Rechtbank vernietigt vaststellingsovereenkomst en veroordeelt Happy Smile General Trading tot loondoorbetaling — RBAMS:2026:6058
vernietiging vaststellingsovereenkomst wegens dwaling en loondoorbetaling
Eiser / verzoeker
twee werknemers (eisers 1 en 2)
Verweerder / gedaagde
Happy Smile General Trading B.V.
Happy Smile General Trading veroordeeld tot loondoorbetaling van € 2.400,- bruto per persoon per maand over september 2024 tot en met april 2025, vakantiebijslag, vergoeding voor twintig niet-genoten vakantiedagen, wettelijke verhoging van 25%, € 1.175,- incassokosten en € 1.604,50 proceskosten; terugbetaling van € 1.203,38 door eiser 2 werd afgewezen.
- Kantonrechter handhaaft eerdere beslissing dat vaststellingsovereenkomsten vernietigbaar zijn wegens dwaling, waardoor arbeidsovereenkomsten pas per 1 mei 2025 eindigden.
- Happy Smile slaagde erin te bewijzen dat het werkelijk overeengekomen loon € 2.400,- bruto per maand was, niet het hogere bedrag in de arbeidsovereenkomst, via audioberichten over een salarisconstructie voor woningverkrijging.
- Happy Smile slaagde er niet in te bewijzen dat vakantiegeld en niet-genoten vakantiedagen al zijn betaald of rechtsgeldig verrekend, omdat een vereiste verrekeningsverklaring ontbrak.
- Op de toe te wijzen bedragen worden netto terugbetalingsverplichtingen van respectievelijk € 2.601,69 en € 1.398,31 in mindering gebracht.
- Wettelijke verhoging wegens te late loonbetaling gematigd tot 25%.
Samenvatting
Twee werknemers sloten vaststellingsovereenkomsten met hun werkgever, Happy Smile General Trading B.V. in Amsterdam, waarbij hun dienstverbanden per 1 september 2024 met wederzijds goedvinden zouden eindigen. In een eerder tussenvonnis oordeelde de kantonrechter al dat de werknemers bij het ondertekenen van die overeenkomsten hebben gedwaald. Daardoor zijn de overeenkomsten vernietigbaar en eindigden de arbeidsovereenkomsten niet op de afgesproken datum, maar pas van rechtswege per 1 mei 2025. Over de tussenliggende periode had Happy Smile dus gewoon loon moeten doorbetalen.
In dit eindvonnis werd bepaald hoe hoog dat loon precies is. Happy Smile voerde aan dat het werkelijk overeengekomen maandloon € 2.400,- bruto per persoon bedroeg, niet het hogere bedrag dat in de arbeidsovereenkomsten stond. Uit audioberichten bleek dat partijen een constructie hadden afgesproken: Happy Smile betaalde een hoger salaris dan werkelijk was afgesproken, zodat de werknemers een hogere hypotheek of huurwoning konden krijgen. Dat hogere bedrag moesten de werknemers vervolgens gedeeltelijk terugbetalen. De kantonrechter oordeelde dat Happy Smile dit voldoende aannemelijk heeft gemaakt, mede omdat één van de werknemers tussen juni en augustus 2024 al een totaalbedrag van € 1.203,38 had terugbetaald.
De werknemers betoogden dat er slechts sprake was van onderhandelingen en dat zij nooit akkoord waren gegaan met de terugbetalingsafspraak. De kantonrechter volgde dat verweer niet. Ook het argument dat de constructie in strijd zou zijn met de wettelijke regels over loonverrekening ging niet op: Happy Smile hield het bedrag niet in op het loon, maar de werknemers betaalden het terug op basis van een aparte afspraak. Het loon van € 2.400,- bruto per maand ligt bovendien boven het wettelijk minimumloon.
Over de eindafrekening, waaronder vakantiegeld en niet-genoten vakantiedagen, slaagde Happy Smile er juist niet in bewijs te leveren. Het bedrijf stelde dat het vakantiegeld was verrekend met nog openstaande terugbetalingsverplichtingen en dat de rest contant was uitbetaald, maar kon dat niet onderbouwen met stukken. Verrekening vereist bovendien een formele verklaring aan de wederpartij, die ontbrak.
Bij het bepalen van de uiteindelijke bedragen hield de kantonrechter rekening met de terugbetalingsverplichtingen van de werknemers. Op het bedrag dat aan de eerste werknemer moet worden betaald, wordt € 2.601,69 netto in mindering gebracht. Op het bedrag aan de tweede werknemer gaat € 1.398,31 netto af, omdat hij al een deel had terugbetaald. De kantonrechter matigde de wettelijke verhoging wegens te late loonbetaling tot 25% van de verschuldigde bedragen.
De kantonrechter vernietigde de vaststellingsovereenkomsten, veroordeelde Happy Smile tot betaling van € 2.400,- bruto per maand per werknemer over de periode september 2024 tot en met april 2025, vakantiebijslag en vergoeding voor twintig niet-genoten vakantiedagen, wettelijke rente en een wettelijke verhoging van 25%. Daarnaast moet Happy Smile € 1.175,- aan buitengerechtelijke incassokosten en € 1.604,50 aan proceskosten vergoeden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:10381, Rechtbank Amsterdam, 11-12-2025, 11741716
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:CBB:2025:594, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 23-10-2025, 25/808
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:8606, Rechtbank Noord-Holland, 12-08-2025, 11701581 \ AO VERZ 25-68
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:5678, Rechtbank Amsterdam, 29-07-2025, 11744546
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
11734071 \ CV EXPL 25-8003
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. H.D. Coumou
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een medewerkster van HEMA viel op 3 november 2023 in de bedrijfskantine van een filiaal toen zij op een kantinestoel stond om koffiebonen in de koffiemachine aan te vullen. Een ambulance bracht haar naar het ziekenhuis. Zij hield HEMA aansprakelijk voor de gevolgen en vroeg de kantonrechter in Amsterdam om te verklaren dat HEMA als werkgever voor haar schade moet opdraaien. Dat verzoek is afgewezen. De vrouw werkte sinds 15 augustus 2022 met contracten voor bepaalde tijd voor 24 uur per week bij het filiaal. Op 15 maart 2024 stelde zij HEMA aansprakelijk. HEMA deelde in maart 2025 verklaringen van drie leidinggevenden. Daarin staat dat zij is ingewerkt, dat haar nadrukkelijk is verteld voor het werken op hoogte een trapje of olifantenpoot te gebruiken, en dat zij de huisregels en het B Safe protocol voor akkoord heeft getekend. Op 23 maart 2026 nam HEMA definitief het standpunt in dat zij niet aansprakelijk is. De procedure liep als deelgeschil. Dat is een snelle procedure waarin de rechter tijdens de onderhandelingen over letselschade één kernvraag beoordeelt om partijen weer op gang te helpen. De kantonrechter vond dat het verzoek daarvoor geschikt was, omdat een oordeel over de aansprakelijkheid de impasse tussen partijen kan doorbreken. De rechter ging uit van artikel 7:658 van het Burgerlijk Wetboek. Een werkgever is in beginsel aansprakelijk voor schade die een werknemer tijdens het werk oploopt, tenzij hij aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen, of dat de schade grotendeels komt door opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Dat de val tijdens het werk gebeurde, stond niet ter discussie. Het ging dus om de vraag of HEMA genoeg had gedaan. De kantonrechter vond van wel. De vrouw betwistte niet dat zij het B Safe protocol kende, dat het protocol op meerdere plekken in het gebouw hing, onder meer in de lift, en dat zij instructies over werken op hoogte had gehad. Ook betwistte zij niet dat er voldoende geschikte hulpmiddelen in het filiaal aanwezig waren. Haar verzoek aan de filiaalmanager om extra hulpmiddelen te bestellen, dat niet is uitgevoerd, maakte volgens de rechter niet dat er te weinig waren. Het verzoek liet juist zien dat zij wist dat zij een hulpmiddel moest gebruiken. Andere maatregelen die HEMA redelijkerwijs had moeten treffen, noemde zij niet. Voortdurend controleren of instructies worden nageleefd, kan volgens de rechter niet van HEMA worden verlangd. Dat de vrouw zelf besloot de voorschriften niet te volgen, komt voor haar rekening. Over de kosten van het deelgeschil beslist de rechter dat deze worden begroot op € 0,00, te vermeerderen met het door de vrouw betaalde griffierecht. Omdat de aansprakelijkheid niet vaststaat, wordt HEMA niet veroordeeld tot betaling. Dat hoeft alleen als haar aansprakelijkheid later alsnog komt vast te staan. De kantonrechter wijst het verzoek om HEMA aansprakelijk te verklaren voor het ongeval van 3 november 2023 af.