Kantonrechter wijst boete-eis van € 650.000 tegen HR-manager af — RBAMS:2026:8589
boetebedingen bij vertrek van werknemers naar een concurrent
Eiser / verzoeker
Fusion Trade Netherlands B.V.
Verweerder / gedaagde
de voormalige werknemer (HR Manager)
Kantonrechter wijst alle vorderingen van Fusion Trade tot betaling van boetes wegens werving en schending van het geheimhoudingsbeding af, en veroordeelt Fusion Trade in de proceskosten van € 3.026.
- Werven vereist een actieve handeling gericht op het overhalen van iemand; hulp bij een opzeggingsbrief is dat niet als het vertrekbesluit al genomen is
- Voor vier van de elf genoemde personen onderbouwt Fusion Trade haar stellingen niet met stukken, terwijl de gedaagde met verklaringen aantoont dat van werving geen sprake was
- Het ontbreken van een concurrentiebeding, een bewuste keuze van de werkgever, betekende dat het de collega's vrijstond om bij de concurrent in dienst te treden
- Het geheimhoudingsbeding beschermt alleen echte bedrijfsgeheimen, niet de algemene kennis van arbeidsvoorwaarden die een HR-functie met zich meebrengt
- Zonder concrete onderbouwing van welke vertrouwelijke informatie zou zijn gebruikt, kan geen schending van het geheimhoudingsbeding worden vastgesteld
Samenvatting
Ook tegen een voormalige HR-manager vangt handelaar in elektronische onderdelen Fusion Trade Netherlands bot bij de kantonrechter in Amsterdam. Het bedrijf eiste in totaal € 650.000 aan boetes omdat de vrouw elf collega's zou hebben geworven voor een concurrent en daarbij vertrouwelijke bedrijfsinformatie zou hebben misbruikt, maar geen van beide verwijten kon worden bewezen.
De vrouw werkte sinds 2022 bij Fusion Trade, laatst op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd met een wervings- en geheimhoudingsbeding, op overtreding waarvan een boete van € 25.000 per overtreding stond, plus € 5.000 voor elke dag dat de overtreding voortduurde. Begin 2024 kondigde haar leidinggevende in een WhatsAppgroep aan te vertrekken bij Fusion Trade. Enkele weken later maakte de vrouw zelf een nieuwe WhatsAppgroep aan met acht (voormalig) collega's, met een naam die meermaals werd gewijzigd en waarvan berichten automatisch na 24 uur verdwenen. Zijzelf zegde haar baan op eind februari 2024, ging kort daarna op gesprek bij het Duitse moederbedrijf van concurrent Chip 1, en trad begin april 2024 bij Chip 1 in dienst als HR Manager. Vrijwel alle collega's uit de WhatsAppgroep deden hetzelfde binnen enkele weken.
Volgens Fusion Trade had de vrouw een sleutelrol gespeeld bij het overhalen van elf (oud-)collega's om over te stappen: zij zou onder meer hebben geholpen bij het opstellen van opzeggingsbrieven, een collega hebben uitgenodigd voor een bedrijfsfeest van Chip 1 en hem daar hebben overtuigd om te komen, en herhaaldelijk contact hebben gezocht met een andere, nog altijd bij Fusion Trade werkzame collega om ook haar over te halen. Dat zou volgens Fusion Trade elf keer een boete van € 25.000 hebben opgeleverd, in totaal € 275.000.
De kantonrechter oordeelde dat werven een actieve handeling vereist, gericht op het overhalen van iemand om over te stappen. Uit de WhatsAppberichten die nog wel beschikbaar waren, bleek dat niet, en het helpen bij een opzeggingsbrief levert geen wervingshandeling op als het besluit om te vertrekken op dat moment al genomen is, ook al verdient die hulp volgens de rechter absoluut niet de schoonheidsprijs. Voor vier van de genoemde personen had Fusion Trade haar stellingen bovendien helemaal niet met stukken onderbouwd, terwijl de vrouw juist met concrete verklaringen liet zien dat er geen sprake was van pogingen tot werving: een van hen verklaarde zelfs uitdrukkelijk dat de vrouw hem nooit heeft benaderd voor een functie en dat hun contact louter over een referentie ging. Ook hier vond de rechter aannemelijk dat de gezamenlijke overstap eerder voortkwam uit onvrede over Fusion Trade en loyaliteit aan de vertrokken leidinggevende, dan uit gerichte werving door de vrouw. Omdat er bovendien geen concurrentiebeding in de arbeidsovereenkomsten stond, een bewuste keuze van Fusion Trade zelf, stond het de collega's ook vrij om bij Chip 1 in dienst te treden.
De vordering wegens schending van het geheimhoudingsbeding liep op eenzelfde manier af. Fusion Trade stelde dat de vrouw haar kennis van de arbeidsvoorwaarden bij Fusion Trade had gebruikt om collega's over te halen, en daarmee elf keer het geheimhoudingsbeding zou hebben geschonden. De kantonrechter overwoog dat zo'n beding alleen echte bedrijfsgeheimen beschermt, niet de algemene kennis en ervaring die een werknemer in haar functie opdoet. Dat de vrouw als HR Manager op de hoogte was van bepaalde arbeidsvoorwaarden, maakte die kennis nog geen bedrijfsgeheim, en Fusion Trade had niet uitgelegd welke concrete vertrouwelijke informatie de vrouw zou hebben gebruikt om collega's te overtuigen.
Omdat geen van beide bedingen bewezen geschonden was, wees de kantonrechter alle boetevorderingen af, met als gevolg dat ook de gevorderde incassokosten kwamen te vervallen. De kantonrechter zag geen bijzondere omstandigheden om Fusion Trade te veroordelen tot de daadwerkelijk door de vrouw gemaakte proceskosten, maar wees wel de gebruikelijke proceskostenvergoeding toe: Fusion Trade moet € 3.026 aan de vrouw betalen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2025:10721, Rechtbank Limburg, 30-10-2025, C/03/345038 / KG ZA 25-340
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12809, Rechtbank Rotterdam, 15-10-2025, ROT 24/6527
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:GHAMS:2025:1830, Gerechtshof Amsterdam, 15-07-2025, 200.350.703/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBAMS:2025:1809, Rechtbank Amsterdam, 20-03-2025, 11516790 KK25-55
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12121636 CV EXPL 26-2997
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een medewerkster van HEMA viel op 3 november 2023 in de bedrijfskantine van een filiaal toen zij op een kantinestoel stond om koffiebonen in de koffiemachine aan te vullen. Een ambulance bracht haar naar het ziekenhuis. Zij hield HEMA aansprakelijk voor de gevolgen en vroeg de kantonrechter in Amsterdam om te verklaren dat HEMA als werkgever voor haar schade moet opdraaien. Dat verzoek is afgewezen. De vrouw werkte sinds 15 augustus 2022 met contracten voor bepaalde tijd voor 24 uur per week bij het filiaal. Op 15 maart 2024 stelde zij HEMA aansprakelijk. HEMA deelde in maart 2025 verklaringen van drie leidinggevenden. Daarin staat dat zij is ingewerkt, dat haar nadrukkelijk is verteld voor het werken op hoogte een trapje of olifantenpoot te gebruiken, en dat zij de huisregels en het B Safe protocol voor akkoord heeft getekend. Op 23 maart 2026 nam HEMA definitief het standpunt in dat zij niet aansprakelijk is. De procedure liep als deelgeschil. Dat is een snelle procedure waarin de rechter tijdens de onderhandelingen over letselschade één kernvraag beoordeelt om partijen weer op gang te helpen. De kantonrechter vond dat het verzoek daarvoor geschikt was, omdat een oordeel over de aansprakelijkheid de impasse tussen partijen kan doorbreken. De rechter ging uit van artikel 7:658 van het Burgerlijk Wetboek. Een werkgever is in beginsel aansprakelijk voor schade die een werknemer tijdens het werk oploopt, tenzij hij aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen, of dat de schade grotendeels komt door opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Dat de val tijdens het werk gebeurde, stond niet ter discussie. Het ging dus om de vraag of HEMA genoeg had gedaan. De kantonrechter vond van wel. De vrouw betwistte niet dat zij het B Safe protocol kende, dat het protocol op meerdere plekken in het gebouw hing, onder meer in de lift, en dat zij instructies over werken op hoogte had gehad. Ook betwistte zij niet dat er voldoende geschikte hulpmiddelen in het filiaal aanwezig waren. Haar verzoek aan de filiaalmanager om extra hulpmiddelen te bestellen, dat niet is uitgevoerd, maakte volgens de rechter niet dat er te weinig waren. Het verzoek liet juist zien dat zij wist dat zij een hulpmiddel moest gebruiken. Andere maatregelen die HEMA redelijkerwijs had moeten treffen, noemde zij niet. Voortdurend controleren of instructies worden nageleefd, kan volgens de rechter niet van HEMA worden verlangd. Dat de vrouw zelf besloot de voorschriften niet te volgen, komt voor haar rekening. Over de kosten van het deelgeschil beslist de rechter dat deze worden begroot op € 0,00, te vermeerderen met het door de vrouw betaalde griffierecht. Omdat de aansprakelijkheid niet vaststaat, wordt HEMA niet veroordeeld tot betaling. Dat hoeft alleen als haar aansprakelijkheid later alsnog komt vast te staan. De kantonrechter wijst het verzoek om HEMA aansprakelijk te verklaren voor het ongeval van 3 november 2023 af.