ECLI:NL:RBAMS:2026:11491, Rechtbank Amsterdam, 19-11-2026, 13-181669-26 — RBAMS:2026:11491
Samenvatting
Vervolgings-EAB Italië. Tussenuitspraak. Artikel 11 OLW. Onderzoek naar de detentieomstandigheden in Italië n.a.v. het CPT-rapport van 4 november 2026. Het rapport bevat zorgwekkende en concrete aanwijzingen voor het bestaan van een reëel gevaar van een onmenselijke of vernederende behandeling in de detentie-instellingen in Italië. Om te kunnen beoordelen of inderdaad sprake is van een algemeen reëel gevaar van onmenselijke of vernederende behandeling voor gedetineerden die terechtkomen in een detentie-instelling in Italië, zal de rechtbank het onderzoek heropenen en de officier van justitie in de gelegenheid stellen vragen te stellen aan de uitvaardigende justitiële autoriteit. Het onderzoek is ook heropend om de toestemming van de Colombiaanse autoriteiten voor verderlevering aan Italië af te wachten.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechtbank schort overlevering van Poolse man voor fraude op: eerst IND-advies over verblijfsrecht
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Rechtbank staat overlevering aan Duitsland toe voor gewapende diefstal; beroep op onevenredigheid faalt
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Rechtbank levert Poolse man uit voor accijnsfraude, ondanks gebrekkige oproep voor het hoger beroep
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Rechtbank staat overlevering van Poolse man toe voor inbraken en diefstallen, ondanks verstekprocessen
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Europees StrafrechtZaaknummer
13-181669-26
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. A.B.M. Wijnveldt
- mw. mr. E.M. de Bie
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Poolse man die sinds oktober 2021 in Nederland woont, wordt niet uitgeleverd aan Polen, maar moet zijn gevangenisstraf van twee jaar hier uitzitten. Polen wilde hem overgeleverd krijgen via een Europees aanhoudingsbevel, een verzoek tussen EU-landen om een gezochte persoon aan te houden en over te dragen. Het gaat om een straf voor een reeks inbraken en pogingen daartoe, waarbij de daders samenwerkten en zich door braak toegang verschaften. De rechtbank Amsterdam beslist dat Nederland de straf overneemt. De straf is in 2003 door het Poolse Provincial Court of Chelm opgelegd, aanvankelijk voorwaardelijk met een proeftijd van vier jaar. Na nieuwe veroordelingen voor soortgelijke feiten in 2004 en 2010 is die voorwaardelijke straf alsnog onvoorwaardelijk geworden. De straf resteert in zijn geheel. De tenuitvoerlegging was in de tussentijd meermalen opgeschort. De verdediging vroeg de overlevering te weigeren, omdat de man bij de zaak van 2010 niet zelf aanwezig was. Hij zegt geen oproep te hebben gekregen, omdat hij naar Nederland was vertrokken om te werken en zijn reclasseringswerker daarover per brief had geïnformeerd. De rechtbank stelt vast dat hij bij dat proces niet in persoon is verschenen en dat ook geen garantie is gegeven. Daardoor had de rechtbank de overlevering op die grond kunnen weigeren. Zij doet dat niet. De man gaf in december 2009 een adres op, kreeg een adresinstructie en is gewezen op de gevolgen van het niet doorgeven van een verhuizing. De oproep is naar het opgegeven adres gestuurd. Op grond van het vertrouwensbeginsel, het uitgangspunt dat EU-landen elkaars informatie mogen vertrouwen, gaat de rechtbank uit van de juistheid van de Poolse informatie. Het verzoek om het vonnis van 2010 op te vragen wijst zij af. De weigering volgt uit een andere grond. Wie lang genoeg rechtmatig in Nederland woont, kan worden gelijkgesteld met een Nederlander, en dan kan de overlevering worden geweigerd als Nederland de straf overneemt. De man verblijft al meer dan vijf jaar rechtmatig in Nederland als duurzaam verblijvend EU-burger, en de Immigratie- en Naturalisatiedienst verwacht dat hij zijn verblijfsrecht niet verliest door deze straf. De rechtbank rekent zijn feiten naar Nederlands recht tot meerdaadse samenloop van diefstal en pogingen daartoe door twee of meer verenigde personen met braak. De Poolse straf van twee jaar blijft daar binnen het Nederlandse maximum en is niet onverenigbaar met Nederlands recht, dus aanpassing is niet nodig. Hij heeft voldoende economische banden met Nederland, en overname kan bijdragen aan zijn terugkeer in de samenleving. Polen heeft toestemming gegeven door een certificaat en een kopie van het vonnis te sturen. De verdediging vroeg de gevangenhouding te schorsen, omdat de dag voor de zitting gratie en opschorting waren aangevraagd. De rechtbank wijst dat af. Het vluchtgevaar neemt na zo'n uitspraak toe, een schorsing is alleen in uitzonderlijke gevallen aan de orde, en een gratieverzoek maakt een zaak niet uitzonderlijk. Ook kan zij niet vooruitlopen op de uitkomst van die procedure. De rechtbank weigert de overlevering aan het District Court of Lublin en beveelt de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf van twee jaar in Nederland. Zij beveelt de gevangenhouding van de man tot die tenuitvoerlegging en wijst het verzoek tot schorsing daarvan af. Hiertegen staat geen gewoon rechtsmiddel open.