Tiener veroordeeld voor voorbereiding ontploffing en wapenbezit — RBAMS:2024:3605

Een 15-jarige jongen uit Amsterdam stond op 7 mei 2024 terecht voor de rechtbank Amsterdam wegens het voorhanden hebben van een zelfgemaakte vuurwerkbom en het voorbereiden van een ernstig misdrijf. In de nacht van 25 februari 2024, rond kwart voor twee, werd de minderjarige verdachte aangetroffen op de Bastenakenstraat met een geïmproviseerde bom: een plastic fles gevuld met motorbenzine, vastgeplakt aan twee stuks zwaar vuurwerk van het type Cobra 6.

De bedoeling was om deze bom tot ontploffing te brengen voor de voordeur van de woning van een slachtoffer. Achter die voordeur bevonden zich op dat nachtelijke tijdstip de vrouw van het slachtoffer en vier minderjarige kinderen. Het slachtoffer betrapte de verdachte op heterdaad en hield hem aan, waarna de politie werd ingeschakeld.

De rechtbank achtte beide ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen. De verdachte had zelf bekend, en zijn verklaring werd ondersteund door andere bewijsmiddelen. De rechtbank oordeelde dat de bom niet alleen gevaar voor goederen opleverde, maar ook levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor de aanwezige bewoners. Twee Cobra's in combinatie met een fles benzine, midden in de nacht voor een woonhuis, is volgens de rechters een combinatie die aanmerkelijk gevaar voor ernstige gevolgen met zich meebrengt.

De verdediging voerde twee strafuitsluitingsgronden aan. Ten eerste stelde de advocaat dat er sprake was van vrijwillige terugtred: de jongen had op verschillende momenten tijdens de aanloop naar het misdrijf twijfels gekregen en geprobeerd terug te treden. De rechtbank verwierp dit verweer. De voorbereidingshandelingen werden immers niet door de wil van de verdachte gestopt, maar doordat het slachtoffer hem betrapte. Er was dus sprake van een externe factor, geen vrijwillige keuze.

Ten tweede beriep de verdediging zich op psychische overmacht: de jongen zou onder dusdanige druk hebben gestaan van anderen dat hij geen vrije wil had om te weigeren. Ook dit verweer werd verworpen. De rechtbank erkende dat de verdachte druk heeft ervaren, maar oordeelde dat deze druk niet zo zwaar was dat hij er redelijkerwijs geen weerstand aan kon bieden. Bovendien had de verdachte zelf gekozen mee te doen om snel geld te verdienen.

Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met de leeftijd van de verdachte — hij was pas 15 jaar — en met zijn persoonlijke omstandigheden. De officier van justitie had 100 dagen jeugddetentie geëist, waarvan 75 voorwaardelijk, aangevuld met een werkstraf van 100 uur. De rechtbank legde uiteindelijk een lagere straf op dan geëist: 50 dagen jeugddetentie waarvan 25 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en diverse bijzondere voorwaarden, waaronder begeleiding, een weekrooster met avondklok en een contactverbod met de medeverdachte. Daarnaast werd een werkstraf van 80 uur opgelegd.