Naar inhoud
Juristi.nl

Kantonrechter wijst verzoek om hogere beslagvrije voet tegen Zorg en Zekerheid af — RBAMS:2026:8688

verzoek tot verhoging van de beslagvrije voet bij loonbeslag

Eiser / verzoeker

verzoeker, vrouw met loonbeslag wegens onbetaalde zorgpremie

VS

Verweerder / gedaagde

Zorg en Zekerheid, zorgverzekeraar

Kantonrechter wijst het verzoek tot verhoging van de beslagvrije voet af en compenseert de proceskosten.

  • Verhoging van de beslagvrije voet is alleen mogelijk bij kennelijk onevenredige hardheid, niet enkel omdat iemand niet rondkomt
  • Beslagvrije voet is berekend volgens de wettelijke rekenregels op basis van de zelf aangeleverde gegevens
  • Correctieverzoek was te laat ingediend om terugwerkende kracht tot de beslaglegging te krijgen
  • Het maandelijkse tekort van 172,70 euro betreft de zorgpremie en CAK-boete die uit de beslagvrije voet zelf moeten worden betaald
  • Verzoek afgewezen, proceskosten gecompenseerd

Samenvatting

Een vrouw die kampt met loonbeslag vanwege een onbetaalde zorgverzekeringspremie, vroeg de kantonrechter in Amsterdam om het bedrag te verhogen waarop beslag geen invloed mag hebben. De rechter wees dat verzoek af.

De vrouw was eerder bij verstekvonnis veroordeeld tot betaling van 1.884,67 euro aan onbetaalde premie voor haar zorgverzekering bij Zorg en Zekerheid, plus 811,78 euro proceskosten. Omdat zij niet betaalde en ook geen opgave deed van haar inkomen, legde de gemachtigde van Zorg en Zekerheid, gerechtsdeurwaarderskantoor LAVG, in april 2026 executoriaal beslag op haar uitkering bij het UWV. Daarbij werd een beslagvrije voet vastgesteld van 1.174 euro: het bedrag waar het beslag niet aan mag komen, zodat iemand nog in de kosten van levensonderhoud kan voorzien.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Een maand later vroeg de vrouw om een correctie van dit bedrag. Na het opvragen van aanvullende stukken, die onder meer via een medewerker van het sociaal wijkteam werden aangeleverd, verhoogde LAVG de beslagvrije voet in juni 2026 naar 1.449 euro. Doordat het UWV deze aanpassing pas vanaf juli kon doorvoeren, werd voor de maand juni te veel ingehouden; dat bedrag, 276 euro, werd achteraf aan de vrouw terugbetaald.

De vrouw bleef het echter oneens met de hoogte van de beslagvrije voet en de manier waarop deze was berekend. Zij voerde aan dat zij, ook met het verhoogde bedrag, niet rondkwam en daardoor verder in de schulden raakte. Ook stelde zij dat haar volledige vakantiegeld ten onrechte was ingehouden en dat bij de berekening fictieve in plaats van werkelijke bedragen waren gebruikt. Zorg en Zekerheid verweerde zich met de stelling dat de beslagvrije voet volgens de wettelijke regels was berekend op basis van de door de vrouw zelf aangeleverde gegevens, en dat er geen reden was voor verhoging omdat geen sprake was van uitzonderlijke, onvermijdbare kosten waardoor zij onder het bestaansminimum zou komen.

De kantonrechter overwoog dat een beslagvrije voet alleen kan worden verhoogd wanneer toepassing van de wettelijke rekenregels tot een kennelijk onevenredige hardheid leidt, bijvoorbeeld door uitzonderlijk hoge, noodzakelijke kosten die niet op een andere manier kunnen worden verlaagd. Het enkele feit dat iemand maandelijks niet uitkomt met het toegekende bedrag, is daarvoor onvoldoende. Uit de door Zorg en Zekerheid overgelegde berekening bleek dat deze in overeenstemming was met de wet en rekening hield met de opgegeven inkomsten en huurlasten.

Ook het verwijt dat te veel was ingehouden, hield geen stand. De vrouw had pas op 21 mei 2026 om een correctie gevraagd, terwijl dat volgens de wet uiterlijk op 19 mei 2026 had gemoeten om terugwerkende kracht tot de beslaglegging te krijgen. Het bedrag dat maandelijks ontbrak, 172,70 euro, bleek de zorgverzekeringspremie plus een boete van het Centraal Administratie Kantoor te zijn, die het UWV rechtstreeks op de uitkering inhoudt en die uit de beslagvrije voet zelf betaald moet worden. Van een dubbele of onterechte inhouding was dus geen sprake.

De kantonrechter wees het verzoek van de vrouw daarom af. Gelet op de aard van de procedure compenseerde de rechter de proceskosten, zodat beide partijen hun eigen kosten dragen.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

K/4001/12292589

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBAMS:2026:11178
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
Rechtbank wijst verzoek om tegengetuigen af in bunq-geschil over klantenaantallen

Bunq wil mogelijk een procedure beginnen tegen drie personen en een voorlopig getuigenverhoor laten houden. Het gaat om openbare uitlatingen die volgens de bank feitelijk onjuist of misleidend zijn. Een van die drie, een man uit Israël die zelf niet bij de zitting was, vroeg de rechtbank daarna om zijn eigen getuigen te mogen laten horen. Dat verzoek is afgewezen. Het voorlopig getuigenverhoor is een middel om bewijs te verzamelen voordat er een gewone procedure loopt. De rechtbank had dit verhoor eerder bevolen, in een beschikking van 2 juli 2026. Op 20 oktober 2026 zijn getuigen gehoord, onder wie de man zelf. Een dag later vroeg hij om een contra-enquête, een extra ronde waarin de wederpartij tegengetuigen mag laten horen. Ook wilde hij dat de rechtbank vaststelde dat hij daar recht op had, en dat zij hem de processen-verbaal van de verhoren gaf. Volgens de man kent de wet het recht op tegengetuigen toe aan wie bij het verhoor verschijnt, niet alleen aan wie meedeed aan de voorafgaande procedure. Hij wilde getuigen laten verklaren over de feitelijke grondslag van de publieke uitlatingen, de context waarin die waren gedaan en de omstandigheden die van belang zijn voor de beoordeling van de al afgelegde verklaringen. Bunq verzette zich. De twee andere verweerders hadden tijdens de zitting laten weten geen contra-enquête te willen, en de man had er toen zelf ook niet om gevraagd. Bovendien had hij niet uitgelegd wie hij wilde laten horen, en vielen zijn onderwerpen volgens Bunq buiten waar het verhoor over gaat. De rechtbank liet in het midden of de man, die niet was verschenen en zonder advocaat optrad, nog een verzoek om tegengetuigen kon doen. Ook als dat zou kunnen, bleef het verzoek volgens de rechtbank kansloos. Het verhoor gaat alleen over twee beweringen: dat de verweerders grote aantallen klanten vertegenwoordigen, en dat die groep klanten groeit. De drie overige beweringen die Bunq noemde, zijn volgens de rechtbank juridische kwalificaties of niet relevant, en vallen er dus buiten. Over het aantal klanten en de groei hebben de drie verweerders al elk een verklaring afgelegd. De rechtbank vond zonder nadere toelichting niet in te zien welke nog te horen getuige in een contra-enquête iets relevants zou kunnen verklaren. De onderwerpen die de man noemde, maakten dat ook niet duidelijk. Daarom heeft hij volgens de rechtbank geen belang bij het horen van tegengetuigen. Dat geldt ook voor zijn overige verzoeken, zoals de vraag naar afschriften van de processen-verbaal en naar de formele sluiting van het verhoor. Die zijn daarom eveneens afgewezen. De rechtbank wees alle verzoeken van de man af en hield iedere verdere beslissing aan. Eerst moet Bunq laten weten of zij nog meer getuigen wil horen. Daarna beslist de rechtbank hoe het voorlopig getuigenverhoor verdergaat.

Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBAMS:2026:10883
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBAMS:2026:10540
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBAMS:2026:11121
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht