Rechtbank veroordeelt man tot 36 maanden cel voor verkrachting — RBAMS:2026:7788
gekwalificeerde opzetverkrachting
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor gekwalificeerde opzetverkrachting en tot betaling van € 3.000 schadevergoeding aan het slachtoffer
- Verklaring van het slachtoffer betrouwbaar geacht op basis van gedetailleerde en consistente verklaringen sinds direct na het voorval
- Onafhankelijke getuigen en een 112-melding bevestigen de emotionele toestand van het slachtoffer direct na de verkrachting
- Vrijspraak voor twee specifieke onderdelen van de tenlastelegging bij gebrek aan bewijs, veroordeling voor gekwalificeerde opzetverkrachting voor het overige
- Eerdere veroordeling voor mensenhandel en geweld tegen vrouwen in de prostitutie meegewogen als strafverzwarende omstandigheid
- Eis van 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf volledig gevolgd, met € 3.000 schadevergoeding aan het slachtoffer
Samenvatting
Een man is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot 36 maanden gevangenisstraf voor het verkrachten van een vrouw die hij al langer kende, bij hem thuis. De rechtbank volgde daarmee volledig de eis van de officier van justitie.
De vrouw en de man hadden in de nacht van 4 op 5 oktober 2024 samen alcohol en lachgas gebruikt in zijn woning. Op enig moment verrichtten zij seksuele handelingen: de vrouw pijpte de man, en hij vingerde en penetreerde haar vaginaal. Dat de handelingen zelf hadden plaatsgevonden, stond niet ter discussie, want beiden verklaarden daar in de kern hetzelfde over. De vraag die de rechtbank moest beantwoorden, was of dit met wederzijdse instemming gebeurde, zoals de man stelde, of dat de wil bij de vrouw ontbrak en er sprake was van dwang, geweld en bedreiging, zoals zij zelf verklaarde.
De rechtbank vond de verklaringen van de vrouw betrouwbaar. Zij had vrijwel direct na het voorval, bij de politie ter plaatse, bij de zedenpolitie, in haar aangifte en later bij de rechter-commissaris, steeds gedetailleerd en in de kern op dezelfde manier verklaard. Kleine onderlinge verschillen die de verdediging aanwees, deden daar volgens de rechtbank niet aan af.
Omdat het bewijs in dit soort zaken niet alleen op de verklaring van het vermeende slachtoffer mag steunen, keek de rechtbank naar aanvullend bewijs. Dat bleek er ruimschoots te zijn. Twee onafhankelijke getuigen beschreven onmiddellijk na het voorval hoe de vrouw in paniek en gedeeltelijk ongekleed de straat op vluchtte en om hulp vroeg. De ene getuige zag haar barrevoets rennen en gaf haar zijn jas. De andere liet haar zijn woning binnen nadat zij via de intercom in paniek riep dat zij was ontvoerd, en belde vervolgens 112. Op de opname van die noodoproep is te horen hoe de vrouw ononderbroken huilt en lijkt te hyperventileren. Volgens de rechtbank bevestigen deze onafhankelijke waarnemingen van haar gemoedstoestand haar lezing van de gebeurtenissen, en is het door de verdediging geopperde alternatief, dat haar toestand alleen door drank en drugs kwam, niet aannemelijk.
De rechtbank stelde vast dat de man wist dat de wil bij de vrouw ontbrak en dat hij haar met dwang en geweld dwong tot de seksuele handelingen: hij pakte haar bij haar haren en hoofd vast, duwde haar hoofd naar zijn geslachtsdeel, zei tegen haar dat zij voor hem als prostituee zou gaan werken, en negeerde haar huilen en haar verzoeken om te stoppen. Voor twee specifieke onderdelen van de tenlastelegging, het op slot doen van de voordeur en het naar beneden trekken van haar onderbroek, vond de rechtbank onvoldoende bewijs; daarvan werd de man vrijgesproken. Voor de rest achtte de rechtbank gekwalificeerde opzetverkrachting bewezen.
Bij de strafmaat woog de rechtbank zwaar mee dat de man de lichamelijke en seksuele integriteit van de vrouw ingrijpend had geschonden en dat zij nog altijd met de gevolgen kampt: zij loopt niet meer in het park waar het gebeurde, volgt EMDR-therapie en schrikt soms van aanrakingen door haar huidige partner. Ook telde mee dat de man weliswaar niet eerder voor een zedendelict was veroordeeld, maar in 2018 wel voor mensenhandel en geweld tegen vrouwen die in de prostitutie werkten. De reclassering zag geen mogelijkheden voor bijzondere voorwaarden, omdat de man niet gemotiveerd is voor interventies. De rechtbank week niet af van de eis van 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Daarnaast moet de man € 3.000 immateriële schadevergoeding aan de vrouw betalen; voor het overige deel van de door haar gevorderde € 70.000 werd zij niet-ontvankelijk verklaard.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:9108, Rechtbank Amsterdam, 25-11-2025, 13/292407-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7287, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 28-10-2025, 02-006717-25 en 02-082871-25 (ttz gev)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19432, Rechtbank Den Haag, 24-10-2025, 09/096040-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19425, Rechtbank Den Haag, 24-10-2025, 09/096038-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/318827-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.