Amsterdamse tiener veroordeeld voor aanslag met zelfgemaakte bom — RBAMS:2024:3605
Jeugdstrafrecht: voorbereiding ontploffing met zelfgemaakte bom en wapenbezit
Eiser / verzoeker
Officier van justitie (jeugdstrafzaak)
Verweerder / gedaagde
Minderjarige verdachte (geboren 2008)
Verdachte veroordeeld tot 100 dagen jeugddetentie, waarvan 75 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en diverse bijzondere voorwaarden, waaronder een contactverbod met de medeverdachten.
- Rechtbank verwerpt beroep op vrijwillige terugtred: de voorbereidingshandelingen werden gestopt door ingrijpen van de bewoner, niet door een eigen wilsbeslissing van de verdachte.
- Beroep op psychische overmacht afgewezen: verdachte koos zelf voor deelname om geld te verdienen en de druk was niet zodanig dat weerstand redelijkerwijs niet kon worden gevergd.
- Bewezen: medeplegen van voorbereiding ontploffing met levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel, en medeplegen van wapenbezit (categorie II WWM).
- Schadeclaim van ruim 189.000 euro volledig afgewezen of niet-ontvankelijk verklaard: geen bewijs van rechtstreekse materiële schade, onvoldoende onderbouwing immateriële schade, geen grond voor affectieschade.
- Geen taakstraf opgelegd naast de voorwaardelijke jeugddetentie, omdat het uitgebreide programma van bijzondere voorwaarden (coach, weekrooster, avondklok, contactverbod) al een zware belasting vormt.
Samenvatting
In de nacht van 25 februari 2024 liep een zestienjarige jongen uit Amsterdam samen met twee anderen naar de Bastenakenstraat. In zijn handen droeg hij een zelfgemaakte bom: een plastic fles gevuld met motorbenzine, vastgeplakt met tape aan twee stuks zwaar vuurwerk van het type Cobra 6. Het explosief was bedoeld om tot ontploffing te worden gebracht voor de voordeur van de woning van een man met wie de medeverdachten een conflict hadden. Binnen in de woning bevonden zich op dat moment de vrouw van de bewoner en vier minderjarige kinderen.
De jongen werd op heterdaad betrapt door de bewoner zelf, die hem aangreep en vasthield. Van zijn eigen plan om te stoppen was geen sprake: de rechtbank stelde vast dat de voorbereidingen uitsluitend werden gestopt door het ingrijpen van de bewoner, niet door een eigen beslissing van de verdachte.
De verdediging voerde twee strafuitsluitingsgronden aan. Ten eerste zou de jongen vrijwillig zijn teruggetreden: in de auto en in de steeg had hij twijfels gekregen. De rechtbank verwierp dit verweer, omdat hij aan die twijfels geen enkele concrete handeling had verbonden. Ten tweede zou er sprake zijn geweest van psychische overmacht: de jongen zou zijn meegedaan omdat hij niet kon weerstaan aan druk van buitenaf. Ook dat verwees de rechtbank van de hand. Uit het dossier bleek dat hij zelf had besloten mee te doen om snel geld te verdienen, en de druk was niet zo zwaar dat hij er redelijkerwijs geen weerstand aan kon bieden.
De rechtbank oordeelde dat beide feiten bewezen waren: het medeplegen van voorbereidingshandelingen voor een ontploffing én het medeplegen van wapenbezit. Met twee Cobra's en benzine gecombineerd in een explosief, geplaatst voor een bewoonde woning midden in de nacht, was er niet alleen gevaar voor schade aan goederen, maar ook reëel levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel.
De bewoner diende een schadeclaim in van ruim 189.000 euro, waaronder 100.000 euro aan immateriële schade, 87.500 euro aan affectieschade en 1.500 euro aan materiële schade. De rechtbank wees de volledige claim af of verklaarde de bewoner niet-ontvankelijk. De camera's die de bewoner had aangeschaft, bleken al vóór het incident te zijn gekocht. Affectieschade kan alleen worden gevorderd bij overlijden of ernstig blijvend letsel, waarvan hier geen sprake was. De immateriële schadevordering was onvoldoende onderbouwd.
Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met de ernst van de feiten én met de persoon van de verdachte. Hij had geen strafblad, gedroeg zich goed tijdens zijn schorsing, ging naar school en had inmiddels een bijbaan. De Raad voor de Kinderbescherming en de William Schrikker Stichting adviseerden een grotendeels voorwaardelijke straf met begeleiding. De rechtbank legde een jeugddetentie op van 100 dagen, waarvan 75 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 25 dagen valt samen met de tijd die hij al in voorarrest had doorgebracht. Een werkstraf werd niet opgelegd, omdat het uitgebreide programma van bijzondere voorwaarden al zwaar genoeg is. Die voorwaarden omvatten onder meer begeleiding door een jongerencoach, toezicht door de jeugdreclassering, een tijdelijke avondklok en een contactverbod met beide medeverdachten.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:9484, Rechtbank Amsterdam, 20-11-2025, 8110698122
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:8918, Rechtbank Amsterdam, 19-11-2025, 13/039616-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7916, Rechtbank Amsterdam, 29-10-2025, 13/380104-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:8049, Rechtbank Amsterdam, 13-10-2025, 13/298169-24; 13/135600-24; 96/294239-23 (Promis)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/065682-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M. van der Kaay
- dhr. mr. A.G.P. van der Baan
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.