Man veroordeeld tot 24 maanden cel voor bezit van 40 kilo heroïne in Amsterdam — RBAMS:2024:2108
drugshandel (Opiumwet)
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 24 maanden gevangenisstraf wegens het aanwezig hebben van 40 kilo heroïne, met vrijspraak van het aanwezig hebben van cocaïne en MDMA.
- Rechtbank acht bewezen dat verdachte 40 kilo heroïne aanwezig had in een woning in Amsterdam
- DNA-match op een bus deodorant naast de weegschaal en telefoondata rond het tijdstip van de inval waren doorslaggevend bewijs
- Verdachte vrijgesproken van het aanwezig hebben van cocaïne en MDMA, aangetroffen in een afgesloten slaapkamerkast
- Vrijspraak van medeplegen: geen bewijs voor nauwe en bewuste samenwerking met anderen
- Rechtbank legt lagere straf op dan de LOVS-richtlijn omdat alleen aanwezig hebben, niet handel, bewezen is
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft een man veroordeeld tot 24 maanden gevangenisstraf voor het aanwezig hebben van 40 kilo heroïne en voor het voorhanden hebben van spullen om drugs te verwerken. De politie trof de heroïne en de bijbehorende apparatuur op 23 mei 2022 aan in een woning aan de Jan Voermanstraat in Amsterdam.
Toen agenten de woning binnengingen, lag in de woonkamer ongeveer 40 kilo heroïne, samen met een weegschaal, versnijdingsapparatuur, honderd vacuümzakken en een machine om drugs te verpakken. In een afgesloten kast in de slaapkamer vonden ze daarnaast 137,68 gram cocaïne en 1,92 gram MDMA.
De woning stond op naam van iemand die verklaarde dat hij het adres alleen als postadres gebruikte en onderverhuurde aan verschillende mensen. De verdachte ontkende iedere betrokkenheid en zei niets met de woning te maken te hebben. Toch vond de rechtbank genoeg aanwijzingen om hem aan de drugs in de woonkamer te koppelen.
Cruciaal bewijs kwam van een bus deodorant van het merk Axe die op tafel lag, naast de weegschaal en zakjes heroïne. Op die bus zat DNA dat volgens een forensisch onderzoeker meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker van de verdachte en twee onbekenden afkomstig was dan van drie willekeurige onbekenden. De politie vermoedde dat de deodorant werd gebruikt om de lucht van de heroïne te maskeren tijdens het wegen en verpakken, en de rechtbank volgde die redenering.
Ook telefoongegevens speelden een grote rol. Via bestellingen bij Thuisbezorgd.nl op naam van de verdachte kon de rechtbank vaststellen dat hij eigenaar was van een bepaald telefoonnummer. Historische gegevens van KPN lieten zien dat die telefoon op de dag van de inval meerdere keren gebruikmaakte van zendmasten vlak bij de woning, onder meer 42 minuten voordat de politie binnenkwam en 37 minuten erna. Volgens de rechtbank kan het daarom niet anders dan dat de verdachte op 23 mei 2022 in de woning is geweest en wist van de heroïne die daar lag.
Voor de cocaïne en de MDMA in de slaapkamerkast lag dat anders. Daarvoor vond de rechtbank geen bewijs dat de verdachte daarvan wist of erover kon beschikken, en sprak hem op dat punt vrij. Ook het onderdeel dat hij de feiten samen met anderen zou hebben gepleegd, achtte de rechtbank niet bewezen: er waren geen aanwijzingen voor een nauwe en bewuste samenwerking met anderen.
De officier van justitie had 24 maanden gevangenisstraf geëist, met aftrek van de tijd in voorarrest, en daarbij al rekening gehouden met het tijdsverloop sinds de aanhouding. De raadsman van de verdachte pleitte voor volledige vrijspraak en, mocht de rechtbank toch tot een bewezenverklaring komen, voor een taakstraf met eventueel een fikse voorwaardelijke celstraf.
Bij het bepalen van de straf keek de rechtbank naar de richtlijnen van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht, die voor een hoeveelheid heroïne als deze een gevangenisstraf van meer dan 36 maanden noemen. Omdat de rechtbank alleen het aanwezig hebben van de heroïne bewezen achtte en niet de handel erin, en omdat de twee ten laste gelegde feiten volgens de rechtbank één strafbaar feit vormden, viel de straf lager uit dan dat uitgangspunt. Wel rekende de rechtbank de verdachte aan dat hij geen openheid van zaken gaf over zijn rol.
De rechtbank veroordeelde de man uiteindelijk tot 24 maanden gevangenisstraf, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest heeft doorgebracht, en sprak hem vrij van het aanwezig hebben van cocaïne en MDMA.
Betrokken advocaten
mr. M.L. van Gaalen
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:905, Rechtbank Amsterdam, 15-01-2026, 13/265488-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24814, Rechtbank Den Haag, 22-12-2025, 09/228384-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10748, Rechtbank Amsterdam, 19-12-2025, 13/210300-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:9732, Rechtbank Amsterdam, 09-12-2025, 13/187234-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
13/261496-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. P.L.C.M. Ficq
- dhr. mr.dr. W.A.J.P. van den Reek
- mw. mr. D.M.S. Gribling
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 12 november 2025 werd een veertienjarige jongen in Amsterdam door een groep jongeren meegelokt naar een box en boxgang. Zijn belagers zeiden dat hem niets zou overkomen als hij rustig bleef. Eenmaal in de boxgang kreeg hij een mes en een op een vuurwapen gelijkend voorwerp voorgehouden. Hij werd geslagen en geschopt, ook toen hij al op de grond lag. Ook werd een houten pallet tegen zijn bovenlichaam gegooid en werden zijn benen met een touw vastgebonden. Het slachtoffer moest zich op bevel uitkleden, door een stukgegooid ei rollen en naakt buiten een rondje rennen. Dat werd gefilmd, onder opmerkingen en gelach van de daders. De filmpjes zijn daarna op sociale media verspreid. Zijn telefoon was uit zijn zak gevallen en werd door een van de medeverdachten van de grond gepakt. Later gooiden de verdachte en die medeverdachte het toestel in het water. De zaak tegen de inmiddels zestienjarige verdachte kwam voor de meervoudige strafkamer van de rechtbank Amsterdam, met gesloten deuren omdat het om een minderjarige gaat. De rechtbank verklaarde bewezen dat de verdachte samen met anderen het slachtoffer wederrechtelijk van zijn vrijheid heeft beroofd en hem door geweld en bedreiging heeft gedwongen zich uit te kleden en naakt te rennen. Ook is bewezen dat de telefoon is gestolen en dat een poging tot zware mishandeling is gepleegd. De verdediging vond dat de telefoon niet was weggenomen om te houden, maar om te vernielen en het slachtoffer te vernederen. Daarmee ontbrak volgens de raadsvrouw het oogmerk van toe-eigening. De rechtbank volgde dat niet. Wie zonder toestemming als heer en meester over andermans spullen beschikt, eigent zich die wederrechtelijk toe, ook als hij ze daarna vernietigt. Het onderdeel van de diefstal over geweld of bedreiging is wel niet bewezen, omdat het geweld niet bedoeld was om de telefoon te bemachtigen. Daarvoor werd de verdachte vrijgesproken. Ook het verweer dat geen sprake was van poging tot zware mishandeling hield geen stand. Daarvoor hoeft zwaar letsel niet daadwerkelijk te zijn ontstaan. Het gaat erom of de handelingen erop gericht waren of de aanmerkelijke kans erop bewust is aanvaard. Het slachtoffer is geraakt op zijn gezicht en hoofd, en dat kon zwaar letsel veroorzaken. Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. Het vernederende karakter voor een veertienjarige, de verspreiding van de beelden en de blijvende impact op het slachtoffer speelden een grote rol. De verdachte heeft eerder een schuldigverklaring zonder straf gekregen voor mishandeling, bedreiging en wapenbezit. Uit de rapporten blijkt een normoverschrijdende gedragsstoornis, een psychotrauma-gerelateerde stoornis en cannabisgebruik. De psycholoog adviseerde de feiten in verminderde mate toe te rekenen. De Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming regio Amsterdam zagen een verandering bij de verdachte en adviseerden een voorwaardelijke straf met hulpverlening. De rechtbank legde conform de eis van de officier van justitie 180 dagen jeugddetentie op, waarvan 137 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 43 dagen is gelijk aan het voorarrest. Als bijzondere voorwaarden gelden onder meer plaatsing in een woongroep, Multidimensionale Familietherapie, individuele hulpverlening zoals psychomotorische therapie, behoud van dagbesteding en een contactverbod met het slachtoffer en de medeverdachten. Daarnaast krijgt de verdachte een werkstraf van 180 uur, met 90 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet verricht. Het slachtoffer krijgt € 4.100 schadevergoeding, bestaande uit € 4.000 immateriële schade en € 100 voor de gestolen jas, plus wettelijke rente vanaf 12 november 2025. De totale immateriële schade is vastgesteld op € 6.000, waarvan € 2.000 al bij een medeverdachte is toegewezen. Het telefoontoestel van de verdachte wordt verbeurdverklaard en het vuurwerk onttrokken aan het verkeer.