Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2026:3193Strafrecht; Strafprocesrecht

Rechtbank: motor met gestolen onderdelen niet terug naar bezitter — RBAMS:2026:3193

Beklag tegen inbeslagname van een motor met gestolen onderdelen en vervalst VIN-nummer

Eiser / verzoeker

Klager (beslagene, koper van de motor)

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie / verzekeraar als belanghebbende

Het klaagschrift is ongegrond verklaard; de in beslag genomen motor wordt niet teruggegeven aan klager.

  • Motor en motorblok vormen juridisch één geheel; het gestolen motorblok maakt de gehele motor tot een gestolen voertuig
  • Het VIN-nummer op het frame bleek vervalst; het oorspronkelijke nummer behoort tot een gestolen motor geregistreerd met kenteken 2
  • Klager kon de vervanging van het motorblok niet onderbouwen met bewijsstukken, naam van monteur of aankoopbewijs
  • Aankoop in 2018 wordt als te goeder trouw aangemerkt, maar de in 2025 aangeboden motor is niet dezelfde als de in 2018 gekochte motor
  • Klager wordt niet redelijkerwijs als rechthebbende beschouwd; klaagschrift ongegrond verklaard

Samenvatting

Een man uit Amsterdam diende een klaagschrift in bij de rechtbank nadat zijn Piaggio Beverly Sport Touring-motor in november 2025 in beslag was genomen. Hij stelde de motor in 2018 te goeder trouw te hebben gekocht bij een motorwebshop en bij aankoop te hebben gecontroleerd of het voertuig gestolen was.

De problemen begonnen toen de man de motor in 2025 ter keuring aanbood bij de RDW. Bij inspectie bleek het motorblok afkomstig te zijn van een gestolen motor met een ander kenteken, die sinds juni 2022 als gestolen geregistreerd staat. Bovendien was het VIN-nummer op het frame vervalst: na nader onderzoek bleek ook het oorspronkelijke framenummer overeen te komen met datzelfde gestolen voertuig.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man verklaarde dat de krukas van zijn motor ongeveer twee jaar eerder gebroken was en dat hij via een kennis iemand had gevonden die een nieuw motorblok had geplaatst. Ook daarbij zou hij op de website stopheling.nl hebben gecontroleerd of het onderdeel gestolen was. Hij kon echter geen enkele onderbouwing geven: geen naam van de monteur, geen aankoopbewijs van het motorblok, geen contactgegevens van de tussenpersoon.

De officier van justitie verzette zich tegen teruggave aan de man. Volgens het Openbaar Ministerie vormen de motor en het motorblok één geheel, en staat vast dat de ter keuring aangeboden motor in zijn geheel van diefstal afkomstig is. Omdat niet kan worden aangetoond dat de man het voertuig op rechtmatige wijze heeft verkregen, dient de motor te worden teruggegeven aan de verzekeraar — de maatschappij die na de aangifte van diefstal door de oorspronkelijke eigenaar diens rechten heeft overgenomen.

De rechtbank stelde vast dat de motor die de man in 2018 had gekocht, niet dezelfde is als de motor die hij in 2025 ter keuring aanbood. De aankoop in 2018 beschouwt de rechtbank als te goeder trouw, gezien de overgelegde aankoopnota van een reguliere motorwebshop. Maar de motor en het motorblok vormen juridisch en feitelijk één geheel. Omdat het motorblok gestolen bleek en ook het frame niet meer het originele VIN-nummer droeg, is de conclusie dat de aangeboden motor in zijn totaliteit van diefstal afkomstig is.

De man kon bovendien de vervanging van het motorblok op geen enkele manier onderbouwen. Daardoor kon niet worden vastgesteld dat sprake was van een geldige overdracht van dat onderdeel. De rechtbank oordeelde dan ook dat de man niet redelijkerwijs als rechthebbende op de motor kan worden beschouwd en verklaarde het klaagschrift ongegrond. De motor wordt niet aan hem teruggegeven.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

13-015458-26

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBAMS:2026:10614
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht; Strafprocesrecht
Wrakingskamer wijst wraking af: activist noemt rechter 'pro-genocidaal'

Een man die terechtstaat voor een incident tijdens een anti-genocidedemonstratie wilde bij zijn strafzaak vragen stellen aan twee getuigen en videobeelden laten zien. Volgens hem is dat de kern van zijn verdediging: zijn motieven als activist en de context van de oorlog in Gaza. De rechter-commissaris in Amsterdam liet dat op 7 oktober 2026 niet toe. Toen de man ook een foto van een gewond Palestijns kind liet zien, greep de rechter opnieuw in. Nog dezelfde dag diende de man een wrakingsverzoek in tegen die rechter. Wraking is het verzoek om een rechter van een zaak te halen omdat hij niet onpartijdig zou zijn. De verdachte stelde dat uit het optreden van de rechter 'pro-genocidaal, of te wel extremistisch gedachtegoed', 'anti-Palestijns racisme' en 'sympathieën voor de Gaza-genocide' blijkt. Ook zou er sprake zijn van partijdigheid en vooringenomenheid. Hij vond bovendien dat hij door de houding van de rechter geen eerlijk proces heeft gekregen. De rechter berustte niet in de wraking. De Wrakingskamer van de rechtbank Amsterdam kwam niet toe aan de vraag of de rechter inderdaad vooringenomen was. Zij oordeelde dat de verwijten die de man de rechter maakt zeer ernstig zijn en geen grond vinden in de feiten en omstandigheden die hij zelf aanvoerde. Volgens de kamer zijn de kwalificaties zo respectloos en diffamerend dat het verzoek om die reden kennelijk niet-ontvankelijk is. Dat betekent dat het verzoek niet inhoudelijk wordt beoordeeld. Dat de man zichzelf neerzet als 'anti genocideactivist', rechtvaardigt een dergelijke bejegening van de rechter volgens de kamer niet. Zij wijst erop dat het respect voor de rechter, en daarmee voor de rechterlijke macht, een fundament van de rechtsstaat is dat niet lichtvaardig in twijfel getrokken mag worden. Omdat het verzoek zo duidelijk niet-ontvankelijk was, hield de kamer geen mondelinge behandeling. De Wrakingskamer verklaarde de verdachte op 13 oktober 2026 niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. De rechter blijft daarmee de strafzaken met parketnummers 13/234304-25 en 13/001490-25 behandelen. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.

Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht; Strafprocesrecht
RBAMS:2026:10644
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht; Strafprocesrecht
Beklag van bedrijf tegen beslag van € 1 miljoen door Europees OM hoort bij rechtbank Amsterdam

Een in Amsterdam gevestigd bedrijf zag op 14 juli 2026 € 1.038.675 van zijn bankrekening in beslag genomen worden. Het beslag werd gelegd in opdracht van de gedelegeerd Europees aanklager, de Nederlandse vertegenwoordiger van het Europees Openbaar Ministerie, dat fraude met Europees geld onderzoekt. Het bedrijf is in dat strafrechtelijk onderzoek zelf verdachte. Op 5 september 2026 volgde een conservatoir beslag bij ING Bank, bedoeld om zeker te stellen dat een eventuele geldboete later kan worden betaald. Die boete kan volgens het beslag oplopen tot € 10.807.156. De rechter-commissaris van de rechtbank Amsterdam had daar op 31 juli 2026 toestemming voor gegeven. Het bedrijf verzette zich met een klaagschrift, een bezwaarprocedure waarin een rechter beoordeelt of een beslag mag blijven liggen. Het diende dat stuk op 21 juli 2026 eerst in bij de rechtbank Rotterdam en op 27 juli 2026 ook bij de rechtbank Amsterdam. Op 10 september 2026 begon de rechtbank Amsterdam met de behandeling in een openbare zitting in raadkamer. Daar werden de twee advocaten van het bedrijf en de officier van justitie gehoord. De Europese aanklager had zijn standpunt vooraf al op papier gezet. De eerste vraag was welke rechtbank over het beklag moet beslissen. Volgens de wet moet een klaagschrift worden ingediend bij de rechtbank waar de zaak wordt vervolgd. De verdediging vond dat Amsterdam bevoegd was, omdat Rotterdam de zaak had doorverwezen en het bedrijf in Amsterdam gevestigd is. Ook de Europese aanklager wees naar Amsterdam: de machtiging voor het beslag kwam van een Amsterdamse rechter-commissaris. Volgens hem zijn er voor dit soort zaken twee gespecialiseerde rechtbanken, Amsterdam en Rotterdam, en loopt deze zaak niet in Rotterdam. De rechtbank sloot zich daarbij aan. Zij zag de machtiging van de Amsterdamse rechter-commissaris van 31 juli 2026 als het startpunt van de vervolging. De zaak is daarmee in Amsterdam aanhangig, en daarom is de rechtbank Amsterdam bevoegd om over het klaagschrift te oordelen. Aan de inhoud kwam de rechtbank nog niet toe. Op de zitting legde de verdediging omvangrijke pleitnotities en standpunten over. De Europese aanklager vroeg daarom om uitstel, omdat hij daar niet ter plekke behoorlijk op kon reageren. De rechtbank vond dat hij anders onredelijk zou worden belemmerd en stemde in met uitstel voor onbepaalde tijd. Of het beslag op de € 1.038.675 mag blijven liggen, wordt dus later beoordeeld. De rechtbank verklaarde zich in deze tussenbeslissing bevoegd om het klaagschrift te behandelen en beval dat het bedrijf en zijn advocaten worden opgeroepen voor de datum waarop de behandeling wordt hervat.

Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht; Strafprocesrecht
RBAMS:2026:9852
Rechtbank Amsterdam·
Strafrecht; Strafprocesrecht