Rechtbank houdt persoonlijke aansprakelijkheid na onbetaalde lening grotendeels in stand — RBAMS:2026:8142
persoonlijke aansprakelijkheid voor onbetaalde leningen en bestuurdersaansprakelijkheid
Eiser / verzoeker
Twee Zwitserse ondernemers, (indirect) bestuurders van de geldnemende vennootschappen
Verweerder / gedaagde
Twee Nederlandse geldverstrekkende vennootschappen en hun bestuurder
De rechtbank wijst de vorderingen van de eisers grotendeels af en veroordeelt hen hoofdelijk in de proceskosten van € 8.349,00.
- De rechtbank Amsterdam acht zich internationaal bevoegd ondanks een latere, spiegelbeeldige procedure in Zwitserland
- Eisers konden geen verklaring voor recht vragen over de leningsverhouding zelf, omdat zij daarbij niet rechtstreeks partij waren; dat recht kwam alleen de curatoren toe
- De persoonlijke aansprakelijkheidsverklaringen zijn niet nietig of vernietigbaar wegens dwaling, bedrog of misbruik van omstandigheden
- Aansprakelijkheid jegens de kleinste geldverstrekker en diens bestuurder vervalt omdat die vordering inmiddels via een schikking is voldaan
- Geen bestuurdersaansprakelijkheid omdat geen persoonlijk ernstig verwijt aan de bestuurder van de geldverstrekker kan worden gemaakt
Samenvatting
Twee Zwitserse ondernemers vochten bij de rechtbank Amsterdam tevergeefs tegen persoonlijke aansprakelijkheidsverklaringen die zij hadden ondertekend nadat leningen aan hun bedrijven niet waren terugbetaald. Het ging om twee leningen van in totaal bijna twee miljoen euro, verstrekt in 2023 door twee Nederlandse vennootschappen om een investering in Neuroplast Beheer B.V. mogelijk te maken.
De ene lening van € 425.000 ging naar de vennootschappen van de twee ondernemers, de andere van € 1,5 miljoen eveneens. Toen terugbetaling uitbleef, moest een van de bedrijven zijn aandelen in een dochteronderneming overdragen aan de geldverstrekker, waarbij de koopprijs werd verrekend met de lening, inclusief rente en zes boetes van elk € 100.000 wegens gemiste betaaldata. Ondanks herhaalde betalingstoezeggingen bleef terugbetaling uit, waarna de geldverstrekkers in maart 2024 een verstekvonnis kregen: de bedrijven van de ondernemers werden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van ruim € 1,2 miljoen, plus proceskosten en beslagkosten. Tegen dat verstekvonnis werd geen tijdig verzet aangetekend.
In de maanden daarna stelden beide ondernemers zich, na onderling overleg, in e-mails en ondertekende verklaringen persoonlijk aansprakelijk voor de schade van de geldverstrekkers, oplopend tot ruim € 1,37 miljoen. Daarbij deden zij uitdrukkelijk afstand van het recht om zich daartegen te verweren. Toen een van hun bedrijven vervolgens failliet werd verklaard en de andere vennootschap in Zwitserland eveneens ontbonden en failliet raakte, spanden de ondernemers zelf een procedure aan om onder hun persoonlijke aansprakelijkheid uit te komen.
Zij vorderden onder meer een verklaring dat zij niet persoonlijk aansprakelijk waren, vernietiging van hun aansprakelijkheidsverklaringen wegens dwaling, bedrog of misbruik van omstandigheden, en een verklaring dat de geldverstrekker onrechtmatig had gehandeld door de lening eenzijdig te wijzigen bij de verrekening met de aandelenverkoop. Ook wilden zij dat de bestuurder van de geldverstrekkende vennootschap persoonlijk aansprakelijk werd gehouden.
De rechtbank verklaarde zich eerst bevoegd, ondanks dat een van de ondernemers in Zwitserland woont, en zag geen aanleiding de zaak aan te houden vanwege een latere, spiegelbeeldige procedure die in Zwitserland was gestart. Vervolgens wees de rechtbank de meeste vorderingen af. Vorderingen die zagen op de rechtsverhouding tussen de geldverstrekkers en de (inmiddels failliete) bedrijven zelf konden de ondernemers niet instellen, omdat zij daarbij niet rechtstreeks partij waren; dat recht kwam alleen aan de curatoren toe.
Ook het beroep op dwaling, bedrog en misbruik van omstandigheden bij het ondertekenen van de aansprakelijkheidsverklaringen faalde. De rechtbank overwoog dat de ondernemers zelf het initiatief hadden genomen om zich aansprakelijk te stellen, de verklaringen na onderling overleg en zonder voorbehoud hadden getekend, en dat de hoogte van de schade duidelijk was omschreven en gebaseerd op het hen bekende verstekvonnis. Dat er destijds dreiging met executie was en dat zij geen juridisch advies hadden ingewonnen, maakte dat niet anders, temeer omdat de geldverstrekker had geadviseerd om rechtsbijstand te zoeken.
De rechtbank wees wel een deel van de vordering toe: voor zover de ondernemers een verklaring vroegen dat zij niet aansprakelijk waren jegens de kleinere geldverstrekker en diens bestuurder, kreeg dit doel, omdat die vordering inmiddels via een schikking volledig was betaald. Voor de grootste geldverstrekker bleef de persoonlijke aansprakelijkheid echter volledig in stand, en ook het verwijt van onrechtmatig handelen of bestuurdersaansprakelijkheid tegen de bestuurder van die vennootschap werd afgewezen: hij had als bestuurder gehandeld binnen zijn bevoegdheden en er was geen sprake van een persoonlijk ernstig verwijt.
Omdat de ondernemers op vrijwel alle onderdelen in het ongelijk werden gesteld, veroordeelde de rechtbank hen hoofdelijk in de proceskosten van € 8.349, te betalen binnen veertien dagen. Een veroordeling in de volledige, daadwerkelijke proceskosten wegens misbruik van procesrecht wees de rechtbank af, omdat niet was voldaan aan de strenge maatstaf die daarvoor geldt.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2024:1595, Gerechtshof Amsterdam, 11-06-2024, 200.292.172/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2024:1548, Rechtbank Gelderland, 21-03-2024, c/05/431668 / KG ZA 24-43
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:431, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 13-02-2024, 200.319.724_01H
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2023:13072, Rechtbank Rotterdam, 08-11-2023, C/10/526115 / HA ZA 17-440
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; VerbintenissenrechtZaaknummer
C/13/778132 / HA ZA 25-1668
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M.E.M. James-Pater
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.