Rechtbank verlaagt celstraf voor uitbuiting wasserijpersoneel met 3 maanden door trage berechting — RBAMS:2017:3807
mensenhandel (arbeidsuitbuiting) en witwassen
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 12 maanden gevangenisstraf wegens mensenhandel, gewoontewitwassen en behulpzaamheid bij illegaal verblijf, met vrijspraak van mensenhandel bij een tweede bedrijf.
- Bewezen: mensenhandel door illegale vreemdelingen onder zeer slechte omstandigheden te laten werken en huisvesten in wasserij
- Bewezen: gewoontewitwassen van ongeveer € 32.636 via een constructie met een mededader
- Bewezen: uit winstbejag en gewoonte behulpzaam zijn bij illegaal verblijf van twee personen bij een tweede wasserij
- Vrijspraak van mensenhandel bij de tweede wasserij wegens onvoldoende bewijs
- Redelijke termijn met ongeveer drie jaar overschreden, wat leidt tot een strafkorting van 30 procent
- Straf komt na korting uit op 12 maanden, gelijk aan de eis van de officier van justitie
Samenvatting
Een wasserij-eigenaar uit Amsterdam stond terecht voor mensenhandel, witwassen en het behulpzaam zijn bij illegaal verblijf. Volgens de rechtbank Amsterdam liet hij jarenlang illegaal in Nederland verblijvende vreemdelingen onder erbarmelijke omstandigheden werken in zijn wasserij, terwijl hij wist dat zij geen verblijfsstatus hadden en daardoor weinig keuze hadden dan het misbruik te accepteren.
Uit getuigenverklaringen bleek dat de werknemers soms meer dan twaalf uur per dag en zes tot zeven dagen per week moesten werken, vaak 's nachts om controles te ontlopen. De ramen van de wasserij mochten niet open, waardoor het er snikheet was, er werd gewerkt met chemische stoffen en hete machines zonder beschermende kleding, en een deel van de werknemers sliep uit noodzaak in de wasserij zelf. Loon werd vaak niet volledig uitbetaald; de man stelde het achterstallige loon en het regelen van verblijfsdocumenten in het vooruitzicht, wat de werknemers alleen maar afhankelijker van hem maakte. Bij een schouw in 2012 werden inderdaad illegale vreemdelingen aangetroffen die onder deze omstandigheden werkten, waarna het bedrijf werd stilgelegd.
De rechtbank verwierp het verweer van de man dat hij de dagelijkse leiding had overgedragen aan een medeverdachte en zelf niet op de hoogte was. Vrijwel alle getuigen wezen hem aan als degene die hen had aangenomen, loon uitbetaalde en instructies gaf. Als eigenaar van de eenmanszaak kon hij zich volgens de rechtbank niet aan zijn verantwoordelijkheid onttrekken. Van één betrokken persoon achtte de rechtbank het bewijs voor uitbuiting door deze verdachte onvoldoende, omdat die persoon de verdachte niet als leidinggevende herkende; in zoverre volgde vrijspraak.
Daarnaast achtte de rechtbank bewezen dat de man samen met een mededader geld had witgewassen: hij liet grotere bedragen dan het verschuldigde salaris overmaken naar de rekening van die mededader, die het teveel betaalde vervolgens contant teruggaf zodat de illegale werknemers daarmee zwart konden worden uitbetaald. Bij een tweede wasserij, waarvan de man op papier zijn aandeel had overgedragen aan zijn broer maar feitelijk de leiding had behouden, achtte de rechtbank bewezen dat hij twee illegale vreemdelingen uit winstbejag onderdak en een werkplek had gegeven. Voor volledige mensenhandel bij deze tweede wasserij was volgens de rechtbank, net als de officier van justitie vond, onvoldoende bewijs.
Bij de strafmaat vond de rechtbank een gevangenisstraf van 15 maanden in beginsel passend, gelet op de ernst van de uitbuiting, het gebrek aan verantwoordelijkheid van de man en het financiële gewin dat hij op de rug van kwetsbare mensen behaalde. Vervolgens stelde de rechtbank vast dat de behandeling van de zaak buitengewoon lang op zich had laten wachten: de man was al in juni 2012 aangehouden, terwijl de zaak pas in mei en juni 2017 inhoudelijk werd behandeld en berecht. Zonder voorlopige hechtenis had de zaak binnen 24 maanden afgerond moeten zijn; in werkelijkheid was de redelijke termijn met ongeveer drie jaar overschreden. Die vertraging was volgens de rechtbank slechts in geringe mate aan de verdediging te wijten en de ingewikkeldheid van de zaak rechtvaardigde de overschrijding niet.
De rechtbank verbond hieraan een strafkorting van 30 procent op de passend geachte straf van 15 maanden. Dat kwam neer op een gevangenisstraf van 12 maanden, precies gelijk aan de eis van de officier van justitie, die bij haar eis zelf al rekening had gehouden met de trage berechting.
De rechtbank sprak de man vrij van mensenhandel bij de tweede wasserij en verklaarde bewezen dat hij zich schuldig had gemaakt aan mensenhandel bij de eerste wasserij, aan gewoontewitwassen en aan het uit winstbejag behulpzaam zijn bij illegaal verblijf bij de tweede wasserij. Zij veroordeelde hem tot een gevangenisstraf van 12 maanden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:4274, Rechtbank Amsterdam, 18-06-2025, 81.101267.24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2023:12122, Rechtbank Rotterdam, 12-12-2023, 82-297030-22
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2023:6001, Rechtbank Midden-Nederland, 08-08-2023, UTR 21/5009
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBMNE:2023:6002, Rechtbank Midden-Nederland, 08-08-2023, UTR 21/5284
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/845059-11 (A), 13/845011-13 (B)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M. Vaandrager
- dhr. mr. N.A.J. Purcell
- dhr. mr. B. Vogel
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.