Rechter verlaagt boete voor te late btw-aangifte, naheffing blijft staan — RBARN:2006:BA6256
naheffingsaanslag omzetbelasting bij zelf voortgebracht pand en verzuimboete
Eiser / verzoeker
bedrijf dat een verhuurd bedrijfspand liet bouwen
Verweerder / gedaagde
inspecteur van de Belastingdienst/Utrecht-Gooi
De rechtbank verlaagt de verzuimboete van € 4.537 naar € 3.403, maar laat de naheffingsaanslag omzetbelasting van € 75.901 in stand.
- Voor de maatstaf van omzetbelasting bij het zelf voortbrengen van het pand moet worden uitgegaan van de voortbrengingskosten van € 2.436.131, niet van de getaxeerde verkoopwaarde van € 2.090.000
- Het beroep op het vertrouwensbeginsel faalt, omdat het bedrijf niet aannemelijk heeft gemaakt dat de inspecteur bewust had ingestemd met de gehanteerde maatstaf van heffing
- Het beroep op het verbod van dubbele bestraffing tegen de verzuimboete faalt, omdat de eerdere boete zag op betalingsverzuim en de nieuwe boete op een te lage aangifte
- De opgelegde boete overschrijdt samen met de eerdere boete het wettelijke maximum van € 4.537, waardoor de rechtbank de boete verlaagt naar € 3.403
- Het beroep wordt gegrond verklaard voor zover het de boete betreft, terwijl de naheffingsaanslag zelf in stand blijft
Samenvatting
Een bedrijf dat een nieuw bedrijfspand liet bouwen en verhuurde aan een kinderdagverblijf, krijgt een naheffingsaanslag omzetbelasting van € 75.901 grotendeels bevestigd door de rechtbank Arnhem. Wel verlaagt de rechtbank de bijbehorende boete van € 4.537 naar € 3.403, omdat de inspecteur meer boete had opgelegd dan wettelijk is toegestaan.
Het bedrijf kocht in 2003 grond van een gemeente en liet daarop een nieuw pand bouwen, dat het vanaf januari 2004 vrijgesteld van btw verhuurde. Omdat een ondernemer bij het zelf bouwen van een pand voor eigen gebruik of vrijgestelde verhuur btw moet afdragen over de waarde van dat pand, de zogeheten integratieheffing, liet het bedrijf de waarde van het pand taxeren op € 2.090.000 en droeg het daarover btw af. De inspecteur van de Belastingdienst stelde na een boekenonderzoek echter vast dat niet van de getaxeerde waarde moet worden uitgegaan, maar van de werkelijke voortbrengingskosten van het pand, die aanzienlijk hoger uitkwamen op € 2.436.131. Daarnaast bleek uit het onderzoek dat het bedrijf ten onrechte btw had afgetrokken op investeringen in roerende zaken zoals een koelkast, een vrieskast en speelgoed, omdat die investeringen samenhingen met de vrijgestelde verhuur. Op basis van deze bevindingen legde de inspecteur een naheffingsaanslag op van € 75.901, met een verzuimboete van € 4.537 wegens het te laag aangeven van de verschuldigde belasting.
Het bedrijf ging in beroep en bestreed vooral de gehanteerde maatstaf van heffing: volgens het bedrijf moest worden uitgegaan van de getaxeerde verkoopwaarde van het pand, niet van de hogere voortbrengingskosten. De correctie voor de ten onrechte afgetrokken btw op de roerende zaken was tussen partijen niet in geschil.
De rechtbank volgt het bedrijf niet in zijn standpunt over de maatstaf van heffing. Volgens de Europese btw-richtlijn en de Nederlandse wet moet bij het zelf voortbrengen van een goed worden uitgegaan van de aankoopprijs van een soortgelijk goed, of bij gebreke daarvan van de kostprijs op het moment van de levering. Omdat er voor het pand geen aankoopprijs bestond en er ook geen vergelijkbare panden te koop waren, moest volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad worden uitgegaan van de voortbrengingskosten. De rechtbank kent daarom geen betekenis toe aan de taxatie die het bedrijf had laten opstellen.
Het bedrijf beriep zich verder op het vertrouwensbeginsel: de inspecteur zou eerder al bewust hebben ingestemd met de aangifte op basis van de getaxeerde waarde. De rechtbank verwerpt ook dit argument, omdat het bedrijf niet aannemelijk heeft gemaakt dat de maatstaf van heffing destijds uitdrukkelijk en gemotiveerd bij de inspecteur ter sprake is gebracht. Een eerder telefoongesprek ging alleen over betalingsproblemen, niet over de manier waarop de belasting moest worden berekend.
Over de boete voerde het bedrijf aan dat het tweemaal voor hetzelfde feit werd gestraft, omdat er al eerder een boete van € 1.134 was opgelegd voor te late betaling. De rechtbank ziet dat anders: die eerdere boete gold het niet op tijd betalen van de belasting, terwijl de nu opgelegde boete ziet op het aangeven van een te laag bedrag, twee afzonderlijke overtredingen. Wel stelt de rechtbank vast dat de wet een boete van ten hoogste € 4.537 toestaat voor het gehele tijdvak, en dat de inspecteur daar met de twee boetes samen overheen ging. De rechtbank verlaagt de boete daarom met het bedrag van de eerdere boete, tot € 3.403.
Omdat het beroep in elk geval slaagt op het punt van de boete, verklaart de rechtbank het beroep gegrond en vernietigt zij de uitspraak op bezwaar voor zover die de boete betreft. De naheffingsaanslag zelf blijft in stand. De inspecteur moet het bedrijf € 644 aan proceskosten en € 276 aan griffierecht vergoeden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:6688, Rechtbank Midden-Nederland, 28-08-2026, 25/3994
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBMNE:2026:5952, Rechtbank Midden-Nederland, 25-08-2026, UTR 26/7014
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
Rechter geeft Dienst Toeslagen uiterste termijn op straffe van dwangsom
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Dienst Toeslagen moet alsnog beslissen op bezwaar of dwangsom betalen
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
AWB 05/4931
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. J.J. Catsburg
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.