Heineken krijgt geldautomaat bij Amsterdams café niet via kort geding weg: te lang gewacht — RBAMS:2026:9683
kort geding over verwijdering van geldautomaat uit verhuurd horecapand zonder toestemming van de verhuurder
Eiser / verzoeker
Heineken Nederland B.V. en Heineken Exploitatie Maatschappij B.V., verhuurder en eigenaar van het pand
Verweerder / gedaagde
Jannat B.V., Stichting Ons Geluk en In2Retail B.V. (niet verschenen)
Vorderingen tegen Jannat en Ons Geluk afgewezen wegens gebrek aan spoedeisend belang, Heineken betaalt hun proceskosten van € 2.101; tegen niet verschenen In2Retail toegewezen: verwijdering binnen vijf dagen op straffe van € 500 per dag tot maximaal € 50.000 en € 2.235,81 proceskosten
- Een eigenaar die al sinds 2017, 2021 of in elk geval 2024 van een geldautomaat in zijn pand weet en pas in juli 2026 een kort geding begint, heeft geen spoedeisend belang
- Dat een verhuurder veel panden en vertegenwoordigers heeft en niet alles hoort, komt voor zijn eigen risico
- Bezoekverslag uit 2021 en omgevingsvergunning uit 2017 maken aannemelijk dat Heineken veel eerder dan januari 2026 van de automaat wist
- Verweren van verschenen gedaagden werken niet in het voordeel van een niet verschenen gedaagde zonder processueel ondeelbare rechtsbetrekking (artikel 139 Rv)
- Tegen exploitant In2Retail wordt de verwijdering bij verstek toegewezen met een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 50.000
Samenvatting
Heineken Exploitatie Maatschappij is eigenaar van een pand in Amsterdam waarin Jannat B.V. van 2014 tot en met maart 2024 een sportcafé exploiteerde, op basis van een huurovereenkomst met Heineken Nederland. Volgens die overeenkomst mag de huurder het gehuurde niet zonder schriftelijke toestemming van Heineken aan anderen in gebruik geven of veranderen. Sinds september 2017 zit naast de ingang van het café een geldautomaat in de gevel. De beheerstichting van Jannat, Stichting Ons Geluk, sloot daarvoor een overeenkomst met de exploitant van de automaat, nu In2Retail, en krijgt daar maandelijks een vergoeding voor.
Toen Jannat het café in 2024 verkocht aan Touchdown Sports, spraken die twee af dat de geldautomaat voor onbepaalde tijd zou blijven hangen en dat de opbrengst naar Jannat zou blijven gaan. Touchdown Sports nam per 1 april 2024 de huur over, maar zegde de afspraak over de automaat eind 2025 op. In een eerder kort geding tussen Jannat en Touchdown Sports oordeelde de voorzieningenrechter in april 2026 dat die opzegging niet rechtsgeldig was; Touchdown Sports is daartegen in hoger beroep gegaan. Vanaf mei 2026 eiste Heineken van Jannat, Ons Geluk en In2Retail dat de automaat werd verwijderd, omdat zij er nooit schriftelijk toestemming voor had gegeven. Voor zover dat wel zo was, trok zij die in. Heineken wil vrij over het pand kunnen beschikken, ook om het zonder automaat te kunnen verkopen.
In dit kort geding vorderde Heineken dat de automaat binnen vijf dagen zou worden verwijderd, op straffe van een dwangsom. Jannat en Ons Geluk voerden aan dat Heineken al jaren van de goed zichtbare automaat wist en pas in actie kwam nadat Jannat het eerdere kort geding had gewonnen. Heineken stelde pas in januari 2026 van de automaat te hebben gehoord.
De voorzieningenrechter vond dat niet aannemelijk. Jannat legde een bezoekverslag van de beheerder van Heineken uit juni 2021 over, met een foto van de gevel waarop de automaat staat aangeduid, en een omgevingsvergunning van de gemeente Amsterdam uit 2017 voor het plaatsen van de automaat. Bovendien had Heineken bij de oplevering van het pand in 2024 geen bezwaar gemaakt. Dat Heineken veel panden en vertegenwoordigers heeft en niet altijd alles hoort, komt voor haar eigen risico. Wie al sinds 2017, 2021 of in elk geval 2024 van de automaat weet en pas in juli 2026 een kort geding begint, heeft volgens de voorzieningenrechter geen spoedeisend belang. Ook op de zitting kon Heineken die spoed niet onderbouwen. Of Heineken inhoudelijk gelijk heeft, kwam daardoor niet aan de orde.
In2Retail verscheen niet in de procedure. Tegen haar werd de vordering bij verstek toegewezen, omdat die de rechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkwam. De verweren van Jannat en Ons Geluk werken niet in het voordeel van een partij die niet verschijnt, omdat de rechtsverhouding niet vereist dat voor alle gedaagden hetzelfde wordt beslist.
De voorzieningenrechter weigerde de gevraagde voorzieningen tegenover Jannat en Ons Geluk en veroordeelde Heineken hoofdelijk in hun proceskosten van € 2.101. In2Retail moet de automaat binnen vijf dagen na betekening van het vonnis verwijderen en verwijderd houden, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 50.000, en moet de proceskosten van Heineken van € 2.235,81 betalen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2024:8789, Rechtbank Amsterdam, 18-12-2024, C/13/734661 / HA ZA 23-535
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:2240, Rechtbank Amsterdam, 12-04-2024, C/13/746804 / KG ZA 24-135
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
ECLI:NL:RBNHO:2024:8663, Rechtbank Noord-Holland, 07-03-2024, C/15/339971 / HA RK 23-75
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1094, Gerechtshof Amsterdam, 13-02-2024, 200.320.009/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank AmsterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/13/790131 / KG ZA 26-565
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. M.L.S. Kalff
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Binnen een Amsterdams accountants- en adviesconcern is een jarenlange samenwerking tussen aandeelhouders stukgelopen. Het concern is een holding met meerdere werkmaatschappijen die accountants-, belastingadvies- en auditdiensten verlenen. Eén van de aandeelhouders, InkCas Investments, bezit 21,3 procent van de aandelen. De overige aandeelhouders vinden dat zij te weinig bijdraagt aan de omzet. Zij willen haar uit de holding hebben. Dat InkCas moet vertrekken staat inmiddels vast, maar partijen blijven het oneens over de prijs en over de vraag onder welke regeling zij uittreedt. De voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam beoordeelde de zaak in kort geding. De eisers zijn de overige aandeelhouders, voor een deel via hun eigen holdingvennootschappen. Zij vorderden dat InkCas haar aandelen aan hen moet aanbieden en overdragen voor € 3.242.697. Daarnaast eisten zij een contractuele boete van € 100.000 en € 5.000 aan buitengerechtelijke kosten. De aandeelhouders hebben in een aandeelhoudersovereenkomst afgesproken dat een partij haar aandelen moet aanbieden als zij als bestuurder wordt ontslagen of als haar managementovereenkomst wordt beëindigd. De prijs volgt dan uit een vaste prijswaarderingsregeling. Die rekent met het eigen vermogen van de holding plus een goodwillwaarde van één keer de groepsomzet. Het MT stelde sinds 2024 kritische vragen over het functioneren van InkCas, onder meer over achterblijvende omzet en het beheer van haar debiteuren. Op 1 oktober 2025 bood InkCas zelf haar aandelen aan op grond van de statuten. Daar gold een andere prijsbepaling, namelijk door drie onafhankelijke deskundigen. De overige aandeelhouders wezen dat aanbod af. Op 18 oktober 2025 ontsloegen zij InkCas als bestuurder en zegden zij haar managementovereenkomst op. InkCas vindt dat haar eigen aanbod voorgaat en dat het ontslag misbruik van recht is. Ook stelde zij dat de prijsregeling te veel open einden kent. Verder wees zij erop dat zij bij de Ondernemingskamer al een verzoek tot uittreding heeft ingediend. Die behandelt de zaak op 10 december 2026. De voorzieningenrechter wijst erop dat een veroordeling tot aandelenoverdracht tegen betaling van een geldsom in kort geding terughoudendheid vraagt. Toch acht hij de gevraagde voorziening hier passend, als ordemaatregel. Partijen zijn het erover eens dat InkCas uittreedt en dat zij minimaal € 3.242.697 moet krijgen. Of er nog een hoger bedrag bijkomt, kan later worden beslist door de Ondernemingskamer, een bodemrechter of een deskundige. InkCas stelde niet dat de kopers zouden omvallen, zodat het risico op niet-terugbetaling klein is. Het spoedeisend belang zit in de impasse bij de holding. Volgens de rechter blijkt uit het dossier dat InkCas sinds 2024 ondermaats presteert. Potentiële nieuwe aandeelhouders willen niet toetreden zolang de zaak niet is opgelost. De vraag of het aanbod van 1 oktober 2025 voorgaat op de aanbiedingsplicht van 18 oktober 2025 laat de rechter in het midden. De bodemrechter moet dat beoordelen. De rechter vindt de geboden prijs vooralsnog niet onredelijk. InkCas is zelf deskundige op dit gebied, heeft de prijsregeling twee keer ondertekend en paste die eerder ook zelf toe bij verkopen van aandelen. De voorzieningenrechter verwijst naar een eerdere beschikking van de Ondernemingskamer van 30 april 2026. Daarin staat dat een eigen regeling van de aandeelhouders voorrang heeft op de wettelijke geschillenregeling. Dat ontbreken van een peildatum in de prijsregeling staat toewijzing niet in de weg. De voorzieningenrechter beveelt InkCas haar aandelen binnen 14 dagen na betekening van het vonnis aan te bieden en over te dragen aan vier van de eisers, naar rato van hun belang, voor € 3.242.697. Daarbij gelden twee voorwaarden. Worden binnen vijf jaar aandelen uitgegeven of overgedragen tegen een hogere waarde, dan krijgt InkCas een gestaffelde nabetaling van het verschil, van 80 procent in jaar één tot 10 procent in jaar vijf. En de kopers passen de koopprijscorrectie niet toe. Blijft InkCas in gebreke, dan geldt het vonnis zelf als akte van levering. De boete van € 100.000 en de € 5.000 aan kosten wijst de rechter af wegens gebrek aan spoedeisend belang. Drie eisers die hun aandelen via een andere holding houden en zelf geen aandeelhouder zijn, krijgen geen gelijk. InkCas moet de proceskosten van € 8.366 aan de andere eisers betalen.