Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2026:7839Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Rechtbank wijst beroep tegen afwijzing ontheffing inburgeringsplicht af — RBAMS:2026:7839

ontheffing van de inburgeringsplicht wegens medische beperkingen

Eiser / verzoeker

eiser, inburgeringsplichtige man

VS

Verweerder / gedaagde

de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Beroep tegen de afwijzing van de ontheffing van de inburgeringsplicht ongegrond verklaard

  • Man vraagt ontheffing van zijn inburgeringsplicht wegens psychische en fysieke klachten
  • Medisch advies van Argonaut: geen blijvend onvermogen, verdere behandeling is nog mogelijk
  • Inburgeringstermijn wordt ambtshalve met 18 maanden verlengd tot oktober 2026
  • Geen concrete aanknopingspunten om aan de zorgvuldigheid van het medisch advies te twijfelen
  • Beroep ongegrond verklaard, geen ontheffing en geen proceskostenvergoeding

Samenvatting

Een man die vanwege psychische en fysieke klachten wilde worden vrijgesteld van zijn inburgeringsplicht, heeft bij de rechtbank Amsterdam nul op het rekest gekregen. De rechtbank oordeelt dat de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid terecht op het medisch advies van de onderzoeksinstantie Argonaut heeft mogen afgaan, en verklaart het beroep ongegrond.

De man is sinds maart 2017 inburgeringsplichtig. In augustus 2023 vroeg hij ontheffing van die plicht aan wegens medische of psychische redenen. De Staatssecretaris liet hem daarop onderzoeken door Argonaut, een instantie die in dit soort zaken medische adviezen opstelt. Uit dat advies bleek dat de man weliswaar op dit moment in alle redelijkheid niet in staat is om het inburgeringsexamen te halen, maar dat er geen sprake is van een blijvend onvermogen: hij is niet uitbehandeld en verdere behandeling van zijn klachten is nog mogelijk. Op basis daarvan wees de Staatssecretaris de aanvraag om ontheffing af, en dat besluit bleef ook na bezwaar in stand. Wel kreeg de man ambtshalve een verlenging van zijn inburgeringstermijn met achttien maanden, tot oktober 2026, zodat hij eerst nog behandeling kan volgen voordat hij examen doet.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Tegen de afwijzing van zijn ontheffing ging de man in beroep. Hij voerde aan dat hij wel degelijk uitbehandeld is, dat hernieuwde behandeling volgens hem niet tot verbetering van zijn klachten zal leiden, en dat hij daarom de komende vijf jaar niet in staat zal zijn om het examen te halen.

De rechtbank zet eerst de regels op een rij. Een inburgeringsplichtige kan alleen ontheffing krijgen als hij aantoont dat hij door een psychische of lichamelijke belemmering, of een verstandelijke handicap, blijvend niet in staat is om het examen te halen. Dat betekent dat redelijkerwijs verwacht moet worden dat hij daar ook niet binnen vijf jaar toe in staat zal zijn. Voor die beoordeling wint de Staatssecretaris advies in bij een onafhankelijke arts, in dit geval van Argonaut.

Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State mag een bestuursorgaan op zo'n medisch advies afgaan, zolang het nagaat of het advies zorgvuldig tot stand is gekomen, inzichtelijk en begrijpelijk is gemotiveerd, en de conclusies kan dragen. Het is vervolgens aan de aanvrager om met eigen medische stukken aannemelijk te maken dat het advies niet klopt.

De rechtbank stelt vast dat Argonaut zijn conclusie baseerde op de door de man overgelegde medische stukken en op informatie van zijn psycholoog, waaruit blijkt dat eerdere behandeling een positief effect had en dat hij zich bij terugval opnieuw kan melden voor behandeling. Er bestaan volgens de rechtbank geen concrete aanknopingspunten om aan de zorgvuldigheid, inzichtelijkheid of overtuigingskracht van dat advies te twijfelen, en de man heeft ook geen nieuwe of andere medische informatie overgelegd die daar verandering in zou kunnen brengen.

Omdat de Staatssecretaris zich naar het oordeel van de rechtbank terecht op het advies van Argonaut heeft mogen baseren, verklaart de rechtbank het beroep ongegrond. De man krijgt daardoor geen ontheffing van zijn inburgeringsplicht, zijn griffierecht wordt niet vergoed en hij krijgt ook geen proceskostenvergoeding.

Betrokken advocaten

mr. B.B.A. Willering

eiser

Advocatenkantoor Willering, AMSTERDAM

288 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

AMS 25/2649

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. S.D. Arnold
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rijinstructeur mag voorlopig weer lesgeven na afgewezen verlenging van zijn certificaat

Een rijinstructeur uit de regio Amsterdam, eigenaar van een eigen rijschool, zag zijn inkomsten van de ene op de andere dag wegvallen. Zijn certificaat voor het geven van rijonderricht in categorie B was tot en met 29 augustus 2026 geldig en is daarna van rechtswege vervallen. Wie rijles wil blijven geven, moet binnen de geldigheidsduur van vijf jaar bijscholing volgen: zes dagdelen theorie, waaronder een cursus over wet- en regelgeving, en een praktijkbegeleiding die door het IBKI, het instituut dat de rijinstructeurs beoordeelt, wordt beoordeeld. Bij een onvoldoende volgt een tweede en zo nodig een derde begeleiding. De instructeur vroeg zijn eerste praktijkbegeleiding op 1 juli 2026 aan, twee maanden voor het verlopen van zijn certificaat. Die vond plaats op 13 augustus 2026 en werd als onvoldoende beoordeeld, omdat hij aan het einde van de les was vergeten de leerdoelen met de leerling te evalueren. De tweede begeleiding op 28 augustus 2026 was eveneens onvoldoende. Voor een derde begeleiding was geen tijd meer. De zes dagdelen theoretische bijscholing had hij wel op tijd gevolgd, en ook een geldige verklaring omtrent het gedrag had hij ingediend. Op 28 augustus 2026 vroeg hij verlenging van zijn certificaat aan. De wet staat verlenging met maximaal een jaar toe bij gewichtige en verschoonbare redenen. Stichting VAM (IBKI) wees de aanvraag op 4 september 2026 af. Volgens de stichting bleek niet van bijzondere omstandigheden, en was de instructeur niet tijdig met zijn bijscholing begonnen. Om zijn lesbevoegdheid terug te krijgen zou hij het herintredertraject moeten volgen. De instructeur maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die geldt zolang het bezwaar loopt. Hij voerde aan dat zijn onderneming feitelijk stilligt en dat hij zijn huur en boodschappen niet meer kan betalen. Daarnaast wees hij op overspannenheid en overbelasting, die achteraf door een praktijkondersteuner geestelijke gezondheidszorg waren vastgesteld en volgens hem hadden meegespeeld bij het te laat plannen van de bijscholing. De voorzieningenrechter vond het spoedeisend belang aannemelijk, omdat de instructeur met documenten had onderbouwd dat zijn enige inkomstenbron was stilgevallen. Het IBKI liet het oordeel hierover uiteindelijk aan de voorzieningenrechter over. Voor de vraag of het bezwaar kans van slagen heeft, keek de voorzieningenrechter naar het besluit zelf. Hij oordeelde dat het IBKI bij de toets aan de bijscholingsverplichting zowel naar de theoretische als de praktische bijscholing moet kijken. Wat de instructeur wel tijdig had voltooid, kon zijn verschoonbaarheidsargument versterken. Uit het besluit bleek niet dat het IBKI de tijdig gevolgde cursussen en de twee ingeplande praktijkbegeleidingen had meegewogen. Ook vond de voorzieningenrechter dat het IBKI zichzelf te weinig ruimte gaf om te beoordelen of de gevolgen evenredig zijn. De wetgever bedoelde de regeling voor schrijnende gevallen als hardheidsclausule, die niet tot enkele specifieke gevallen mag worden ingeperkt. Het IBKI moet in de heroverweging het hele beeld bekijken, inclusief medische en persoonlijke omstandigheden en de vraag of het verlies van de enige inkomstenbron onevenredig zwaar uitpakt. Niet op voorhand valt te zeggen dat het bezwaar kansloos is. In de belangenafweging woog het belang van de instructeur zwaarder dan dat van de kwaliteit van het rijonderricht en de verkeersveiligheid. De wetgever heeft bij instructeurs die drie keer een onvoldoende halen al een verlenging van zes maanden mogelijk gemaakt. Daarmee heeft hij aanvaard dat de lesbevoegdheid niet per se direct hoeft te vervallen. Bovendien kan het IBKI voorschriften verbinden aan een tijdelijke verlenging, zoals bijlessen of het afronden van de resterende bijscholing binnen een termijn. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Het IBKI moet de instructeur behandelen alsof hij nog een certificaat voor categorie B heeft, tot zes weken na de bekendmaking van de beslissing op bezwaar. Hij mag dus weer rijles geven. Het IBKI moet daarnaast het griffierecht van € 200 aan hem vergoeden; een vergoeding van proceskosten krijgt hij niet. Hoger beroep of verzet tegen deze uitspraak is niet mogelijk.

Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Rechter schorst preventieve last onder dwangsom voor dansevenementen in hotel na toezegging organisator

De burgemeester van Amsterdam legde op 21 oktober 2026 een preventieve last onder dwangsom op aan Room Mate Amsterdam B.V., de exploitant van een hotel in Amsterdam. De last bedroeg € 25.000 per dansevenement en was bedoeld om te voorkomen dat het hotel in de periode van 21 tot en met 24 oktober 2026 dansevenementen met versterkte muziek en/of dj's zou houden zonder de vereiste evenementenvergunning. Het hotel was het daar niet mee eens. Volgens Room Mate Amsterdam ging het niet om evenementen die voor het publiek toegankelijk waren, maar om besloten netwerkbijeenkomsten. Daarvoor zou geen evenementenvergunning nodig zijn op grond van de Algemene Plaatselijke Verordening van Amsterdam. Het hotel diende bezwaar in en vroeg tegelijkertijd aan de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel, zodat de last niet meteen zou ingaan. Tijdens de zitting op 22 oktober 2026 bleek dat de zaak smaller was dan op het eerste gezicht leek. De burgemeester verduidelijkte dat de last eigenlijk alleen betrekking had op drie specifiek genoemde activiteiten: een avondevenement op donderdag 22 oktober ('Monetunes & Cryo Mix present: Room Servive'), een ochtendactiviteit op zaterdag 24 oktober ('RCVRY X STËLZ RAVE RUN') en een middagactiviteit op diezelfde zaterdag ('JOB DUTCHTUBER x BILLY THE KIT'). Alle andere geplande activiteiten in de periode vielen er dus niet onder. Vervolgens deden Room Mate Amsterdam en de organisator van de activiteiten, Meet Me At The Hotel, ter zitting een belangrijke toezegging: alle drie de specifiek genoemde activiteiten zouden niet doorgaan. De al uitgenodigde bezoekers voor de donderdag waren al ingelicht, en de annulering zou ook op de website worden vermeld. De voorzieningenrechter oordeelde dat een preventieve last onder dwangsom, een maatregel die een overtreding moet voorkomen die nog moet plaatsvinden, alleen gerechtvaardigd is als duidelijk is dat die overtreding ook daadwerkelijk gaat plaatsvinden. Nu de activiteiten waren afgelast, was dat niet langer het geval. Bovendien wees de rechter er op dat het besluit aanvankelijk was opgelegd voor meer activiteiten dan de drie die de burgemeester uiteindelijk bedoelde, wat al een reden was om de last te schorsen. De voorzieningenrechter schorste het besluit van 21 oktober 2026 totdat zes weken na de beslissing op het bezwaar zijn verstreken. De burgemeester moet het betaalde griffierecht van € 397 aan Room Mate Amsterdam vergoeden en wordt veroordeeld tot betaling van € 1.868 aan proceskosten.

Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBAMS:2026:10284
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBAMS:2026:9617
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBAMS:2026:9842
Rechtbank Amsterdam·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht