistering. Die man werd in 2015 door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld tot vier jaar en zes maanden gevangenisstraf. De rechtbank moest in deze zaak beoordelen of de verdachte zich schuldig had gemaakt aan het witwassen van het door die directeur verduisterde geld.
De rechtbank achtte op basis van bankafschriften, e-mails op de laptop van de verdachte, tapgesprekken en getuigenverklaringen bewezen dat de verdachte een initiërende en faciliterende rol had gespeeld. Hij onderhield contact met en gaf instructies aan personen in Limburg, België en Oostenrijk die het geld moesten ontvangen en doorboeken, onder meer naar zijn eigen rekening. De rechtbank oordeelde dat sprake was van gewoontewitwassen, gelet op de omvang en het stelselmatige karakter van de operatie.
De officier van justitie eiste 24 maanden gevangenisstraf, waarbij al een korting van zes maanden was verwerkt vanwege overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank kwam tot een hogere straf. Zij vond, gelet op de omvang van het witgewassen bedrag en de leidende rol van de verdachte, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 48 maanden passend, in lijn met de richtlijnen voor fraude vanaf een miljoen euro. Omdat ook de rechtbank vaststelde dat de redelijke termijn was overschreden, bracht zij daar vijf maanden van af. Zo kwam de rechtbank uit op 43 maanden, meer dan de officier van justitie had geëist.
De Stichting trad in de procedure op als benadeelde partij voor het bedrag dat rechtstreeks naar de rekening van de verdachte was gegaan. De rechtbank wees die vordering toe tot € 48.474, te vermeerderen met de wettelijke rente, en veroordeelde de verdachte daarnaast tot betaling van € 3.576 aan kosten voor gefinancierde rechtsbijstand van de Stichting. Aan de betalingsverplichting koppelde de rechtbank een vervangende hechtenis van 277 dagen als de verdachte niet zou betalen en er geen verhaal mogelijk was.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2017:10187, Rechtbank Amsterdam, 20-12-2017, 13/669091-17
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2017:9337, Rechtbank Amsterdam, 08-08-2017, 13/650215-16
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2017:5280, Rechtbank Amsterdam, 25-07-2017, 13/730018-14 (A), 13/730019-17 (B)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2016:1658, Rechtbank Amsterdam, 10-03-2016, HA RK 98.2016
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/520055-09
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. J.P.W. Helmonds
- mw. mr. M.G. Tarlavski
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.