Amsterdamse man krijgt grotendeels voorwaardelijke celstraf voor slaan met stok — RBAMS:2026:8336
strafmaat bij poging tot zware mishandeling door een verminderd toerekeningsvatbare verdachte
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte, verminderd toerekeningsvatbare man veroordeeld voor poging tot zware mishandeling en mishandeling
Verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 205 dagen, waarvan 30 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, na gedeeltelijke vrijspraak van feit 1
- Verdachte sloeg een vrouw met een stok tegen het hoofd (poging zware mishandeling) en een tweede vrouw tegen de schouder (mishandeling) bij een Albert Heijn
- Rechtbank spreekt verdachte gedeeltelijk vrij van feit 1 voor zover het ging om duwen tegen de keel en op de grond duwen
- Psychiater stelt een psychotische stoornis en cannabisstoornis vast; rechtbank rekent de feiten verdachte in verminderde mate toe
- Rechtbank kiest, ondanks een hoger LOVS-oriëntatiepunt, voor een grotendeels voorwaardelijke straf om recidive via behandeling te voorkomen
- Slachtoffer krijgt € 200 immateriële schadevergoeding in plaats van de gevorderde ruim € 12.000; overige vorderingen afgewezen of niet-ontvankelijk
Samenvatting
Een man die tijdens een confrontatie voor een Albert Heijn in Amsterdam twee vrouwen met een stok sloeg, is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot een celstraf van 205 dagen, waarvan het grootste deel voorwaardelijk. De rechtbank hield daarbij nadrukkelijk rekening met een psychische stoornis waardoor de man verminderd toerekeningsvatbaar werd geacht.
Het incident vond plaats op 12 januari 2026. Volgens de bewezenverklaring sloeg de man een van de vrouwen met een stok tegen het hoofd, wat de rechtbank aanmerkte als een poging tot zware mishandeling. Van andere onderdelen van de aanklacht, zoals het duwen van een vinger in haar keel en het op de grond duwen, sprak de rechtbank hem vrij: dat achtte zij niet bewezen. Daarnaast sloeg de man een tweede vrouw met de stok tegen haar schouder, wat de rechtbank kwalificeerde als mishandeling. De man had beide feiten op zitting bekend.
De rechtbank stelde vast dat het niet ging om een eenzijdige aanval. Voorafgaand aan het incident was de man een paar keer bij het slachtoffer weggelopen, waarna zij telkens opnieuw de confrontatie met hem opzocht. Pas nadat hij tevergeefs had geprobeerd haar tegen te houden en weg te gaan, pakte hij uit boosheid de stok. De man betuigde op de zitting spijt.
Een Pro Justitia-rapport van een psychiater bracht aan het licht dat de man ten tijde van het incident kampte met een psychotische stoornis in combinatie met een stoornis in cannabisgebruik. Hij verkeerde in een toestand van achterdocht, gevoelens van bedreiging en gehoorshallucinaties, was gestopt met zijn ambulante behandeling en gebruikte fors cannabis. Volgens de psychiater hebben deze stoornissen zijn gedragskeuzes ten tijde van het incident beïnvloed, en adviseerde zij om de feiten hem in verminderde mate toe te rekenen. De rechtbank volgde dat advies. De reclassering adviseerde daarnaast een voortzetting van de al gestarte behandeling via bijzondere voorwaarden, zoals een meldplicht, ambulante behandeling, dagbesteding en controle op middelengebruik. De man stond daar zelf welwillend tegenover en had zijn medicatie inmiddels trouw ingenomen en was gestopt met cannabis.
De officier van justitie had, gelet op de verminderde toerekeningsvatbaarheid, een gevangenisstraf van zeven maanden gevorderd, waarvan drie maanden voorwaardelijk. De rechtbank week daarvan af in het voordeel van de man. Volgens de landelijke oriëntatiepunten voor de strafmaat geldt voor een voltooide zware mishandeling met een wapen normaal gesproken een straf van zeven maanden onvoorwaardelijk, maar omdat het hier ging om een poging en om verminderde toerekeningsvatbaarheid, kwam de rechtbank tot een lager uitgangspunt. Zij achtte het echter belangrijker om het recidiverisico te beperken dan om een lange celstraf op te leggen, en koos daarom voor een fors voorwaardelijk strafdeel met een proeftijd van drie jaar, om de man zo in de hulpverlening te houden.
De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 205 dagen, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest had gezeten, waarvan 30 dagen voorwaardelijk. Aan het voorwaardelijke deel verbond de rechtbank de door de reclassering geadviseerde voorwaarden, waaronder een meldplicht, ambulante behandeling, dagbesteding en middelencontrole, die vanwege het recidiverisico direct van kracht werden. Van de vordering van het slachtoffer met het hoofdletsel, die in totaal ruim € 12.000 aan schadevergoeding vroeg, kende de rechtbank slechts € 200 aan immateriële schade toe, mede omdat het slachtoffer zelf een aandeel had in de confrontatie; voor het overige, waaronder een vordering wegens affectieschade voor een derde, verklaarde de rechtbank de vordering niet-ontvankelijk of wees deze af.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:1353, Rechtbank Amsterdam, 04-02-2026, 13/241391-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1351, Rechtbank Amsterdam, 27-01-2026, 13/167878-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1352, Rechtbank Amsterdam, 27-01-2026, 13/028589-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:460, Rechtbank Amsterdam, 21-01-2026, 13/231619-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
13/011838-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.