Jongeman met schizofrenie krijgt tbs met dwangverpleging voor mishandeling moeder, vrijspraak poging doodslag — RBAMS:2026:9513
mishandeling van moeder en zorgmedewerker door verdachte met psychotische stoornis, toerekeningsvatbaarheid en tbs
Eiser / verzoeker
de officier van justitie
Verweerder / gedaagde
verdachte (jongvolwassene)
Vrijspraak van poging tot doodslag en poging tot zware mishandeling; veroordeling voor mishandeling van de moeder tot 3 maanden gevangenisstraf en ongemaximeerde tbs met dwangverpleging; ontslag van rechtsvervolging voor het bijten van een zorgmedewerkster, die wel € 450 schadevergoeding krijgt.
- Het dichtknijpen van de keel levert niet zonder meer een aanmerkelijke kans op de dood op; zonder gegevens over duur en kracht volgt vrijspraak van poging tot doodslag
- Bij een volledig psychotisch toestandsbeeld is een feit niet toerekenbaar en volgt ontslag van alle rechtsvervolging
- Ontoerekeningsvatbaarheid staat op grond van artikel 6:165 BW niet in de weg aan schadevergoeding voor het slachtoffer
- Tbs met dwangverpleging opgelegd omdat tbs met voorwaarden en een zorgmachtiging het hoge recidiverisico niet beheersen; tbs niet gemaximeerd
Samenvatting
Een jongeman uit Amsterdam, geboren in 2006, greep op 20 december 2025 in de woning van zijn moeder haar arm en draaide die naar haar heup. Daarna kneep hij met beide handen haar keel dicht, zodat zij geen lucht meer kreeg, en sloeg hij haar meerdere keren in het gezicht. Bij medisch onderzoek drie dagen later werden een kras en een onderhuidse bloeduitstorting in haar hals gezien. Eerder, op 12 maart 2025, had hij een medewerkster gebeten van de zorginstelling waar hij voor behandeling was opgenomen. De officier van justitie vervolgde hem voor poging tot doodslag op zijn moeder, met als alternatieven poging tot zware mishandeling en mishandeling, en voor mishandeling van de medewerkster. De meervoudige strafkamer van de rechtbank Amsterdam behandelde de zaak op 9 september 2026.
Volgens de officier van justitie kon de poging tot doodslag worden bewezen: zijn moeder kreeg geen lucht, was bang om dood te gaan en had een uur later nog pijn in haar keel. De rechtbank zag dat anders. Het dichtknijpen van een keel kan onder omstandigheden tot de dood of zwaar letsel leiden, maar uit het dossier bleek onvoldoende hoe lang en met hoeveel kracht hij had geknepen. Ook het medisch onderzoek gaf daar geen uitsluitsel over. Daarom sprak de rechtbank hem vrij van poging tot doodslag en poging tot zware mishandeling, en verklaarde zij mishandeling van zijn moeder bewezen. Het bijten van de medewerkster gaf hij toe.
Een psychiater en een GZ-psycholoog stelden vast dat de jongeman een autismespectrumstoornis, schizofrenie met katatonie en een cannabisstoornis heeft. Bij de mishandeling van zijn moeder was zijn keuzevrijheid beperkt; de rechtbank rekende hem die verminderd toe. Bij het bijten van de medewerkster was hij volledig psychotisch, met wanen en hallucinaties. Dat feit kon hem helemaal niet worden toegerekend, zodat de rechtbank hem daarvoor ontsloeg van alle rechtsvervolging.
De deskundigen en de reclassering schatten het risico op nieuw geweld hoog in zonder toezicht en structuur. Zij vonden een langdurige behandeling in een zwaar beveiligde forensisch-psychiatrische kliniek nodig. Tbs met voorwaarden of een zorgmachtiging zouden niet volstaan, omdat hij weinig ziekte-inzicht heeft, eerder zijn medicatie weigerde en ook in een gedwongen zorgkader agressief werd. Zijn raadsvrouw wees erop dat hij binnen twee maanden was gestabiliseerd en zijn medicatie trouw innam, maar volgens de deskundigen kwam die verbetering vooral door de strakke structuur van de gevangenis. Het adolescentenstrafrecht paste volgens de rechtbank niet. Zij legde, zoals de officier eiste, tbs met dwangverpleging op. Omdat het om geweld tegen een persoon ging, is die tbs niet gemaximeerd tot vier jaar. In plaats van de geëiste negen maanden gevangenisstraf legde de rechtbank drie maanden op, gelijk aan de tijd in voorarrest, vanwege de verminderde toerekeningsvatbaarheid en de tbs. Daarbij woog zijn eerdere veroordeling voor mishandeling mee.
De rechtbank veroordeelde de jongeman tot drie maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest en tbs met dwangverpleging. De gebeten medewerkster krijgt € 450 aan smartengeld met rente vanaf 12 maart 2025; dat hij voor dat feit ontoerekeningsvatbaar was, staat daar volgens de wet niet aan in de weg. De vordering om een eerder voorwaardelijk opgelegde werkstraf van 30 uur alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2022:3731, Rechtbank Midden-Nederland, 13-09-2022, 9603397 / UE VERZ 21-370
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2021:10484, Rechtbank Rotterdam, 22-09-2021, C/10/525611 / HA ZA 17-407
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHDHA:2020:686, Gerechtshof Den Haag, 07-04-2020, 200.157.778/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2017:9682, Rechtbank Rotterdam, 06-12-2017, C/10/497374 / HA ZA 16-268
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
13/348304-25 (zaak A) en 13/159391-25 (zaak B)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.