Rechtbank verklaart erkenning van dochter nietig wegens vervalste handtekening — RBAMS:2026:8010
nietigheid van erkenning en vervangende toestemming
Eiser / verzoeker
de moeder
Verweerder / gedaagde
de man
Rechtbank verklaart de erkenning van het kind door de man nietig wegens ontbrekende toestemming van de moeder en houdt de beslissing over vervangende toestemming, gezag en omgang aan in afwachting van onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming
- Surinaams recht bepaalt of de toestemming van de moeder voor de erkenning geldig was, Nederlands recht de voorwaarden voor erkenning door de vader
- Schriftonderzoek wijst uit dat de handtekeningen van de moeder op de toestemmingsformulieren zeer waarschijnlijk vervalsingen zijn
- Gerechtshof Amsterdam gelastte na een beklagprocedure alsnog de strafvervolging van de man wegens valsheid in geschrifte
- Erkenning nietig verklaard met terugwerkende kracht: de man is nooit juridisch vader geweest en het gezag vervalt
- Beslissing over vervangende toestemming, gezamenlijk gezag en omgang aangehouden in afwachting van onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft de erkenning van een driejarig meisje door haar vermeende vader nietig verklaard. Volgens de rechtbank heeft de man bij de erkenning in oktober 2024 gebruikgemaakt van een vervalste handtekening van de moeder en een kopie van haar paspoort die zij hem voor een heel ander doel had gegeven.
De relatie tussen de man en de vrouw eindigde eind 2023. In 2024 werd hun dochter geboren en enkele maanden later erkende de man haar bij de gemeente Amsterdam. De moeder, die de Surinaamse nationaliteit heeft, stelde dat zij daarvoor nooit toestemming had gegeven en dat de man haar handtekening had vervalst op het toestemmingsformulier. Omdat de moeder de Surinaamse nationaliteit heeft, moest de rechtbank eerst vaststellen welk recht van toepassing was. Voor de vraag of de erkenning geldig tot stand kwam gold Nederlands recht, omdat de man Nederlander is. Voor de toestemming van de moeder gold Surinaams recht, en dat bepaalt dat een erkenning nietig is als de moeder daarvoor geen schriftelijke toestemming heeft gegeven.
De moeder liet een schriftvergelijkend onderzoek uitvoeren door het Nationaal Forensisch Onderzoeksbureau. Uit dat onderzoek bleek dat de betwiste handtekeningen veel waarschijnlijker vervalsingen waren dan echte handtekeningen van de moeder. Zij deed ook aangifte van valsheid in geschrifte. Het openbaar ministerie zag aanvankelijk af van vervolging, maar na een klacht van de moeder gelastte het gerechtshof Amsterdam in juni 2026 alsnog de vervolging van de man.
De man ontkende dat hij misbruik had gemaakt van de documenten van de moeder en noemde de erkenning rechtsgeldig. Hij zei het spijtig te vinden dat de moeder hem van fraude beschuldigde en meende dat zij van gedachten was veranderd over de erkenning. De rechtbank volgde dat verweer niet. Op basis van de overgelegde stukken achtte zij voldoende aannemelijk dat de man zijn dochter had erkend zonder de uitdrukkelijke toestemming van de moeder, met een kopie van haar paspoort en een vervalste handtekening. De rechtbank verklaarde de erkenning daarom nietig en gelastte de ambtenaar van de burgerlijke stand van Amsterdam om de vermelding van de erkenning op de geboorteakte door te halen. Omdat de nietigverklaring terugwerkende kracht heeft zodra de beslissing onherroepelijk is, is de man daardoor met terugwerkende kracht nooit de juridische vader van het meisje geweest en vervalt ook het ouderlijk gezag dat hij door de erkenning had gekregen.
Daarmee was de zaak nog niet afgerond. De man had voor het geval de erkenning nietig zou worden verklaard, alvast gevraagd om vervangende toestemming van de rechtbank om zijn dochter alsnog te erkennen, en om samen met de moeder het gezag te krijgen en een omgangsregeling. Vast staat dat hij de biologische vader is. De moeder verzette zich hiertegen: zij stelde dat zij door het gedrag van de man psychisch is geknakt, nog wekelijks in behandeling is en van de gemeente hulp kreeg na huiselijk geweld. De man voerde aan dat de dochter recht heeft op contact met haar biologische vader en dat de angst van de moeder eerder voortkomt uit haar eigen verleden dan uit een reëel veiligheidsrisico. Zowel de bijzondere curator die voor het kind was aangesteld als de Raad voor de Kinderbescherming zag geen bezwaar tegen erkenning door de man, omdat het kind belang heeft bij duidelijkheid over haar afkomst.
De rechtbank vond dat er nog te weinig informatie was om te beoordelen of erkenning door de man de moeder zodanig zou ontregelen dat de verhouding tussen haar en het kind eronder zou lijden. Zij droeg de Raad voor de Kinderbescherming daarom op onderzoek te doen naar de vervangende toestemming, het gezamenlijk gezag en een eventuele omgangsregeling, en hield elke verdere beslissing daarover aan tot de zitting van 14 december 2026.
Betrokken advocaten
mr. H.K. Jap-A-Joe
eiser
mr. M.N. Ande
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:17903, Rechtbank Den Haag, 30-09-2025, C/09/667565 / HA RK 24-355
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:3767, Rechtbank Midden-Nederland, 17-07-2025, 16-344435-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:3537, Rechtbank Midden-Nederland, 17-07-2025, 16.344435.24 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:15142, Rechtbank Den Haag, 03-07-2025, AWB 24 / 15356
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/13/ 775519 FA RK 26/6930
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.