Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2026:6373Civiel Recht; Arbeidsrecht

Kantonrechter verklaart servicemonteur niet-ontvankelijk in kort geding om vast contract af te dwingen bij Ymere — RBAMS:2026:6373

niet-verlenging arbeidsovereenkomst / kort geding ontvankelijkheid

Eiser / verzoeker

servicemonteur (anoniem)

VS

Verweerder / gedaagde

Stichting Ymere

Eiser niet-ontvankelijk verklaard omdat de kortgedingrechter geen nieuwe rechtsverhouding kan scheppen bij geëindigd contract.

  • Een kort geding vereist een bestaande rechtsverhouding; die ontbrak hier omdat het tijdelijke contract al was geëindigd vóór de procedure werd gestart.
  • De bepaling in de arbeidsovereenkomst over een vast contract bevatte slechts een voornemen met beoordelingsvrijheid voor de werkgever, geen afdwingbare toezegging.
  • Het toewijzen van de vordering zou neerkomen op het scheppen van een nieuwe rechtsverhouding door de rechter, wat niet mogelijk is in kort geding.
  • De kantonrechter compenseerde de proceskosten gezien de aard van de procedure.

Samenvatting

Een servicemonteur die bij woningcorporatie Ymere in dienst was, probeerde via een kortgedingprocedure af te dwingen dat Ymere hem een vast contract moest aanbieden. De kantonrechter in Amsterdam verklaarde hem echter niet-ontvankelijk, omdat een kort geding hiervoor het verkeerde rechtsmiddel is.

De werknemer trad op 15 maart 2025 in dienst bij Ymere op basis van een tijdelijk contract voor één jaar. In zijn arbeidsovereenkomst stond een bepaling dat Ymere hem bij gebleken geschiktheid en als er voldoende formatieruimte was, een contract voor onbepaalde tijd zou aanbieden. Op 23 december 2025 meldde de werknemer zich ziek na een hersenbloeding als gevolg van een ooroperatie.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In januari 2026 liet zijn teamleider per telefoon weten dat het contract niet zou worden verlengd. Via een WhatsApp-bericht maakte de teamleider duidelijk dat de reden lag in de onzekerheid over wanneer de werknemer volledig zou herstellen. De werknemer maakte bezwaar en spande een kortgedingprocedure aan. Ymere bood hem intussen wel een nieuw tijdelijk contract van zes maanden aan, maar dat wees hij van de hand.

De werknemer stelde dat de niet-verlenging uitsluitend was gebaseerd op zijn ziekte, wat hij baseerde op het WhatsApp-bericht van de teamleider. Nergens bleek volgens hem dat er sprake was van onvoldoende functioneren of een gebrek aan formatieruimte, de twee andere voorwaarden uit zijn contract.

Ymere wierp op dat de zaak zich niet leent voor een kortgedingprocedure. Bovendien bestond er op het moment van de procedure al geen arbeidsovereenkomst meer tussen partijen, omdat die op 14 maart 2026 van rechtswege was geëindigd.

De kantonrechter volgde dit verweer. Een kortgedingprocedure vereist dat er een bestaande rechtsverhouding tussen partijen is, of dat de vordering rechtstreeks uit zo'n verhouding voortvloeit. Op het moment dat de werknemer de procedure startte, was zijn arbeidscontract al afgelopen. De arbeidsovereenkomst bevatte bovendien geen harde toezegging voor een vast contract, maar slechts een voornemen met een beoordelingsvrijheid voor de werkgever.

Het toewijzen van de vordering, namelijk het gelasten van Ymere om een vast contract aan te bieden, zou betekenen dat de rechter in feite een geheel nieuwe rechtsverhouding schept tussen twee partijen die op dat moment geen contractuele band meer hebben. Dat is, aldus de kantonrechter, iets wat niet in een kortgedingprocedure kan worden beoordeeld. Daarvoor dient de werknemer naar een zogeheten bodemprocedure, een gewone civiele procedure waarbij uitgebreid bewijs kan worden geleverd en een inhoudelijk oordeel wordt gegeven.

De kantonrechter verklaarde de werknemer niet-ontvankelijk en compenseerde de proceskosten, wat betekent dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Betrokken advocaten

mr. T.J. Vlot

eiser

Citius Advocaten, AMSTERDAM

16 uitspraken
mr. L. Somhorst

eiser

Citius Advocaten, AMSTERDAM

2 uitspraken
mr. N.A. van den Bosch

verweerder

Boontje Advocaten & Mediators, AMSTERDAM

6 uitspraken

mr. T.G. Martens-Olivier

verweerder

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12168591 KK EXPL 26-214

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Kantonrechter: HEMA niet aansprakelijk voor val van medewerkster van kantinestoel bij koffiemachine

Een medewerkster van HEMA viel op 3 november 2023 in de bedrijfskantine van een filiaal toen zij op een kantinestoel stond om koffiebonen in de koffiemachine aan te vullen. Een ambulance bracht haar naar het ziekenhuis. Zij hield HEMA aansprakelijk voor de gevolgen en vroeg de kantonrechter in Amsterdam om te verklaren dat HEMA als werkgever voor haar schade moet opdraaien. Dat verzoek is afgewezen. De vrouw werkte sinds 15 augustus 2022 met contracten voor bepaalde tijd voor 24 uur per week bij het filiaal. Op 15 maart 2024 stelde zij HEMA aansprakelijk. HEMA deelde in maart 2025 verklaringen van drie leidinggevenden. Daarin staat dat zij is ingewerkt, dat haar nadrukkelijk is verteld voor het werken op hoogte een trapje of olifantenpoot te gebruiken, en dat zij de huisregels en het B Safe protocol voor akkoord heeft getekend. Op 23 maart 2026 nam HEMA definitief het standpunt in dat zij niet aansprakelijk is. De procedure liep als deelgeschil. Dat is een snelle procedure waarin de rechter tijdens de onderhandelingen over letselschade één kernvraag beoordeelt om partijen weer op gang te helpen. De kantonrechter vond dat het verzoek daarvoor geschikt was, omdat een oordeel over de aansprakelijkheid de impasse tussen partijen kan doorbreken. De rechter ging uit van artikel 7:658 van het Burgerlijk Wetboek. Een werkgever is in beginsel aansprakelijk voor schade die een werknemer tijdens het werk oploopt, tenzij hij aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen, of dat de schade grotendeels komt door opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Dat de val tijdens het werk gebeurde, stond niet ter discussie. Het ging dus om de vraag of HEMA genoeg had gedaan. De kantonrechter vond van wel. De vrouw betwistte niet dat zij het B Safe protocol kende, dat het protocol op meerdere plekken in het gebouw hing, onder meer in de lift, en dat zij instructies over werken op hoogte had gehad. Ook betwistte zij niet dat er voldoende geschikte hulpmiddelen in het filiaal aanwezig waren. Haar verzoek aan de filiaalmanager om extra hulpmiddelen te bestellen, dat niet is uitgevoerd, maakte volgens de rechter niet dat er te weinig waren. Het verzoek liet juist zien dat zij wist dat zij een hulpmiddel moest gebruiken. Andere maatregelen die HEMA redelijkerwijs had moeten treffen, noemde zij niet. Voortdurend controleren of instructies worden nageleefd, kan volgens de rechter niet van HEMA worden verlangd. Dat de vrouw zelf besloot de voorschriften niet te volgen, komt voor haar rekening. Over de kosten van het deelgeschil beslist de rechter dat deze worden begroot op € 0,00, te vermeerderen met het door de vrouw betaalde griffierecht. Omdat de aansprakelijkheid niet vaststaat, wordt HEMA niet veroordeeld tot betaling. Dat hoeft alleen als haar aansprakelijkheid later alsnog komt vast te staan. De kantonrechter wijst het verzoek om HEMA aansprakelijk te verklaren voor het ongeval van 3 november 2023 af.

Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBAMS:2026:10774
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBAMS:2026:10775
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBAMS:2026:10958
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBAMS:2026:10773
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Arbeidsrecht