Rechtbank veroordeelt hennepteler tot taakstraf ondanks trage procedure — RBAMS:2025:7519
hennepteelt
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur voor het telen van hennep, vrijgesproken van de diefstal van stroom en gas
- Rechtbank acht bewezen dat verdachte de hennepkwekerij zelf exploiteerde, zwaarder dan de door de officier van justitie voorgestelde medeplichtigheid
- Bekentenis vlak na aanhouding weegt zwaarder dan een tegengestelde verklaring die pas vijf jaar later werd afgelegd en niet te verifiëren bleek
- Gedeeltelijke vrijspraak van medeplegen omdat niet kan worden vastgesteld wie de vermoedelijke andere betrokkenen waren
- Vrijspraak van diefstal van stroom en gas bij gebrek aan concreet bewijs van betrokkenheid, waardoor de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard
- Geen voorwaardelijke gevangenisstraf naast de taakstraf vanwege het tijdsverloop en de forse overschrijding van de redelijke termijn
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft een vrouw veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur voor het opzettelijk telen van bijna duizend hennepplanten in een bedrijfspand in Amsterdam. Opvallend is dat de rechtbank haar zwaarder aanrekende dan de officier van justitie had voorgesteld: die had haar alleen als medeplichtige gezien en een taakstraf van 80 uur geëist, maar de rechtbank oordeelde dat zij de hennepkwekerij zelf had geëxploiteerd.
Bij de inval in juni 2020 werden 948 hennepplanten en ruim 4,3 kilo hennep aangetroffen. Verdachte was op dat moment zelf in het pand aanwezig en verklaarde meteen tegenover de politie dat de kwekerij van haar was en dat zij die had opgezet. Een dag later legde zij een gedetailleerde verklaring af over de gang van zaken: over het gebruikte residu, de prijs per kilo hennep en het gebruik van zuiveringssoda tegen schimmel, en dat zij de opbrengst nodig had om een film te financieren. Pas vijf jaar later, in 2025, kwam zij met een heel ander verhaal: volgens haar had zij het pand onderverhuurd aan een man die de kwekerij runde en haar bedreigde als zij dit zou vertellen.
De rechtbank geloofde die latere lezing niet. Het paspoort van de vermeende onderhuurder bleek bij controle niet te bestaan, en getuigenverklaringen van buren over een onderverhuring sloten volgens de rechtbank niet uit dat verdachte zelf toch bij de kwekerij betrokken was. De uitgebreide en gedetailleerde bekentenis die zij vlak na haar aanhouding en opnieuw een jaar later had afgelegd, vond de rechtbank overtuigender dan het verhaal dat pas vijf jaar na de ontdekking naar voren kwam. Wel sprak de rechtbank haar gedeeltelijk vrij van het strafverzwarende medeplegen: hoewel de professionele inrichting van de kwekerij, met achttien knipschaartjes, op meerdere betrokkenen wees, kon niet worden vastgesteld wie die anderen waren of hoe nauw zij hadden samengewerkt met verdachte.
Van de tenlastegelegde diefstal van stroom en gas werd verdachte vrijgesproken. Hoewel het volgens de rechtbank een feit van algemene bekendheid is dat hennepkwekerijen vaak illegaal worden aangesloten op het stroomnet, is dat onvoldoende om iemand daarvoor verantwoordelijk te houden zonder concreet bewijs van betrokkenheid. Omdat niet kon worden vastgesteld dat verdachte wist van of betrokken was bij de illegale aansluiting, volgde vrijspraak. Als gevolg daarvan kon de rechtbank ook de vordering van de benadeelde energieleverancier niet inhoudelijk beoordelen; deze partij werd niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering.
Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met de professionaliteit van de kwekerij en het brandgevaar dat daarmee gepaard gaat, maar ook met het gegeven dat verdachte niet eerder met justitie in aanraking was gekomen. Normaal gesproken zou bij een dergelijk feit een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de hand liggen, maar de rechtbank zag daarvan af omdat het om een oud feit uit 2020 ging, verdachte sindsdien niet meer in de fout was gegaan, en de redelijke termijn waarbinnen de zaak had moeten worden afgerond fors was overschreden. De rechtbank veroordeelde verdachte tot een taakstraf van 120 uur, met aftrek van de tijd in verzekering doorgebracht.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:296, Rechtbank Midden-Nederland, 02-02-2026, 16/327615-22
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10247, Rechtbank Amsterdam, 18-12-2025, 13/224437-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6447, Rechtbank Midden-Nederland, 03-11-2025, 16.179255.24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5461, Rechtbank Midden-Nederland, 21-10-2025, 16/104093-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/297858-22
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. M. Wiewel
- mw. mr. C. Huizing-Bruil
- dhr. mr. M. Nieuwenhuijs
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.