Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBAMS:2026:9651Civiel Recht

Rabobank mag bankrelatie opzeggen met studentenverhuurder na fraude met servicekosten — RBAMS:2026:9651

opzegging bankrelatie en hypotheken na strafbeschikking voor fraude met servicekosten

Eiser / verzoeker

verhuurder van studentenkamers en zijn vastgoedvennootschap

VS

Verweerder / gedaagde

Coöperatieve Rabobank U.A.

Vorderingen afgewezen: Rabobank mag de bankrelaties beëindigen en hoeft niet in te stemmen met aflossing van € 950.000; eisers betalen € 2.101 proceskosten.

  • Een bank mag een relatie opzeggen op grond van de algemene bankvoorwaarden, tenzij dat naar redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.
  • Dat verduisterd geld via rekeningen bij de bank liep, geeft de bank meer dan genoeg reden om op te zeggen.
  • Incasso zonder speciale faciliteit is niet onmogelijk maar alleen duurder of minder praktisch; dat weegt niet op tegen het belang van de bank.
  • Er is geen grondslag om de bank te dwingen genoegen te nemen met € 237.910 minder aan aflossing.

Samenvatting

Een verhuurder die 42 panden bezit en vooral kamers aan studenten verhuurt, liet zijn huurders jarenlang een voorschot op de servicekosten betalen, onder meer voor energie. Als de jaarafrekening van de energieleverancier liet zien dat huurders geld terug moesten krijgen, kregen zij dat niet of niet volledig. Vroegen huurders om een eindafrekening, dan kregen zij een fictief overzicht, en vroegen zij naar de jaarafrekening van de energiemaatschappij, dan werd die aangepast. Op 27 mei 2025 werd de man aangehouden. Bij strafbeschikking van 10 maart 2026 kreeg hij een taakstraf en een geldboete voor het medeplegen van oplichting, valsheid in geschrift en verduistering, en de Staat haalde € 503.932,13 aan crimineel verkregen voordeel bij hem op.

De man bankierde privé en zakelijk bij de Rabobank, net als een vennootschap waarvan hij indirect enig eigenaar en bestuurder is en die ook panden verhuurt. Een deel van het vastgoed is gefinancierd met hypotheken van de bank. De huren van zijn ongeveer 199 huurders werden via zijn eenmanszaak geïnd met een incassofaciliteit van de bank, waarmee veel betalingen tegelijk kunnen worden afgeschreven. Toen de bank via de media over het strafonderzoek hoorde, nodigde zij hem uit voor een gesprek. Op 7 augustus 2025 vertelde hij dat de werkwijze niet bewust was gekozen, maar in de loop der jaren gebruikelijk was geworden, mede om schade door studenten te dekken.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Op 25 juni 2026 zegde de bank de relaties op per 26 oktober 2026, op grond van de algemene bankvoorwaarden. De man moest dan ook de uitstaande hypotheken van in totaal € 1.187.910 aflossen. Volgens de bank waren de feiten erger dan hij had voorgespiegeld, omdat de werkwijze wel bewust was gekozen, en was het vertrouwen weg. Voor de vennootschap gaf de bank aan dat zij moet kunnen vertrouwen op een integer bestuur en haar rol als poortwachter niet langer verantwoord kon vervullen. Een bezwaar daartegen wees de bank af.

De verhuurder en zijn vennootschap stapten naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam voor een kort geding, een spoedprocedure. Een derde eiser trok zijn vordering vóór de zitting van 14 september 2026 in. Zij eisten dat de bank de relaties zou voortzetten, op straffe van een dwangsom, en dat de bank genoegen zou nemen met een aflossing van € 950.000, zonder boete voor vervroegd aflossen. Zij beriepen zich op het belang van hun huurders. ING wilde de man geen zakelijke lening geven en ABN AMRO reageerde niet op een aanvraag voor een zakelijke rekening. Zonder een grootbank zou de incasso van de huren volgens hen vrijwel onmogelijk worden, zouden zij hun verplichtingen niet kunnen nakomen en dreigde een gedwongen verkoop van het vastgoed, waarna een nieuwe eigenaar de huurders slechter zou kunnen behandelen.

De voorzieningenrechter stelde voorop dat de bank de relatie mag beëindigen, tenzij dat naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. De man liet verduisterd geld via zijn rekeningen bij de bank lopen, en dat gaf de bank volgens de rechter meer dan genoeg reden om op te zeggen. Het betoog over de huurders ging volgens de rechter om meerdere redenen mank. Zonder speciale faciliteit is incasseren niet onmogelijk, alleen minder praktisch of duurder; de verhuurder kan bijvoorbeeld een ander de incasso laten doen. Dat belang weegt niet op tegen het grote belang van de bank. Dat de verhuurder zich opwierp als beschermer van zijn huurders, noemde de rechter, gezien de reden van de opzegging, 'op z’n zachts gezegd, opmerkelijk'. Er was ook geen concrete aanwijzing dat huurders er met een nieuwe verhuurder op achteruit zouden gaan.

Voor de korting op de aflossing gaf de man op de zitting alleen de redelijkheid en billijkheid als grondslag. De rechter zag niet in waarom hij € 237.910 minder zou hoeven te betalen omdat hij naar eigen zeggen geen hogere financiering rond krijgt; hij kan ook een deel van zijn panden verkopen.

De voorzieningenrechter weigerde de gevraagde voorzieningen. De Rabobank mag de bankrelaties per 26 oktober 2026 beëindigen en hoeft niet akkoord te gaan met een aflossing van € 950.000. De verhuurder en zijn vennootschap moeten de proceskosten van de bank van € 2.101 betalen.

Betrokken advocaten

mr. S.P.H. Brinkman

eisers

Feniks Law, 'S-HERTOGENBOSCH

48 uitspraken
mr. R.M. Vermaire

gedaagde

Wijn & Stael Advocaten, UTRECHT

82 uitspraken
mr. M. van Eekelen-Atema

gedaagde

Wijn & Stael Advocaten, UTRECHT

4 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

C/13/792302 / KG ZA 26-723 LV/EB

Procedure

Kort geding

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr.drs. L. Voetelink
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBAMS:2026:11217
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht
RBAMS:2026:11336
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht
RBAMS:2026:11339
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht
Rechter dwingt accountantskantoorpartner tot verkoop van aandelen voor € 3,2 miljoen

Binnen een Amsterdams accountants- en adviesconcern is een jarenlange samenwerking tussen aandeelhouders stukgelopen. Het concern is een holding met meerdere werkmaatschappijen die accountants-, belastingadvies- en auditdiensten verlenen. Eén van de aandeelhouders, InkCas Investments, bezit 21,3 procent van de aandelen. De overige aandeelhouders vinden dat zij te weinig bijdraagt aan de omzet. Zij willen haar uit de holding hebben. Dat InkCas moet vertrekken staat inmiddels vast, maar partijen blijven het oneens over de prijs en over de vraag onder welke regeling zij uittreedt. De voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam beoordeelde de zaak in kort geding. De eisers zijn de overige aandeelhouders, voor een deel via hun eigen holdingvennootschappen. Zij vorderden dat InkCas haar aandelen aan hen moet aanbieden en overdragen voor € 3.242.697. Daarnaast eisten zij een contractuele boete van € 100.000 en € 5.000 aan buitengerechtelijke kosten. De aandeelhouders hebben in een aandeelhoudersovereenkomst afgesproken dat een partij haar aandelen moet aanbieden als zij als bestuurder wordt ontslagen of als haar managementovereenkomst wordt beëindigd. De prijs volgt dan uit een vaste prijswaarderingsregeling. Die rekent met het eigen vermogen van de holding plus een goodwillwaarde van één keer de groepsomzet. Het MT stelde sinds 2024 kritische vragen over het functioneren van InkCas, onder meer over achterblijvende omzet en het beheer van haar debiteuren. Op 1 oktober 2025 bood InkCas zelf haar aandelen aan op grond van de statuten. Daar gold een andere prijsbepaling, namelijk door drie onafhankelijke deskundigen. De overige aandeelhouders wezen dat aanbod af. Op 18 oktober 2025 ontsloegen zij InkCas als bestuurder en zegden zij haar managementovereenkomst op. InkCas vindt dat haar eigen aanbod voorgaat en dat het ontslag misbruik van recht is. Ook stelde zij dat de prijsregeling te veel open einden kent. Verder wees zij erop dat zij bij de Ondernemingskamer al een verzoek tot uittreding heeft ingediend. Die behandelt de zaak op 10 december 2026. De voorzieningenrechter wijst erop dat een veroordeling tot aandelenoverdracht tegen betaling van een geldsom in kort geding terughoudendheid vraagt. Toch acht hij de gevraagde voorziening hier passend, als ordemaatregel. Partijen zijn het erover eens dat InkCas uittreedt en dat zij minimaal € 3.242.697 moet krijgen. Of er nog een hoger bedrag bijkomt, kan later worden beslist door de Ondernemingskamer, een bodemrechter of een deskundige. InkCas stelde niet dat de kopers zouden omvallen, zodat het risico op niet-terugbetaling klein is. Het spoedeisend belang zit in de impasse bij de holding. Volgens de rechter blijkt uit het dossier dat InkCas sinds 2024 ondermaats presteert. Potentiële nieuwe aandeelhouders willen niet toetreden zolang de zaak niet is opgelost. De vraag of het aanbod van 1 oktober 2025 voorgaat op de aanbiedingsplicht van 18 oktober 2025 laat de rechter in het midden. De bodemrechter moet dat beoordelen. De rechter vindt de geboden prijs vooralsnog niet onredelijk. InkCas is zelf deskundige op dit gebied, heeft de prijsregeling twee keer ondertekend en paste die eerder ook zelf toe bij verkopen van aandelen. De voorzieningenrechter verwijst naar een eerdere beschikking van de Ondernemingskamer van 30 april 2026. Daarin staat dat een eigen regeling van de aandeelhouders voorrang heeft op de wettelijke geschillenregeling. Dat ontbreken van een peildatum in de prijsregeling staat toewijzing niet in de weg. De voorzieningenrechter beveelt InkCas haar aandelen binnen 14 dagen na betekening van het vonnis aan te bieden en over te dragen aan vier van de eisers, naar rato van hun belang, voor € 3.242.697. Daarbij gelden twee voorwaarden. Worden binnen vijf jaar aandelen uitgegeven of overgedragen tegen een hogere waarde, dan krijgt InkCas een gestaffelde nabetaling van het verschil, van 80 procent in jaar één tot 10 procent in jaar vijf. En de kopers passen de koopprijscorrectie niet toe. Blijft InkCas in gebreke, dan geldt het vonnis zelf als akte van levering. De boete van € 100.000 en de € 5.000 aan kosten wijst de rechter af wegens gebrek aan spoedeisend belang. Drie eisers die hun aandelen via een andere holding houden en zelf geen aandeelhouder zijn, krijgen geen gelijk. InkCas moet de proceskosten van € 8.366 aan de andere eisers betalen.

Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht
RBAMS:2026:10998
Rechtbank Amsterdam·
Civiel Recht