Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBBRE:2012:BX6424Civiel Recht

ECLI:NL:RBBRE:2012:BX6424, Rechtbank Breda, 05-09-2012, 239016 / HA ZA 11-1268 — RBBRE:2012:BX6424

Samenvatting

Samenvatting in 239016 HA ZA 11-1268 t.b.v. publicatie Artikelen 6:96 BW, 6:97 BW, 27a Aw Stelplicht in schadestaatprocedure Voorwaarden voor toepassing van artikel 27a Aw Voor toewijzing van een vordering tot schadevergoeding op te maken bij staat is voldoende dat de mogelijkheid dat schade is of zal worden geleden aannemelijk is. Of vervolgens daadwerkelijk aannemelijk is/wordt dat schade is of zal worden geleden en zo ja, ter hoogte van welke bedrag, dient in een schadestaatprocedure aan de hand van door de vorderende partij te poneren stellingen te worden beoordeeld. Een van de vereisten voor toekenning van schadevergoeding is dát enige schade is of zal worden geleden. Dat geldt ook voor toekenning van winstafdracht op grond van artikel 27a Aw. Bij de beoordeling van de vordering tot winstafdracht is voorts het volgende van belang. Artikel 27a, lid 1 Aw moet worden gelezen tegen de achtergrond van artikel 6:104 BW, dat bij de invoering van artikel 27a Aw nog niet was ingevoerd. Indien in het geheel geen schade is geleden, is de weg naar toepassing van deze bepaling afgesneden. Voor gevallen waarin aannemelijk is dat schade is ontstaan, maar de omvang daarvan moeilijk kan worden aangetoond, terwijl de dader door zijn handelwijze winst heeft gemaakt, geeft artikel 6:104 BW een dubbel - weerlegbaar - vermoeden, namelijk (i) dat door de onrechtmatige daad of wanprestatie schade is veroorzaakt en (ii) dat die schade gelijk is aan de door de dader behaalde winst. Indien behalve vergoeding van schade bestaande uit gederfde winst tevens afdracht van winst wordt gevorderd, brengt een redelijke uitleg van artikel 27a Aw mee dat niet meer dan een bedrag gelijk aan het grootste van die beide bedragen kan worden toegewezen. Dit laat onverlet dat daar bovenop wel toewijsbaar kan zijn schade van andere aard niet bestaande in gederfde winst ter zake van inbreuk. Te denken valt daarbij aan geleden verlies of geleden ander nadeel. Voor toewijzing van een vordering tot winstafdracht op de voet van artikel 27a Aw gelden niet meer of andere vereisten dan ingevolge artikel 6:162 BW voor toewijzing van schadevergoeding in het algemeen gelden, te weten dat het onrechtmatig handelen aan de inbreukmaker kan worden toegerekend als te wijten aan diens schuld, dan wel aan een oorzaak die volgens verkeersopvattingen voor diens rekening komt.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. L.E.J. Jonker

eiser

Holla N.V., 'S-HERTOGENBOSCH

69 uitspraken

mr. R.M. van Rompaey

eiser

Betrokken rechters

mr. Van Geloven

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

239016 / HA ZA 11-1268

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10863
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht
Huurder moet zelfgebouwde trap naar zolder laten slopen en herstelkosten tot € 13.322 betalen

Een huurster in Breda liet in haar woning een vaste trap naar de zolder plaatsen, zonder dat haar verhuurder daarvoor toestemming had gegeven. Daarvoor werd een opening in de betonnen zoldervloer gezaagd. Toen de verhuurder, vereniging Laurentius, daar op 12 juni 2025 achter kwam, vroeg zij de werkzaamheden direct te stoppen en liet de volgende dag stempels in de woning plaatsen. De trap was op dat moment nog niet af. Laurentius wil dat de trap verdwijnt en dat de woning in de oorspronkelijke staat wordt hersteld. Volgens de verhuurder is de betonvloer doorgezaagd, waardoor de constructieve veiligheid niet meer te controleren is. Omdat het om de draagconstructie gaat, wil zij het werk zelf door een professionele aannemer laten uitvoeren. De huurster moet dat toelaten en de kosten betalen. Laurentius raamt die kosten op € 13.322,64, op basis van een offerte van De Kok Bouwgroep. De huurster voerde verweer. Zij betwistte dat de vloer constructief was aangetast en wees erop dat de werkzaamheden nog niet klaar waren. Volgens haar was haar eerder verteld dat het herstel tussen € 4.000 en € 4.500 zou kosten. Ook vond zij het in strijd met het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, omdat de buren wel een vaste trap naar zolder zouden hebben. Zelf vroeg zij de rechter om Laurentius te veroordelen alsnog toestemming voor de trap te geven. De kantonrechter stelt vast dat vaststaat dat de huurster voor de trap toestemming nodig had en die niet heeft gevraagd. De huurovereenkomst en de wet geven de verhuurder dan het recht te eisen dat de verandering op kosten van de huurder ongedaan wordt gemaakt. Dat dit niet onevenredig is, ligt volgens de rechter voor de hand: het gaat om werk dat de constructie van het pand raakt en dus ook de veiligheid. Het beroep op de buren slaagt niet. Ter zitting bleek dat het niet om de directe buren ging maar om een andere woning in de wijk, en welke woning dat is, heeft de huurster niet duidelijk gemaakt. Ook haar eigen vordering strandt. De rechter leest die als een verzoek om een machtiging op grond van artikel 7:215 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek. Zo'n machtiging kan niet worden verleend nadat de verandering al is aangebracht, en dat erkende de huurster op de zitting zelf. Zij is daarom niet-ontvankelijk in haar vordering. Over de kosten oordeelt de kantonrechter dat de offerte niet onredelijk is en dat de huurster die onvoldoende gemotiveerd heeft betwist. Zij moet de herstelkosten betalen tot maximaal € 13.322,64. De rechter gaat ervan uit dat Laurentius alleen de werkelijk gemaakte kosten in rekening brengt als die lager uitvallen. Een tweede punt betreft de tegelvloer, die Laurentius ook zonder toestemming geplaatst vond. Bij aanvang van de huur had de huurster een tegelvloer van de vorige huurder overgenomen, die zij later door laminaat had vervangen om daarna weer tegels te leggen. Laurentius heeft volgens de rechter niet aangetoond dat zij nu belang heeft bij herstel van de vloer, en niet duidelijk gemaakt wat de oorspronkelijke staat was. Die vordering wordt afgewezen. Weigert de huurster de werkzaamheden te gedogen, dan mag Laurentius de woning tijdelijk en gedeeltelijk laten ontruimen, voor zover dat voor het werk nodig is. Gezien haar eerdere houding begrijpt de rechter dat de verhuurder daar belang bij heeft: zo hoeft zij niet opnieuw te procederen. De huurster hoeft de woning niet te verlaten als zij het werk gedoogt of als het zonder ontruiming kan. De kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, veroordeelt de huurster op 4 november 2026 om het verwijderen van de trap en het herstel van de schade en de vlizotrap te gedogen. Voor het geval zij dat niet doet, moet zij het gehuurde tijdelijk en voor zover nodig ontruimen. Zij betaalt € 553,77 proceskosten, plus wettelijke rente als zij niet binnen veertien dagen betaalt. In reconventie wordt zij niet-ontvankelijk verklaard, zonder proceskosten. De vordering over de tegelvloer en het meer of anders gevorderde zijn afgewezen.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht
RBZWB:2026:10857
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht
RBZWB:2026:10491
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht
RBZWB:2026:10492
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht