Rechtbank veroordeelt man tot 9 maanden cel voor vervoer van heroïne — RBAMS:2025:6905
vervoer van harddrugs
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 9 maanden gevangenisstraf voor het vervoeren van heroïne, vrijgesproken van de belemmering van zijn aanhouding.
- Openbaar Ministerie eiste 20 maanden gevangenisstraf voor het vervoeren van bijna 2 kilo heroïne
- Rechtbank sprak verdachte vrij van poging tot zware mishandeling en van het belemmeren van een ambtelijk bevel
- Rechtbank achtte bewezen dat verdachte samen met zijn zoon opzettelijk heroïne vervoerde, ondanks ontkenning van medewetenschap
- Rechtbank hield aansluiting bij de landelijke oriëntatiepunten en legde 9 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf op
- Heroïne en een document onttrokken aan het verkeer, inbeslaggenomen geld en auto teruggegeven
Samenvatting
Een man is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot negen maanden gevangenisstraf omdat hij samen met zijn zoon bijna twee kilo heroïne vervoerde. Van een tweede beschuldiging, het bewust proberen een agent ten val te brengen tijdens zijn aanhouding, sprak de rechtbank hem vrij.
De zaak draaide om een gebeurtenis op 13 juni 2025 op IJburg in Amsterdam. Agenten zagen daar een groep mannen staan, waarna twee van hen, de man en zijn zoon, samen naar een auto liepen. Een van hen droeg een witte tas bij zich. Ze stapten in en reden weg. Na een achtervolging werd de man aangehouden, waarbij hij volgens het Openbaar Ministerie probeerde de achtervolging van de auto te belemmeren. Zijn zoon reed door en werd verderop uit de auto gehaald. Bij de doorzoeking van de auto trof de politie in de kofferbak een witte tas aan met daarin een vuilniszak met plastic zakjes wit poeder. Onderzoek wees uit dat het om 1.977,8 gram heroïne ging.
De verdediging voerde aan dat de man niets wist van de inhoud van de tas. De zoon, die als getuige werd gehoord, verklaarde dat hij de tas had aangenomen van een vriend die hem later zou terugkomen ophalen en dat hij de tas zelf in de kofferbak had gelegd. Er waren geen DNA-sporen of vingerafdrukken van de man op de verpakking gevonden. De rechtbank vond deze lezing echter onaannemelijk. Ze wees erop dat de man samen met zijn zoon vanuit een groepje naar de auto liep terwijl een van hen de tas met drugs droeg, dat de heroïne een aanzienlijke straatwaarde vertegenwoordigde en dat het onwaarschijnlijk is dat iemand zoiets zomaar meegeeft aan een persoon die van niets weet. Ook het feit dat de man de achtervolging probeerde te belemmeren zag de rechtbank als aanwijzing dat hij wist wat er in de auto lag. De rechtbank concludeerde dat de man samen met zijn zoon de beschikking had over de heroïne en achtte het vervoeren daarvan bewezen.
Over de tweede beschuldiging was de rechtbank het met het Openbaar Ministerie en de verdediging eens dat vrijspraak moest volgen. Er bestond geen aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel, zodat een poging tot zware mishandeling niet kon worden bewezen. Ook de subsidiaire beschuldiging, het belemmeren van een ambtelijk bevel, kon niet worden bewezen: de rechtbank verwees naar rechtspraak van de Hoge Raad waaruit volgt dat een vordering op grond van de Wegenverkeerswet niet als zo'n ambtelijk bevel geldt.
De officier van justitie eiste voor het vervoeren van de heroïne een gevangenisstraf van twintig maanden. De verdediging vroeg om een straf waarvan het onvoorwaardelijke deel niet langer zou duren dan de tijd die de man al in voorarrest had gezeten, aangevuld met een voorwaardelijk deel en een taakstraf. De rechtbank hield voor de strafmaat aansluiting bij de landelijke oriëntatiepunten, die voor het vervoeren van 2.000 tot 3.000 gram harddrugs een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 12 maanden noemen en voor 1.500 tot 2.000 gram 8 maanden. Voor de aangetroffen hoeveelheid van ongeveer 1.978 gram achtte de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van negen maanden passend. Daarbij woog mee dat de man eerder was veroordeeld voor een soortgelijk Opiumwetdelict, waarvoor hij 32 maanden cel kreeg, en dat de reclassering zijn familiaire netwerk als risicofactor noemde.
De rechtbank veroordeelde de man tot negen maanden gevangenisstraf, met aftrek van het voorarrest, en verklaarde de heroïne en een aangetroffen document onttrokken aan het verkeer. Het inbeslaggenomen geldbedrag van € 660 kreeg de man terug en de in beslag genomen auto ging terug naar de rechtmatige eigenaar.
Betrokken advocaten
mr. E.G.S. Roethof
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1843, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, 09/045155-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1847, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, 09/146390-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:1104, Rechtbank Rotterdam, 28-01-2026, 10-268422-25
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2026:490, Rechtbank Noord-Holland, 23-01-2026, 15.297964.24 (zaak A), 15.227033.25 (zaak B ttz gev), 15-289006-23 (zaak C ttz gev.), 15-094270-23 (zaak D ttz gev.)
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/181780-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J.M. van Hall
- dhr. mr. M. Wiewel
- dhr. mr. N. Versteeg
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.