ECLI:NL:RBAMS:2025:9451, Rechtbank Amsterdam, 05-11-2025, 13/072061-23 — RBAMS:2025:9451
Samenvatting
tenlastelegging seksueel binnendringen fysiek onmachtige (art. 243 Sr oud). Vrijspraak nu niet kan worden vastgesteld dat slachtoffer op het moment dat de seksuele handelingen plaatsonden in een staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn dan wel lichamelijke onmacht verkeerde.
Betrokken advocaten
mr. R. Zetsma
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CBB:2025:606, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-11-2025, 25/161, 25/162, 25/163, 25/164, 25/165 en 25/166
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6562, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 21-10-2025, 200.348.608
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7858, Rechtbank Amsterdam, 15-09-2025, 13.235067.25, 13.329482.24, 13.120471.25, 13.180587.23 (TUL)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7753, Rechtbank Amsterdam, 03-09-2025, 13/068366-25 (zaak A) en 13/142329-25 (zaak B)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; StrafprocesrechtZaaknummer
13/072061-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. K.A. Brunner
- mw. mr. H.E. Hoogendijk
- mw. mr. L.F. Bögemann
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die terechtstaat voor een incident tijdens een anti-genocidedemonstratie wilde bij zijn strafzaak vragen stellen aan twee getuigen en videobeelden laten zien. Volgens hem is dat de kern van zijn verdediging: zijn motieven als activist en de context van de oorlog in Gaza. De rechter-commissaris in Amsterdam liet dat op 7 oktober 2026 niet toe. Toen de man ook een foto van een gewond Palestijns kind liet zien, greep de rechter opnieuw in. Nog dezelfde dag diende de man een wrakingsverzoek in tegen die rechter. Wraking is het verzoek om een rechter van een zaak te halen omdat hij niet onpartijdig zou zijn. De verdachte stelde dat uit het optreden van de rechter 'pro-genocidaal, of te wel extremistisch gedachtegoed', 'anti-Palestijns racisme' en 'sympathieën voor de Gaza-genocide' blijkt. Ook zou er sprake zijn van partijdigheid en vooringenomenheid. Hij vond bovendien dat hij door de houding van de rechter geen eerlijk proces heeft gekregen. De rechter berustte niet in de wraking. De Wrakingskamer van de rechtbank Amsterdam kwam niet toe aan de vraag of de rechter inderdaad vooringenomen was. Zij oordeelde dat de verwijten die de man de rechter maakt zeer ernstig zijn en geen grond vinden in de feiten en omstandigheden die hij zelf aanvoerde. Volgens de kamer zijn de kwalificaties zo respectloos en diffamerend dat het verzoek om die reden kennelijk niet-ontvankelijk is. Dat betekent dat het verzoek niet inhoudelijk wordt beoordeeld. Dat de man zichzelf neerzet als 'anti genocideactivist', rechtvaardigt een dergelijke bejegening van de rechter volgens de kamer niet. Zij wijst erop dat het respect voor de rechter, en daarmee voor de rechterlijke macht, een fundament van de rechtsstaat is dat niet lichtvaardig in twijfel getrokken mag worden. Omdat het verzoek zo duidelijk niet-ontvankelijk was, hield de kamer geen mondelinge behandeling. De Wrakingskamer verklaarde de verdachte op 13 oktober 2026 niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. De rechter blijft daarmee de strafzaken met parketnummers 13/234304-25 en 13/001490-25 behandelen. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.
Een in Amsterdam gevestigd bedrijf zag op 14 juli 2026 € 1.038.675 van zijn bankrekening in beslag genomen worden. Het beslag werd gelegd in opdracht van de gedelegeerd Europees aanklager, de Nederlandse vertegenwoordiger van het Europees Openbaar Ministerie, dat fraude met Europees geld onderzoekt. Het bedrijf is in dat strafrechtelijk onderzoek zelf verdachte. Op 5 september 2026 volgde een conservatoir beslag bij ING Bank, bedoeld om zeker te stellen dat een eventuele geldboete later kan worden betaald. Die boete kan volgens het beslag oplopen tot € 10.807.156. De rechter-commissaris van de rechtbank Amsterdam had daar op 31 juli 2026 toestemming voor gegeven. Het bedrijf verzette zich met een klaagschrift, een bezwaarprocedure waarin een rechter beoordeelt of een beslag mag blijven liggen. Het diende dat stuk op 21 juli 2026 eerst in bij de rechtbank Rotterdam en op 27 juli 2026 ook bij de rechtbank Amsterdam. Op 10 september 2026 begon de rechtbank Amsterdam met de behandeling in een openbare zitting in raadkamer. Daar werden de twee advocaten van het bedrijf en de officier van justitie gehoord. De Europese aanklager had zijn standpunt vooraf al op papier gezet. De eerste vraag was welke rechtbank over het beklag moet beslissen. Volgens de wet moet een klaagschrift worden ingediend bij de rechtbank waar de zaak wordt vervolgd. De verdediging vond dat Amsterdam bevoegd was, omdat Rotterdam de zaak had doorverwezen en het bedrijf in Amsterdam gevestigd is. Ook de Europese aanklager wees naar Amsterdam: de machtiging voor het beslag kwam van een Amsterdamse rechter-commissaris. Volgens hem zijn er voor dit soort zaken twee gespecialiseerde rechtbanken, Amsterdam en Rotterdam, en loopt deze zaak niet in Rotterdam. De rechtbank sloot zich daarbij aan. Zij zag de machtiging van de Amsterdamse rechter-commissaris van 31 juli 2026 als het startpunt van de vervolging. De zaak is daarmee in Amsterdam aanhangig, en daarom is de rechtbank Amsterdam bevoegd om over het klaagschrift te oordelen. Aan de inhoud kwam de rechtbank nog niet toe. Op de zitting legde de verdediging omvangrijke pleitnotities en standpunten over. De Europese aanklager vroeg daarom om uitstel, omdat hij daar niet ter plekke behoorlijk op kon reageren. De rechtbank vond dat hij anders onredelijk zou worden belemmerd en stemde in met uitstel voor onbepaalde tijd. Of het beslag op de € 1.038.675 mag blijven liggen, wordt dus later beoordeeld. De rechtbank verklaarde zich in deze tussenbeslissing bevoegd om het klaagschrift te behandelen en beval dat het bedrijf en zijn advocaten worden opgeroepen voor de datum waarop de behandeling wordt hervat.