Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2020:5662Bestuursrecht

Fastned mag niet klagen over overschrijving laadvergunning A1 naar Ionity: beroep ongegrond — RBAMS:2020:5662

naamswijziging vergunning laadvoorziening / belanghebbende

Eiser / verzoeker

Fastned B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

de minister van Infrastructuur en Waterstaat

Beroep van Fastned ongegrond verklaard: zij is geen belanghebbende bij de overschrijving van de vergunning naar Ionity.

  • Bij een naamswijziging van een vergunning blijft de concurrentie in beginsel even groot, dus geen belang voor een concurrent
  • Fastned maakte de uitzondering uit de uitspraak van de Raad van State van 14 november 2018 niet aannemelijk
  • Ionity zou de voorziening ook zonder naamswijziging feitelijk exploiteren
  • Bezwaar terecht niet-ontvankelijk, beroep ongegrond

Samenvatting

Een vergunning voor een laadvoorziening langs de A1 stond eerst op naam van Greenflux en kwam daarna op naam van Ionity. Concurrent Fastned wilde dat niet laten gebeuren, maar de rechter vond dat zij er geen belang bij had.

De minister van Infrastructuur en Waterstaat verleende Greenflux op 21 februari 2017 een vergunning op grond van de Wet beheer rijkswaterstaatswerken om een laadvoorziening te bouwen op een verzorgingsplaats langs de A1. Fastned kreeg op 21 juli 2017 een vergunning om op dezelfde verzorgingsplaats een basisvoorziening te exploiteren. Op 25 juni 2018 vroeg Greenflux om de vergunning op een andere naam te zetten. De minister deed dat met een besluit van 9 augustus 2018 en schreef de vergunning over op Ionity. Fastned maakte bezwaar, maar de minister verklaarde dat bezwaar op 27 november 2018 niet-ontvankelijk, omdat Fastned volgens hem geen belanghebbende is: de mogelijke gevolgen van de vergunning veranderen niet door een andere naam.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Fastned stapte naar de rechtbank Amsterdam. Zij verwees naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 14 november 2018. Daarin staat dat een concurrent wel een belang kan hebben bij een naamswijziging van een vergunning, als er een reële kans is dat de exploitatie door het bedrijf dat de vergunning wil overdragen, stopt wanneer de wijziging wordt geweigerd. Volgens Fastned was die kans er ook hier.

De rechtbank herhaalde dat de concurrentie bij een naamswijziging in beginsel even groot blijft. Een concurrent merkt er dan niets van en is geen belanghebbende. De uitspraak van de Raad van State is een uitzondering op die regel, maar Fastned onderbouwde niet dat die uitzondering hier speelt. Zij maakte niet aannemelijk dat de exploitatie door Greenflux zou stoppen bij een weigering. Greenflux en Ionity zeiden bovendien op de zitting dat Ionity de basisvoorziening ook zonder naamswijziging feitelijk was gaan exploiteren, zoals op andere verzorgingsplaatsen al gebeurde. Daarmee kon Fastned zich niet op de uitzondering beroepen.

De rechtbank concludeerde dat Fastned geen belanghebbende is en dat de minister het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaarde. Het beroep is ongegrond. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Betrokken advocaten

mr. L.P.W. Mensink

eiser

Kennedy Van der Laan, AMSTERDAM

224 uitspraken
mr. K.E. Haan

verweerder

Provincie Zuid-Holland, 'S-GRAVENHAGE

18 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

AWB - 19 _ 126

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. C.F. De Lemos Benvindo
  • dhr. mr. J.H.M. van de Ven
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBAMS:2026:11458
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht
RBAMS:2026:11457
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht
RBAMS:2026:11341
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht
Rechter: vergunning voor populaire Fabel Friet blijft, overlast niet ontoelaatbaar bewezen

Lange rijen klanten die buiten wachten op hun bestelling, op straat eten en hun afval achterlaten: bewoners in het centrum van Amsterdam klagen al jaren over de overlast van snackbar Fabel Friet. De zaak, populair geworden door filmpjes op TikTok en vooral bezocht door toeristen, ligt in een smal, drukbezocht deel van de stad aan de Keizersgracht. Omwonenden wilden voorkomen dat de snackbar haar exploitatievergunning kreeg en stapten naar de rechter. De burgemeester van Amsterdam had op 20 september 2023 een exploitatievergunning verleend voor een alcoholvrij horecabedrijf met terras, voor drie jaar. Na bezwaar van de omwonenden paste hij die vergunning op 4 april 2024 aan. Hij nam een extra voorschrift op: zodra tien klanten buiten wachten op hun bestelling, mag de tweede kassa tijdelijk geen nieuwe bestellingen meer aannemen. Daarnaast bevat de vergunning voorschriften over de inzet van crowdmanagers, het opruimen van afval en de plek waar de wachtrijen zich moeten opstellen. Het bezwaar van de omwonenden verklaarde de burgemeester voor het overige ongegrond. Daartegen kwamen zij in beroep bij de rechtbank Amsterdam. De rechtbank oordeelde eerst dat alle eisers belanghebbenden zijn, ook de bewoners die niet in de straat van de snackbar zelf wonen. De overlast waaiert volgens de rechtbank uit naar de omliggende straten. Ook hadden de eisers nog belang bij een beoordeling, hoewel de vergunning inmiddels was verlopen. De burgemeester heeft op 13 april 2026 opnieuw een vergunning voor drie jaar verleend, met grotendeels dezelfde voorschriften, en de uitkomst van deze zaak is van belang voor toekomstige besluiten. De eisers vonden dat de burgemeester de vergunning had moeten weigeren. Volgens de plaatselijke verordening mag hij dat doen als het woon- en leefklimaat, de openbare orde of de veiligheid nadelig wordt beïnvloed. De omwonenden spraken van ondraaglijke overlast, gevaarlijke verkeerssituaties door te smalle trottoirs en onvoldoende optreden van de gemeente. De rechtbank toetste alleen de situatie op 4 april 2024, de datum van het bestreden besluit. Meldingen en foto's van na die datum liet zij buiten beschouwing, evenals de nieuwe vergunning van 2026. De burgemeester heeft bij het verlenen van een vergunning ruimte om naar eigen inzicht te beslissen, en de rechtbank toetst zijn afweging daarom terughoudend. Zij kijkt wel indringend of hij alle relevante omstandigheden heeft meegewogen. De rechtbank nam aan dat het druk is in de buurt, dat veel afval op straat ligt en dat de toeloop gevaar kan opleveren voor de verkeersveiligheid. Maar zij woog mee dat de snackbar in een deel van de stad zit dat sowieso al veel bezoekers trekt. De foto's van de eisers waren volgens de rechtbank ongedateerd en zonder tijdstip, zodat niet duidelijk werd wanneer en hoe vaak welke overlast voorkomt. Ook bleef onduidelijk of er de hele dag of alleen op bepaalde dagen overlast is. De wijkagent verklaarde bovendien dat ook andere horecazaken in de buurt veel bezoekers en wachtrijen hebben. Stichting het Koffiehuis, die sinds april 2023 meermalen per dag de omgeving schoonmaakt, liet weten dat veel afval niet van klanten van Fabel Friet afkomstig is. Daardoor was niet aannemelijk dat de overlast alleen of vooral door deze snackbar wordt veroorzaakt. De eisers hadden niet genoeg onderbouwd dat de overlast zo ernstig is dat de burgemeester de vergunning had moeten weigeren. De rechtbank begrijpt het dilemma van de burgemeester, die een balans moet vinden tussen bewoners, ondernemers en de gevolgen van het toerisme in de binnenstad. Ten overvloede wees zij erop dat tegen de nieuwe vergunning nog een bezwaarprocedure loopt. Daarin moet de burgemeester beoordelen of de aangescherpte voorschriften voldoende tegemoetkomen aan de omwonenden, of dat de overlast inmiddels zo groot is dat weigering op zijn plaats is. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en veroordeelde niemand in de proceskosten. Het beroep van de snackbar zelf was op de zitting ingetrokken.

Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht
Rechtbank schrapt € 1 verhoging van rondvaartheffing Amsterdam: tarief blijft € 1,50 per passagier

Wie in Amsterdam een rondvaart aanbiedt, betaalt de gemeente een heffing per passagier, de vermakelijkhedenretributie te water. Sinds 2020 was dat € 1,50. Met ingang van 1 januari 2024 verhoogde de gemeenteraad het tarief met € 1 naar € 2,50. Rederij Stromma Nederland vond die verhoging onrechtmatig en stapte naar de rechter. Die gaf haar gelijk. De zaak gaat over twee voldoeningen op aangifte, dat zijn bedragen die de rederij zelf aangeeft en betaalt: over het derde kwartaal van 2024 en het eerste kwartaal van 2025. Stromma maakte bezwaar, maar de heffingsambtenaar van de gemeente Amsterdam verklaarde die bezwaren op 4 december 2025 ongegrond. Daartegen kwam Stromma in beroep. De rechtbank behandelde de zaken op 6 juli 2026, samen met zaken van drie andere rederijen. De verhoging van € 1 bestond uit twee delen. Het college van burgemeester en wethouders had voorgesteld het tarief met € 0,50 te verhogen, zodat de gemeente tekorten kon dekken op het beheer van de nautische keten en de havengelden voor de pleziervaart. Bij de begrotingsbehandeling voegde de gemeenteraad via amendementen nog eens € 0,50 toe. Dat geld was bedoeld voor gratis openbaar vervoer voor kinderen, een lerarenbeurs, vergroening van de openbare ruimte en initiatieven tegen kansenongelijkheid. Volgens de rechtbank is een retributie een vergoeding voor een voorziening waarvan de betalende partij zelf profijt heeft. De gemeente mag de kosten van zo'n voorziening niet in euro's uitrekenen, maar er moet wel een concrete tegenprestatie zijn: de vermakelijkheid moet profiteren van een voorziening die de gemeente geld kost. Bij de amendementen ontbreekt dat. Kinderopenbaarvervoer, lerarenbeurzen en groene straten staan los van de rondvaart. Daarmee gebruikte de gemeenteraad de heffing voor een ander doel dan waarvoor de wet haar toestaat, wat in het bestuursrecht 'détournement de pouvoir' heet. Dat deel van de verhoging is onverbindend verklaard. De heffingsambtenaar voerde aan dat rederijen profiteren van de groeiende stroom toeristen en van voorzieningen die uit de algemene middelen worden betaald. De rechtbank vond dat te algemeen om een individuele tegenprestatie aan te nemen. Ook het argument dat de gemeentelijke kosten een veelvoud van de opbrengst zijn, paste volgens haar niet in het systeem van retributie. Bij het andere deel, de € 0,50 voor het Programma Varen, lag het anders, maar het ging evengoed mis. De rechtbank vond de enkele verwijzing naar dat programma te mager. Onder 'varen' valt veel dat niets met de beroepsvaart te maken heeft. Het aanbod van de heffingsambtenaar om het programma alsnog in het geding te brengen wees ze af, omdat hij dat pas op de zitting deed terwijl hij de stukken veel eerder had kunnen indienen. Bovendien bleek niet dat de gemeenteraad de belangen van de rederijen had meegewogen. Stromma legde uit dat ze de hogere heffing niet in zes tot acht weken kon doorberekenen, omdat ze vastzit aan prijsafspraken die soms een jaar eerder zijn gemaakt, bijvoorbeeld met reisorganisaties. De rechtbank vond dat aannemelijk. Ze liet het tarief ten aanzien van Stromma buiten toepassing voor zover het was verhoogd tot € 2,00. Het verzoek om schadevergoeding wegens te lange duur wees de rechtbank af. De redelijke termijn voor een bezwaar- en beroepsprocedure is twee jaar, en die is niet verstreken sinds de bezwaarschriften van 19 november 2024 en 12 mei 2025. De rechtbank verklaarde de beroepen gegrond en vernietigde de uitspraken op bezwaar. Het tarief van € 1,50 blijft van toepassing en de voldoeningen op aangifte worden daarop verminderd. De heffingsambtenaar moet het griffierecht van € 794 vergoeden en betaalt € 1.920 aan proceskosten.

Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht