Rechtbank spreekt drugsverdachte vrij, veroordeelt hem wel voor heling — RBAMS:2023:7478
opzetheling
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte vrijgesproken van het bezit van xtc-pillen, maar veroordeeld tot 14 dagen gevangenisstraf wegens opzetheling van een gestolen iPhone
- Verweer over een vormverzuim door verbalisanten die mogelijk onjuist over een broek met zakken verklaarden, wordt verworpen als slordigheid in plaats van bewuste onwaarheid
- Vrijspraak van het bezit van ruim 3.100 xtc-pillen wegens onvoldoende bewijs voor wetenschap en beschikkingsmacht
- Veroordeling voor opzetheling van een gestolen iPhone op basis van de lage prijs, de onbekende verkoper en zichtbare sporen van de vorige gebruiker op het scherm
- Straf van 14 dagen fors lager dan de geëiste 12 maanden, mede door de vrijspraak van het drugsfeit
- Voorlopige hechtenis van verdachte al eerder opgeheven omdat hij langer vastzat dan de uiteindelijk opgelegde straf
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft een man vrijgesproken van het opzettelijk aanwezig hebben van ruim 3.100 xtc-tabletten, maar hem wel veroordeeld voor opzetheling van een gestolen iPhone. Voor die heling kreeg hij veertien dagen gevangenisstraf, wat neerkwam op minder tijd dan hij al in voorarrest had doorgebracht.
De verdediging voerde eerst een formeel verweer: twee verbalisanten zouden in hun proces-verbaal en bij de rechter-commissaris hebben verklaard dat er een pilletje uit de zak van verdachte was gevallen, terwijl verdachte op dat moment een korte broek zonder zakken droeg. De raadsman vond dit een ernstig vormverzuim dat de kern van het recht op een eerlijk proces raakte en bepleitte niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie. De rechtbank achtte het weliswaar aannemelijk dat verdachte inderdaad een broek zonder zakken droeg en zag daarom vragen bij de verklaringen van de verbalisanten, maar concludeerde dat dit eerder op slordigheid of een verkeerde herinnering kon wijzen dan op een bewust valse verklaring. Van een vormverzuim was daarom geen sprake, en de officier van justitie bleef ontvankelijk.
Over de aangetroffen xtc-pillen in een woning oordeelde de rechtbank vervolgens dat niet met voldoende zekerheid kon worden vastgesteld dat verdachte wist van de pillen en er zeggenschap over had. Weliswaar was aannemelijk dat verdachte in de woning was geweest en er mogelijk zelfs verbleef, en had een aangetroffen pil hetzelfde logo als de drugs in de kamer, maar forensisch bewijs zoals DNA-onderzoek ontbrak en de getuigenverklaringen waren wisselend en tegenstrijdig. Dat leidde tot vrijspraak van dit onderdeel.
Voor het tweede feit, de telefoon, lag het anders. Verdachte had toegegeven dat hij voor € 150 een iPhone 12 op straat had gekocht van een onbekende die zei het toestel gevonden te hebben. Het slachtoffer had haar gestolen telefoon met de app Find My iPhone naar het adres van verdachte kunnen traceren. De rechtbank vond het niet geloofwaardig dat verdachte de telefoon zonder meer had gekocht zonder te zien dat op het beginscherm nog een door de eigenaresse ingestelde achtergrondafbeelding stond, wat er immers op wees dat de telefoon nog volop bij iemand anders in gebruik was. De combinatie van de lage prijs, de onbekende verkoper die zei het toestel te hebben gevonden, en het feit dat de telefoon nog aanstond met sporen van de vorige gebruiker, bracht de rechtbank tot het oordeel dat verdachte wist, of op zijn minst willens en wetens de aanmerkelijke kans had aanvaard, dat de telefoon van diefstal afkomstig was. Daarmee was sprake van opzetheling.
De officier van justitie had voor beide tenlastegelegde feiten samen twaalf maanden gevangenisstraf geëist. Omdat de rechtbank verdachte van het drugsfeit vrijsprak en alleen de heling van de telefoon bewees achtte, kwam zij tot een aanzienlijk lagere straf. De rechtbank overwoog dat een heler diefstal lucratief maakt en daarmee criminaliteit in stand houdt, maar achtte voor dit relatief lichte vergrijp een gevangenisstraf van veertien dagen passend, met aftrek van het voorarrest. Omdat verdachte inmiddels al langer had vastgezeten dan deze straf, was zijn voorlopige hechtenis al eerder opgeheven. De rechtbank verklaarde de in beslag genomen drugs onttrokken aan het verkeer.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:1353, Rechtbank Amsterdam, 04-02-2026, 13/241391-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1058, Rechtbank Amsterdam, 04-02-2026, 13/282507-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1039, Rechtbank Amsterdam, 03-02-2026, 13-296635-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Internationaal Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1037, Rechtbank Amsterdam, 03-02-2026, 13-309204-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Internationaal Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
13/142024-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. O.P.M. Fruytier
- dhr. mr. J. van Zijl
- mw. mr. C.A.R. Bleijendaal
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 12 november 2025 werd een veertienjarige jongen in Amsterdam door een groep jongeren meegelokt naar een box en boxgang. Zijn belagers zeiden dat hem niets zou overkomen als hij rustig bleef. Eenmaal in de boxgang kreeg hij een mes en een op een vuurwapen gelijkend voorwerp voorgehouden. Hij werd geslagen en geschopt, ook toen hij al op de grond lag. Ook werd een houten pallet tegen zijn bovenlichaam gegooid en werden zijn benen met een touw vastgebonden. Het slachtoffer moest zich op bevel uitkleden, door een stukgegooid ei rollen en naakt buiten een rondje rennen. Dat werd gefilmd, onder opmerkingen en gelach van de daders. De filmpjes zijn daarna op sociale media verspreid. Zijn telefoon was uit zijn zak gevallen en werd door een van de medeverdachten van de grond gepakt. Later gooiden de verdachte en die medeverdachte het toestel in het water. De zaak tegen de inmiddels zestienjarige verdachte kwam voor de meervoudige strafkamer van de rechtbank Amsterdam, met gesloten deuren omdat het om een minderjarige gaat. De rechtbank verklaarde bewezen dat de verdachte samen met anderen het slachtoffer wederrechtelijk van zijn vrijheid heeft beroofd en hem door geweld en bedreiging heeft gedwongen zich uit te kleden en naakt te rennen. Ook is bewezen dat de telefoon is gestolen en dat een poging tot zware mishandeling is gepleegd. De verdediging vond dat de telefoon niet was weggenomen om te houden, maar om te vernielen en het slachtoffer te vernederen. Daarmee ontbrak volgens de raadsvrouw het oogmerk van toe-eigening. De rechtbank volgde dat niet. Wie zonder toestemming als heer en meester over andermans spullen beschikt, eigent zich die wederrechtelijk toe, ook als hij ze daarna vernietigt. Het onderdeel van de diefstal over geweld of bedreiging is wel niet bewezen, omdat het geweld niet bedoeld was om de telefoon te bemachtigen. Daarvoor werd de verdachte vrijgesproken. Ook het verweer dat geen sprake was van poging tot zware mishandeling hield geen stand. Daarvoor hoeft zwaar letsel niet daadwerkelijk te zijn ontstaan. Het gaat erom of de handelingen erop gericht waren of de aanmerkelijke kans erop bewust is aanvaard. Het slachtoffer is geraakt op zijn gezicht en hoofd, en dat kon zwaar letsel veroorzaken. Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. Het vernederende karakter voor een veertienjarige, de verspreiding van de beelden en de blijvende impact op het slachtoffer speelden een grote rol. De verdachte heeft eerder een schuldigverklaring zonder straf gekregen voor mishandeling, bedreiging en wapenbezit. Uit de rapporten blijkt een normoverschrijdende gedragsstoornis, een psychotrauma-gerelateerde stoornis en cannabisgebruik. De psycholoog adviseerde de feiten in verminderde mate toe te rekenen. De Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming regio Amsterdam zagen een verandering bij de verdachte en adviseerden een voorwaardelijke straf met hulpverlening. De rechtbank legde conform de eis van de officier van justitie 180 dagen jeugddetentie op, waarvan 137 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 43 dagen is gelijk aan het voorarrest. Als bijzondere voorwaarden gelden onder meer plaatsing in een woongroep, Multidimensionale Familietherapie, individuele hulpverlening zoals psychomotorische therapie, behoud van dagbesteding en een contactverbod met het slachtoffer en de medeverdachten. Daarnaast krijgt de verdachte een werkstraf van 180 uur, met 90 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet verricht. Het slachtoffer krijgt € 4.100 schadevergoeding, bestaande uit € 4.000 immateriële schade en € 100 voor de gestolen jas, plus wettelijke rente vanaf 12 november 2025. De totale immateriële schade is vastgesteld op € 6.000, waarvan € 2.000 al bij een medeverdachte is toegewezen. Het telefoontoestel van de verdachte wordt verbeurdverklaard en het vuurwerk onttrokken aan het verkeer.