Rechtbank ontneemt witwasser ruim € 58.000 aan wederrechtelijk voordeel — RBAMS:2026:8009
ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit witwassen
Eiser / verzoeker
het Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
de veroordeelde
Rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 58.278,90 en legt de veroordeelde de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen, ver onder de gevorderde € 133.127,52.
- Ontnemingsprocedure volgt op eerdere veroordeling wegens medeplegen van gewoontewitwassen
- Voor het in beslag genomen bedrag van € 112.195,- wordt geen wederrechtelijk voordeel vastgesteld, omdat dit geld niet is doorgesluisd
- Rechtbank verwerpt zowel de door het Openbaar Ministerie gehanteerde commissie van 4,5 tot 5 procent als de door de verdediging genoemde 1 tot 1,5 procent
- Rechtbank rekent met de ondergrens van de gebruikelijke commissie voor ondergronds bankieren, 2 procent per transactie
- Het te ontnemen bedrag wordt vastgesteld op € 58.278,90, ruim onder de gevorderde € 133.127,52, met een maximale gijzeling van 582 dagen bij niet-betaling
Samenvatting
Een man die eerder door de rechtbank Amsterdam is veroordeeld voor gewoontewitwassen, moet € 58.278,90 aan de Staat betalen omdat hij dat bedrag wederrechtelijk heeft verdiend met het verplaatsen van grote sommen crimineel geld. Daarmee komt de rechtbank ver onder het bedrag van € 133.127,52 dat het Openbaar Ministerie had gevorderd.
De zaak is een zogeheten ontnemingsprocedure: een aparte juridische stap die volgt op een strafzaak en waarin niet de schuld, maar de winst van een strafbaar feit wordt vastgesteld. De man was al veroordeeld voor het medeplegen van gewoontewitwassen. Daarnaast achtte de rechtbank voldoende aanwijzingen aanwezig dat hij ook betrokken was bij een ander, gelijktijdig behandeld witwasfeit.
Het Openbaar Ministerie baseerde zijn vordering op een rapport waarin werd berekend hoeveel de man had verdiend aan zes geldtransacties met een totale waarde van bijna € 3 miljoen, die tussen januari 2020 en maart 2021 plaatsvonden. Uit chatgesprekken op de versleutelde dienst SkyECC bleek dat bij dit soort geldtransporten commissies werden besproken van 3, 5 en 6 procent. Volgens een kennisdocument van de Dienst Landelijke Recherche over crimineel ondergronds bankieren liggen dergelijke commissies doorgaans tussen de 2 en 10 procent. Het Openbaar Ministerie rekende daarom met commissies van gemiddeld 4,5 tot 5 procent en kwam zo tot het gevorderde bedrag van ruim € 133.000.
De verdediging bestreed de vordering op twee manieren. Primair voerde de raadsman aan dat er helemaal geen sprake was van wederrechtelijk voordeel, omdat de geldoverdrachten verband hielden met legaal hawala-bankieren, een informeel geldtransfersysteem. Subsidiair stelde de verdediging dat de gehanteerde commissiepercentages te hoog waren: de man zou volgens zijn eigen verklaring ter zitting slechts 1 tot 1,5 procent per transactie hebben verdiend, omdat hij enkel een toezichthoudende rol had bij de daadwerkelijke overdracht van het geld en de hogere percentages uit de chats bedoeld waren voor de wisselaars, niet voor hemzelf.
De rechtbank volgt geen van beide standpunten volledig. Voor een geldbedrag van € 112.195,-, dat door de politie in beslag was genomen, oordeelt de rechtbank dat de man geen voordeel heeft genoten, omdat het geld niet is doorgesluisd. Voor de overige vijf transacties, samen goed voor bijna € 3 miljoen, acht de rechtbank het onvoldoende aannemelijk dat de man de door het Openbaar Ministerie berekende gemiddelde commissie van 4,5 procent heeft verdiend, omdat hij daar zelf weinig specifiek over heeft verklaard. Tegelijk gaat de rechtbank ook niet mee in de door de verdediging genoemde 1 tot 1,5 procent: gelet op de hogere percentages in de chatgesprekken en de coördinerende rol die de man volgens die chats vervulde, acht de rechtbank het aannemelijk dat hij ten minste de ondergrens van de gebruikelijke bandbreedte heeft verdiend. De rechtbank rekent daarom met een commissie van 2 procent per transactie.
Op basis van die 2 procent berekent de rechtbank het wederrechtelijk verkregen voordeel per transactie, uiteenlopend van € 1.600,- tot € 29.509,90, wat samen optelt tot € 58.278,90. Dat bedrag legt de rechtbank de man op als betalingsverplichting aan de Staat. Voldoet hij niet, dan kan de officier van justitie later gijzeling vorderen voor een periode van ten hoogste 582 dagen, als extra pressiemiddel om het bedrag alsnog te innen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/303217-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.