Rechter legt tbs met dwangverpleging op na steekpartij met agenten — RBAMS:2026:8330
geweld tegen politieagenten tijdens psychose en oplegging tbs
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte niet strafbaar verklaard wegens ontoerekeningsvatbaarheid en ontslagen van alle rechtsvervolging, met oplegging van tbs met dwangverpleging voor onbepaalde duur.
- Vrijspraak voor poging tot doodslag omdat de kans op overlijden bij het toegebrachte letsel lager was dan 3 procent
- Vrijspraak voor zware mishandeling van een van de agenten omdat het letsel niet als zwaar kon worden aangemerkt
- Psychoseverweer tegen opzet verworpen onder verwijzing naar vaste rechtspraak van de Hoge Raad
- Verdachte volledig ontoerekeningsvatbaar verklaard en niet strafbaar, ontslagen van alle rechtsvervolging
- Tbs met dwangverpleging voor onbepaalde duur opgelegd vanwege hoog ingeschat recidiverisico
Samenvatting
De rechtbank Amsterdam heeft een man die tijdens een psychose twee politieagenten met een mes verwondde, ontslagen van alle rechtsvervolging en hem ter beschikking gesteld met dwangverpleging. De rechtbank achtte hem niet strafbaar omdat hij ten tijde van de feiten volledig ontoerekeningsvatbaar was.
De zaak speelde op 18 maart 2025 in Amsterdam. Agenten kregen een melding dat een bewoner spullen uit zijn raam gooide die op geparkeerde auto's terechtkwamen. Ter plaatse zagen zij dat de man binnen ernstig verward gedrag vertoonde en geen contact met hem te krijgen was. De politie besloot binnen te treden om hem over te dragen aan de psychiatrische zorg, met een lexaanschild en uit voorzorg een stroomstootwapen. Nadat de agenten de gebarricadeerde voordeur hadden geforceerd, troffen zij de man in de woonkamer aan. Hij hield zijn rechterhand verborgen in zijn mouw en reageerde niet op herhaalde verzoeken om zijn handen te laten zien, ook niet nadat een stroomstootwapen op hem was ingezet. Toen een agent probeerde hem met het lexaanschild naar de grond te werken, ontstond een worsteling waarbij bleek dat de man een mesje in zijn hand hield.
Tijdens die worsteling raakten twee agenten gewond. Een van hen liep twee steekwonden aan het onderbeen op, waaronder een wond van vijftien centimeter die tot in de spier doorliep, en moest daarna vier weken sport en fysiek werk vermijden. De andere agent kreeg een snijwond in zijn onderarm die gehecht moest worden. Ook na de verwondingen bleef de man zich verzetten, tot hij uiteindelijk werd geboeid en het mes uit zijn hand werd gehaald.
De rechtbank sprak de man vrij van poging tot doodslag, omdat forensisch onderzoek uitwees dat de kans op overlijden bij een steekwond in het onderbeen doorgaans lager is dan 3 procent, te laag om voorwaardelijk opzet op de dood aan te nemen. Ook zware mishandeling van de eerste agent achtte de rechtbank niet bewezen, omdat de verwondingen met hechtingen te behandelen waren en binnen enkele weken genazen. Wel achtte de rechtbank bewezen dat de man een poging had gedaan tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij beide agenten, en dat hij zich met geweld had verzet tegen zijn aanhouding, wat bij drie agenten letsel veroorzaakte. Het verweer dat door zijn psychose elk opzet ontbrak, verwierp de rechtbank onder verwijzing naar vaste rechtspraak van de Hoge Raad: alleen als bij iemand ieder inzicht in zijn gedragingen en de gevolgen daarvan volledig ontbreekt, kan opzet worden uitgesloten, en dat was hier niet het geval.
Voor de vraag of de man strafbaar was, volgde de rechtbank wel het advies van de ingeschakelde psychiater en psycholoog. Zij concludeerden dat de man tijdens het incident psychotisch was, ernstig ontregeld en gedesorganiseerd, en zich in zijn paranoïde beleving bedreigd voelde door de politie. Zijn gedragskeuzemogelijkheden waren daardoor volledig beperkt. De deskundigen stelden vast dat de man een licht verstandelijke beperking heeft, kampt met een schizofreniespectrumstoornis en ernstige problemen met middelengebruik, en dat het recidiverisico zonder behandeling hoog is. Omdat hij geen ziektebesef heeft en niet gemotiveerd is voor vrijwillige zorg, achtten zij een voorwaardelijk kader niet haalbaar en adviseerden zij een tbs-maatregel met dwangverpleging in een forensisch-psychiatrische kliniek.
De rechtbank nam dat advies over en wees ook de schadevergoeding van de twee gewonde agenten toe. Aan de ene agent kende de rechtbank € 8.106,50 toe aan materiële en immateriële schade, aan de andere € 3.241. Omdat de man volledig ontoerekeningsvatbaar is, stelde de rechtbank de vervangende gijzeling bij niet betalen op nul dagen. Verdachte werd niet strafbaar verklaard en ontslagen van alle rechtsvervolging, met oplegging van de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging voor onbepaalde duur.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:1353, Rechtbank Amsterdam, 04-02-2026, 13/241391-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1351, Rechtbank Amsterdam, 27-01-2026, 13/167878-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1352, Rechtbank Amsterdam, 27-01-2026, 13/028589-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:460, Rechtbank Amsterdam, 21-01-2026, 13/231619-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
13/085137-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.