Rechtbank ontneemt man € 5.823,33 verkregen met straatroven van luxe horloges — RBAMS:2022:8192
ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel na straatroof
Eiser / verzoeker
de officier van justitie
Verweerder / gedaagde
veroordeelde
Rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 5.823,33 en legt de veroordeelde de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen.
- Ontnemingsvordering na eerdere veroordeling voor straatroven met geweld van luxe horloges van vier slachtoffers
- Rechtbank hanteert een verkooppercentage van 40% van de aankoopprijs als aannemelijke opbrengst voor tweedehands exclusieve horloges
- Per horloge wordt het aandeel van de veroordeelde bepaald naar het aantal daders dat in de opbrengst deelde, in één zaak hoger dan de officier had berekend
- Toekomstige of nog niet betaalde schadevergoedingen aan slachtoffers worden niet in mindering gebracht op het ontnemingsbedrag
- Betalingsverplichting vastgesteld op € 5.823,33 aan de Staat, met een maximale gijzeling van 116 dagen bij niet-betaling
Samenvatting
Tussen oktober 2017 en februari 2019 pleegde een man samen met anderen een reeks straatroven waarbij exclusieve horloges werden afgepakt van vier slachtoffers, onder toepassing van geweld en bedreiging. Hij werd daarvoor door de rechtbank Amsterdam op 14 december 2020 veroordeeld, een vonnis dat sinds eind dat jaar onherroepelijk is.
Omdat misdaad niet mag lonen, vorderde de officier van justitie vervolgens dat de man het voordeel dat hij met de overvallen had behaald aan de Staat zou terugbetalen. Op basis van een rapport over het wederrechtelijk verkregen voordeel berekende de officier dat de man in totaal € 5.068,33 had verdiend met de verkoop van de gestolen horloges en vorderde dat bedrag terug.
De rechtbank beoordeelde per horloge wat de verkoopopbrengst was geweest en hoeveel daders daarin moesten delen. Zij ging daarbij uit van de vaststelling in het onderliggende rapport dat de verkoop van gestolen exclusieve horloges doorgaans 40 procent van de aankoopprijs opbrengt, en verwierp het verweer van de raadsvrouw dat dit percentage lager zou moeten liggen. Voor het horloge van het eerste slachtoffer kwam de rechtbank tot een andere verdeling dan de officier: zij nam aan dat niet vier maar twee daders in de opbrengst van € 3.020,00 hadden gedeeld, omdat de andere twee betrokkenen kort na de overval waren aangehouden en gedetineerd raakten. Daardoor kwam het aandeel van de veroordeelde in die zaak op € 1.510,00 uit, hoger dan de € 755,00 die de officier had berekend.
Bij de overige drie horloges volgde de rechtbank grotendeels de berekening uit het rapport: € 1.800,00 voor het horloge dat in België werd verkocht en waarvan vier daders elk een gelijk deel kregen, € 1.313,33 voor het horloge dat door drie daders werd verdeeld, en € 1.200,00 voor het horloge waarvan de opbrengst tussen twee daders werd verdeeld. De rechtbank verwierp het verweer van de raadsvrouw dat bij de laatste twee horloges vier in plaats van twee of drie daders betrokken waren geweest, omdat daarvoor geen steun in de zaaksdossiers werd gevonden.
De raadsvrouw had ook aangevoerd dat het ontnemingsbedrag moest worden verlaagd of afgewezen omdat de veroordeelde al een schadevergoeding aan een benadeelde partij moest betalen en mogelijk nog met civiele vorderingen van andere slachtoffers zou worden geconfronteerd. De rechtbank ging daar niet in mee: zolang die vorderingen niet daadwerkelijk zijn voldaan, hoeven ze niet op het ontnemingsbedrag in mindering te worden gebracht. Eventuele latere betalingen kunnen op grond van de wet alsnog tot aanpassing van het ontnemingsbedrag leiden, maar de rechtbank zag geen aanleiding om daar nu al op te anticiperen. Ook het verzoek om reiskosten voor de verkoop van de horloges in mindering te brengen wees de rechtbank af, omdat niet aannemelijk was gemaakt dat die kosten daadwerkelijk waren gemaakt.
De rechtbank telde de per zaak vastgestelde bedragen op tot een totaal wederrechtelijk verkregen voordeel van € 5.823,33 en legde de veroordeelde de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen. Bij niet-betaling kan de officier van justitie gijzeling vorderen voor maximaal 116 dagen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:8425, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-12-2025, 21-001292-25
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6692, Rechtbank Midden-Nederland, 16-12-2025, 16/295807-20, 09/808418-18 (vord. tul) en 13/701340-19 (vord. tul)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6294, Rechtbank Midden-Nederland, 21-11-2025, 16-394588-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6477, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 14-10-2025, 21-001497-25
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13-049852-19 (ontneming)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. R.A. Sipkens
- mw. mr. A. van Dijk
- mw. mr. B.K.M. Thuijs
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.