Fact Accountants & Adviseurs moet betalen na onterecht ontslag op staande voet van jonge medewerker — RBAMS:2026:6791
ontslag op staande voet / arbeidsrechtelijke vergoedingen
Eiser / verzoeker
Werknemer (verzoeker)
Verweerder / gedaagde
Fact Accountants & Adviseurs B.V.
Fact Accountants & Adviseurs B.V. wordt veroordeeld tot betaling van in totaal € 3.595,56 aan transitievergoeding, gefixeerde schadevergoeding, ingehouden loon en wettelijke verhoging; de billijke vergoeding wordt op nihil gesteld.
- Ontslag op staande voet onrechtsgeldig omdat Fact onvoldoende duidelijk maakte welke dringende reden aan het ontslag ten grondslag lag en de genoemde gronden niet als zodanig kwalificeren.
- Billijke vergoeding vastgesteld op nihil, omdat de werknemer snel nieuw werk vond, zelf al in gesprek was met een andere werkgever en dit had verzwegen in zijn verzoekschrift.
- Reiskostendeclaratievordering afgewezen: werknemer reisde met studenten-ov en viel pas per 1 juli 2026 onder de autoregeling.
- Inhouding van € 700 op loon voor niet-ingeleverde laptop onterecht wegens ontbrekende grondslag, toewijsbaar zonder wettelijke verhoging.
- Transitievergoeding (€ 689,70) en gefixeerde schadevergoeding (€ 1.976,08) toegewezen; geen ernstig verwijtbaar handelen van de werknemer aangetoond.
Samenvatting
Een 21-jarige werknemer van Fact Accountants & Adviseurs B.V. in Amsterdam werd in januari 2026 op staande voet ontslagen na een conflict over reiskostendeclaraties en zijn functioneren. De kantonrechter oordeelde dat dit ontslag niet rechtsgeldig was en kende de werknemer meerdere vergoedingen toe.
De werknemer trad in december 2024 in dienst bij Fact. Nadat hij in de zomer van 2025 zijn rijbewijs haalde en een auto kocht, diende hij reiskosten in. Fact twijfelde aan de juistheid van zijn opgave, omdat het brandstofverbruik van zijn Toyota Aygo volgens haar te hoog was. In december 2025 volgde een beoordelingsgesprek waarbij ook zijn functioneren ter sprake kwam. In januari 2026 werd hij geschorst en kort daarna, op 21 januari 2026, ontslagen op staande voet.
Fact onderbouwde het ontslag in een e-mail met redenen die zij eerder ook aan de schorsing ten grondslag had gelegd: het zonder overleg declareren van kosten, het verstrekken van onjuiste informatie over het autogebruik, het negeren van instructies, het onjuist registreren van uren en het starten van een juridische procedure. Volgens Fact was er geen basis meer voor vertrouwen.
De kantonrechter oordeelde dat Fact onvoldoende duidelijk had gemaakt welke dringende reden zij precies aan het ontslag ten grondslag legde. Bovendien kwalificeerden de genoemde gronden niet als dringende reden voor een ontslag op staande voet, dat een zwaar middel is met vergaande gevolgen voor de werknemer. Ook had Fact niet toegelicht dat het ontslag onverwijld was gegeven, zeker gezien de voorafgaande schorsingsperiode.
De werknemer had al snel een nieuwe baan gevonden en bleek op het moment van de zitting al bijna een maand elders te werken, terwijl hij dat in zijn verzoekschrift had verzwegen. De kantonrechter stelde de billijke vergoeding daarom op nihil. De gevolgen van het ontslag waren beperkt, het dienstverband zou naar verwachting sowieso niet lang meer hebben geduurd, en de werknemer had zelf ook een aandeel in het conflict.
Verschillende andere vorderingen werden gedeeltelijk toe- en afgewezen. De gevorderde reiskosten wees de rechter af: de werknemer reisde vanouds met zijn studenten-ov en had onvoldoende aangetoond dat hij toestemming had gekregen om autokosten te declareren. Uit de e-mail van 31 juli 2025 bleek dat hij pas vanaf 1 juli 2026 onder de autoregeling zou vallen. De ingehouden € 700 voor het niet inleveren van de laptop moest Fact wél terugbetalen, omdat Fact geen grondslag had aangevoerd voor deze inhouding op het loon. Ook het ten onrechte ingehouden loon wegens vermeend onjuist uurcodes schrijven werd toegewezen.
Fact werd veroordeeld tot betaling van € 689,70 aan transitievergoeding, € 1.976,08 aan gefixeerde schadevergoeding wegens het onregelmatig eindigen van het dienstverband, € 700 voor de laptopinhouding en € 229,78 aan ten onrechte ingehouden loon, vermeerderd met 25% wettelijke verhoging. Fact moet ook een loonoverzicht verstrekken op straffe van een dwangsom van € 50 per dag tot een maximum van € 1.000, en betaalt de proceskosten van € 814.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:3303, Gerechtshof Amsterdam, 09-12-2025, 200.341.493
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:10746, Rechtbank Noord-Holland, 10-09-2025, 11693582 \ CV EXPL 25-1738
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:9761, Rechtbank Noord-Holland, 10-09-2025, 11525557 \ CV EXPL 25-458
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:10363, Rechtbank Noord-Holland, 13-08-2025, 364161
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12156355 \ EA VERZ 26-361
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een medewerkster van HEMA viel op 3 november 2023 in de bedrijfskantine van een filiaal toen zij op een kantinestoel stond om koffiebonen in de koffiemachine aan te vullen. Een ambulance bracht haar naar het ziekenhuis. Zij hield HEMA aansprakelijk voor de gevolgen en vroeg de kantonrechter in Amsterdam om te verklaren dat HEMA als werkgever voor haar schade moet opdraaien. Dat verzoek is afgewezen. De vrouw werkte sinds 15 augustus 2022 met contracten voor bepaalde tijd voor 24 uur per week bij het filiaal. Op 15 maart 2024 stelde zij HEMA aansprakelijk. HEMA deelde in maart 2025 verklaringen van drie leidinggevenden. Daarin staat dat zij is ingewerkt, dat haar nadrukkelijk is verteld voor het werken op hoogte een trapje of olifantenpoot te gebruiken, en dat zij de huisregels en het B Safe protocol voor akkoord heeft getekend. Op 23 maart 2026 nam HEMA definitief het standpunt in dat zij niet aansprakelijk is. De procedure liep als deelgeschil. Dat is een snelle procedure waarin de rechter tijdens de onderhandelingen over letselschade één kernvraag beoordeelt om partijen weer op gang te helpen. De kantonrechter vond dat het verzoek daarvoor geschikt was, omdat een oordeel over de aansprakelijkheid de impasse tussen partijen kan doorbreken. De rechter ging uit van artikel 7:658 van het Burgerlijk Wetboek. Een werkgever is in beginsel aansprakelijk voor schade die een werknemer tijdens het werk oploopt, tenzij hij aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen, of dat de schade grotendeels komt door opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Dat de val tijdens het werk gebeurde, stond niet ter discussie. Het ging dus om de vraag of HEMA genoeg had gedaan. De kantonrechter vond van wel. De vrouw betwistte niet dat zij het B Safe protocol kende, dat het protocol op meerdere plekken in het gebouw hing, onder meer in de lift, en dat zij instructies over werken op hoogte had gehad. Ook betwistte zij niet dat er voldoende geschikte hulpmiddelen in het filiaal aanwezig waren. Haar verzoek aan de filiaalmanager om extra hulpmiddelen te bestellen, dat niet is uitgevoerd, maakte volgens de rechter niet dat er te weinig waren. Het verzoek liet juist zien dat zij wist dat zij een hulpmiddel moest gebruiken. Andere maatregelen die HEMA redelijkerwijs had moeten treffen, noemde zij niet. Voortdurend controleren of instructies worden nageleefd, kan volgens de rechter niet van HEMA worden verlangd. Dat de vrouw zelf besloot de voorschriften niet te volgen, komt voor haar rekening. Over de kosten van het deelgeschil beslist de rechter dat deze worden begroot op € 0,00, te vermeerderen met het door de vrouw betaalde griffierecht. Omdat de aansprakelijkheid niet vaststaat, wordt HEMA niet veroordeeld tot betaling. Dat hoeft alleen als haar aansprakelijkheid later alsnog komt vast te staan. De kantonrechter wijst het verzoek om HEMA aansprakelijk te verklaren voor het ongeval van 3 november 2023 af.