Rechtbank verklaart bezwaar minderjarige tegen DNA-afname na afpersing ongegrond — RBAMS:2026:8752
bezwaar tegen afname en verwerking van DNA-profiel bij minderjarige veroordeelde
Eiser / verzoeker
minderjarige veroordeelde voor medeplegen van afpersing
Verweerder / gedaagde
het Openbaar Ministerie
Rechtbank verklaart het bezwaar tegen de afname en verwerking van het DNA-profiel van de minderjarige veroordeelde ongegrond.
- Coulanceregeling voor minderjarigen met taakstraf tot 40 uur is niet van toepassing bij opgelegde taakstraf van 60 uur
- Leeftijd ten tijde van het misdrijf moet worden meegewogen bij de beoordeling van 'bijzondere omstandigheden', ook al maakt de wet zelf geen onderscheid naar leeftijd
- Jeugdige leeftijd en ontbreken van strafblad zijn relevant maar niet doorslaggevend voor een uitzondering op DNA-afname
- Geen aanwijzing dat herhaling van strafbare feiten zeer onaannemelijk is
- Bezwaar tegen DNA-afname ongegrond verklaard, geen rechtsmiddel meer mogelijk
Samenvatting
Een minderjarige die door de kinderrechter in Amsterdam is veroordeeld voor het medeplegen van afpersing, maakte bezwaar tegen het afnemen en verwerken van zijn DNA-profiel. Bij een veroordeling voor bepaalde misdrijven moet de officier van justitie in beginsel een bevel geven tot het afnemen van celmateriaal. Dat gebeurt om toekomstige strafbare feiten te kunnen opsporen en om te voorkomen dat een veroordeelde opnieuw in de fout gaat. Op die hoofdregel bestaat een uitzondering: als redelijkerwijs aannemelijk is dat DNA-onderzoek, gelet op de aard van het misdrijf of de bijzondere omstandigheden waaronder het is gepleegd, niet van betekenis zal zijn voor het voorkomen, opsporen, vervolgen of berechten van toekomstige strafbare feiten, hoeft er geen DNA te worden afgenomen.
Namens de veroordeelde werd aangevoerd dat hij ten tijde van het feit veertien jaar oud was, een blanco strafblad had en dat nergens uit bleek dat sprake was van gevaar voor herhaling. Ook was hij tegen de onderliggende strafzaak in hoger beroep gegaan. De officier van justitie hield vast aan het standpunt dat geen van de wettelijke uitzonderingen van toepassing was. Er bestaat weliswaar een coulanceregeling voor minderjarige veroordeelden aan wie een taakstraf van maximaal 40 uur is opgelegd, maar aan deze veroordeelde was een taakstraf van 60 uur opgelegd, waarvan 40 uur voorwaardelijk. Daardoor kwam hij niet in aanmerking voor die coulanceregeling.
De rechtbank stelde vast dat zij bevoegd was en dat het bezwaar tijdig en op de juiste manier was ingediend. Vervolgens beoordeelde de rechtbank of sprake was van 'bijzondere omstandigheden waaronder het misdrijf is gepleegd', de uitzonderingsgrond die hier aan de orde was. Die maatstaf gaat over de persoon van de veroordeelde: het moet gaan om iemand van wie zeer onaannemelijk is dat hij ooit eerder een strafbaar feit heeft gepleegd waarvoor DNA-onderzoek van belang kan zijn, en die het misdrijf ook in de toekomst nooit meer zal kunnen begaan.
De rechtbank overwoog dat de wet geen onderscheid maakt tussen meerderjarige en minderjarige veroordeelden, maar dat de leeftijd van de veroordeelde ten tijde van het misdrijf wel moet worden meegewogen bij de vraag of sprake is van bijzondere omstandigheden. Daarbij is onder meer relevant of het bepalen en verwerken van het DNA-profiel evident disproportioneel is gelet op die jeugdige leeftijd, en of sprake is van een gering recidivegevaar. De rechtbank oordeelde dat de leeftijd van de veroordeelde en het feit dat hij een first offender was, wel een rol kunnen spelen, maar niet doorslaggevend zijn. Ook was niet gebleken dat het zeer onaannemelijk is dat de veroordeelde opnieuw een strafbaar feit zal begaan.
Op grond van deze afweging kwam de rechtbank tot het oordeel dat geen sprake is van een uitzonderingssituatie. Het bezwaar tegen het bepalen en verwerken van het DNA-profiel werd ongegrond verklaard, zodat het bevel tot afname van celmateriaal in stand blijft. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2026:68, Rechtbank Noord-Holland, 07-01-2026, HAA 25/5773
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:22758, Rechtbank Den Haag, 02-12-2025, 09/174625-25, 09/142125-25 en 09/151355-25 (ttz. gev)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:8342, Rechtbank Amsterdam, 04-11-2025, 13-409941-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7374, Rechtbank Amsterdam, 08-10-2025, 25/5576
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
017395-26
Procedure
Rekestprocedure
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.