Rechter veroordeelt Amsterdammer tot 4 jaar cel voor poging doodslag en wapenhandel — RBAMS:2024:2105
poging doodslag, poging zware mishandeling en illegale wapenhandel
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf wegens poging doodslag, poging zware mishandeling en het medeplegen van wapenhandel.
- Rechtbank acht bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging doodslag door met een vuurwapen te schieten nabij een omstander die had ingegrepen
- Poging tot zware mishandeling van zijn vriendin door wurging eveneens bewezen; van poging doodslag op haar wordt hij vrijgesproken
- Verdachte tevens veroordeeld voor het medeplegen van handel in en het voorhanden hebben van vuurwapens en munitie van categorie III
- Rechtbank acht verdachte in enigszins verminderde mate toerekeningsvatbaar, maar wijst het advies van reclassering en psycholoog voor een deels voorwaardelijke straf af vanwege de ernst van de feiten
- Vordering benadeelde partij voor immateriële schade (€ 8.000) toegewezen, vordering materiële schade niet-ontvankelijk verklaard
Samenvatting
Een jonge man is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf voor een reeks ernstige feiten: een poging tot doodslag, een poging tot zware mishandeling en het medeplegen van handel in en bezit van vuurwapens en munitie. De zaak draaide om een incident op 24 juni 2023 bij metrostation Bullewijk in Amsterdam.
Op die dag zag een omstander hoe een man zijn vriendin bij de keel vasthield en tegen een fietsenstalling drukte. De vrouw zakte door haar knieën en hapte naar adem. De omstander greep in, trok de man los en kwam daarbij zelf ten val. Daarop trok de man een vuurwapen, richtte dit op de omstander en loste twee schoten. De omstander raakte niet gewond door de kogels, maar had door de val met zijn knie eerder al letsel opgelopen.
De rechtbank achtte bewezen dat de verdachte zich schuldig had gemaakt aan een poging tot doodslag op de omstander. Hoewel niet kon worden vastgesteld dat hij gericht op het slachtoffer had geschoten, had hij als ongeoefend schutter, op korte afstand van het slachtoffer en in een onhandige houding, willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat het slachtoffer dodelijk geraakt zou worden. Ook de poging tot zware mishandeling van zijn vriendin door wurging achtte de rechtbank bewezen: uit de verklaringen van de omstander en een getuige bleek dat zij door de knieën zakte en naar adem hapte, en dat de verdachte pas stopte doordat de omstander tussenbeide kwam. Van een poging tot doodslag op zijn vriendin sprak de rechtbank hem, in lijn met de eis van het openbaar ministerie, vrij.
Het onderzoek naar het schietincident leidde de politie ook naar de telefoon van de verdachte, waarop gesprekken werden aangetroffen met een medeverdachte over de handel in vuurwapens en munitie. Uit tapgesprekken en chats van 11 tot en met 17 juli 2023 bleek dat de twee onderhandelden over de aankoop, verkoop en levering van wapens, onder meer over vier omgebouwde vuurwapens van het merk Blow. De rechtbank achtte bewezen dat de verdachte samen met zijn medeverdachte in deze wapens en munitie had gehandeld en deze voorhanden had gehad, al werd hij vrijgesproken van het onderdeel dat hij hiervan een beroep of gewoonte had gemaakt, omdat het om een periode van slechts een week ging. Bij zijn aanhouding op 17 juli 2023 werd bovendien een geladen revolver bij hem aangetroffen, en in de slaapkamer van zijn vriendin werd munitie gevonden die volgens zijn eigen verklaring van hem was.
Bij de strafoplegging hield de rechtbank rekening met een psychologisch rapport waaruit bleek dat de verdachte lijdt aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis met borderline trekken, waardoor hij voor de poging tot doodslag en de poging tot zware mishandeling in enigszins verminderde mate toerekeningsvatbaar werd geacht. De reclassering en de psycholoog adviseerden een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht, behandeling en een contactverbod. De rechtbank volgde dit advies niet: gelet op de ernst van de feiten en de houding van de verdachte op de zitting werd niet verwacht dat hij zich aan bijzondere voorwaarden zou houden, zodat een volledig onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend werd geacht.
Het openbaar ministerie had een gevangenisstraf van 6 jaar geëist, met daarnaast een gedragsbeïnvloedende maatregel. De rechtbank legde een lagere straf op vanwege de verminderde toerekeningsvatbaarheid van de verdachte, en zag geen aanleiding voor de gevraagde maatregel omdat voorwaardelijke invrijheidstelling een passender kader bood. Het slachtoffer van de schietpartij kreeg € 8.000 aan immateriële schadevergoeding toegewezen, vermeerderd met wettelijke rente; zijn vordering voor materiële schade werd niet-ontvankelijk verklaard omdat het knieletsel al was ontstaan voordat er werd geschoten. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 4 jaar, met aftrek van voorarrest.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:331, Rechtbank Amsterdam, 22-01-2026, 13/096217-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:4061, Rechtbank Amsterdam, 11-06-2025, 13/076491-24 (13/078781-22 TUL)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:1674, Rechtbank Amsterdam, 11-03-2025, 13/276876-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:7851, Rechtbank Amsterdam, 03-12-2024, 13.004423.24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
13/165875-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M. van Mourik
- mw. mr. C.P. Bleeker
- mw. mr. D.M.S. Gribling
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 12 november 2025 werd een veertienjarige jongen in Amsterdam door een groep jongeren meegelokt naar een box en boxgang. Zijn belagers zeiden dat hem niets zou overkomen als hij rustig bleef. Eenmaal in de boxgang kreeg hij een mes en een op een vuurwapen gelijkend voorwerp voorgehouden. Hij werd geslagen en geschopt, ook toen hij al op de grond lag. Ook werd een houten pallet tegen zijn bovenlichaam gegooid en werden zijn benen met een touw vastgebonden. Het slachtoffer moest zich op bevel uitkleden, door een stukgegooid ei rollen en naakt buiten een rondje rennen. Dat werd gefilmd, onder opmerkingen en gelach van de daders. De filmpjes zijn daarna op sociale media verspreid. Zijn telefoon was uit zijn zak gevallen en werd door een van de medeverdachten van de grond gepakt. Later gooiden de verdachte en die medeverdachte het toestel in het water. De zaak tegen de inmiddels zestienjarige verdachte kwam voor de meervoudige strafkamer van de rechtbank Amsterdam, met gesloten deuren omdat het om een minderjarige gaat. De rechtbank verklaarde bewezen dat de verdachte samen met anderen het slachtoffer wederrechtelijk van zijn vrijheid heeft beroofd en hem door geweld en bedreiging heeft gedwongen zich uit te kleden en naakt te rennen. Ook is bewezen dat de telefoon is gestolen en dat een poging tot zware mishandeling is gepleegd. De verdediging vond dat de telefoon niet was weggenomen om te houden, maar om te vernielen en het slachtoffer te vernederen. Daarmee ontbrak volgens de raadsvrouw het oogmerk van toe-eigening. De rechtbank volgde dat niet. Wie zonder toestemming als heer en meester over andermans spullen beschikt, eigent zich die wederrechtelijk toe, ook als hij ze daarna vernietigt. Het onderdeel van de diefstal over geweld of bedreiging is wel niet bewezen, omdat het geweld niet bedoeld was om de telefoon te bemachtigen. Daarvoor werd de verdachte vrijgesproken. Ook het verweer dat geen sprake was van poging tot zware mishandeling hield geen stand. Daarvoor hoeft zwaar letsel niet daadwerkelijk te zijn ontstaan. Het gaat erom of de handelingen erop gericht waren of de aanmerkelijke kans erop bewust is aanvaard. Het slachtoffer is geraakt op zijn gezicht en hoofd, en dat kon zwaar letsel veroorzaken. Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. Het vernederende karakter voor een veertienjarige, de verspreiding van de beelden en de blijvende impact op het slachtoffer speelden een grote rol. De verdachte heeft eerder een schuldigverklaring zonder straf gekregen voor mishandeling, bedreiging en wapenbezit. Uit de rapporten blijkt een normoverschrijdende gedragsstoornis, een psychotrauma-gerelateerde stoornis en cannabisgebruik. De psycholoog adviseerde de feiten in verminderde mate toe te rekenen. De Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming regio Amsterdam zagen een verandering bij de verdachte en adviseerden een voorwaardelijke straf met hulpverlening. De rechtbank legde conform de eis van de officier van justitie 180 dagen jeugddetentie op, waarvan 137 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 43 dagen is gelijk aan het voorarrest. Als bijzondere voorwaarden gelden onder meer plaatsing in een woongroep, Multidimensionale Familietherapie, individuele hulpverlening zoals psychomotorische therapie, behoud van dagbesteding en een contactverbod met het slachtoffer en de medeverdachten. Daarnaast krijgt de verdachte een werkstraf van 180 uur, met 90 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet verricht. Het slachtoffer krijgt € 4.100 schadevergoeding, bestaande uit € 4.000 immateriële schade en € 100 voor de gestolen jas, plus wettelijke rente vanaf 12 november 2025. De totale immateriële schade is vastgesteld op € 6.000, waarvan € 2.000 al bij een medeverdachte is toegewezen. Het telefoontoestel van de verdachte wordt verbeurdverklaard en het vuurwerk onttrokken aan het verkeer.