Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2017:12971Bestuursrecht

ECLI:NL:RBDHA:2017:12971, Rechtbank Den Haag, 09-11-2017, AWB - 17 _ 1497 — RBDHA:2017:12971

Samenvatting

Eisers hebben op grond van de Wob verzocht om openbaarmaking van nadere gegevens over het feit dat de verdachten in de zaak X evenals politiegetuigen een advocaat hebben ingeschakeld van hetzelfde advocatenkantoor. De Minister van Veiligheid en Justitie heeft het verzoek gedeeltelijk afgewezen. De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht bepaalde passages in de documenten niet openbaar heeft gemaakt om de reden dat die passages gegevens bevatten die buiten de reikwijdte van het verzoek vallen dan wel gegevens waarvan artikel 10, tweede lid, aanhef en onder e, en artikel 11, eerste lid, van de Wob aan openbaarmaking in de weg staan, De Minister heeft niet gehandeld in strijd met artikel 10 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. R.A. Korver

eiser

bureau Brandeis, AMSTERDAM

242 uitspraken

mr. L.J. Vogelaar

eiser

mr. M. Diamant

eiser

mr. L.R. Harteveld

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

AWB - 17 _ 1497

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.M. Meijers
  • mw. mr. J.L.E. Bakels
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33122
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
Rechter: Peru niet deugdelijk als veilig derde land aangemerkt, asielbesluit Keniaanse vrouw vernietigd

Een vrouw met zowel een Keniaanse als een Somalische identiteit vroeg op 22 augustus 2026 asiel aan in Nederland. De minister van Asiel en Migratie verklaarde die aanvraag niet-ontvankelijk, omdat zij op weg naar Nederland door Peru was gereisd en daar ook asiel had kunnen aanvragen. Volgens de minister behandelt Peru asielzoekers volgens de regels van internationale mensenrechtenverdragen, en had de vrouw niet aannemelijk gemaakt dat Peru voor haar onveilig is. Haar enige problemen in Peru hadden te maken met haar reisagent, niet met het land zelf. De rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, beoordeelde het beroep van de vrouw tegen dat besluit van 2 september 2026. Sinds 12 juni 2026 geldt het Europese Asiel- en Migratiepact. Op grond van de Procedureverordening die daarbij hoort mag een asielaanvraag niet-ontvankelijk worden verklaard als er een veilig derde land is waar de aanvrager heen kan. Een van de voorwaarden is dat dat land mensen beschermt tegen refoulement: het terugsturen van een vluchteling naar een gebied waar zijn leven of vrijheid bedreigd wordt. De vrouw voerde aan dat de minister alleen had volstaan met de algemene stelling dat Peru zich aan de mensenrechtenverdragen houdt, zonder te onderzoeken of dat in de praktijk ook zo is. Ter zitting legde zij een brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 19 oktober 2026 over. Daarin staat onder meer dat Peru volgens Amnesty International mensen uitzette voordat over hun beroep was beslist, en dat in april 2022 negenentwintig buitenlandse vrouwen werden uitgezet zonder dat werd nagegaan of zij bescherming nodig hadden. Ook zou een groep van ongeveer 300 migranten aan de grens met Chili in 2023 onder zware omstandigheden zijn tegengehouden. De rechtbank oordeelde dat de brief aanleiding geeft tot twijfel. De minister verwees naar zijn eigen landeninformatie (IB 2024/59) en stelde dat de informatie uit de brief daarin al was meegenomen. Dat klopt volgens de rechtbank niet: dat document dateert van oktober 2024 en bevat niet de Amnesty-informatie over 2025 en 2026. Bovendien is niet inzichtelijk hoe de informatie die er wel in staat de conclusie kan dragen dat Peru het verbod op refoulement eerbiedigt. Het document noemt de uitzetting van de negenentwintig vrouwen en de groep migranten aan de grens, en stelt vervolgens dat de Verenigde Naties en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken geen refoulement melden. Uit de brief blijkt echter dat de Amerikaanse regering onder meer informatie over vrouwen, etnische discriminatie en gevangenisomstandigheden uit haar rapporten over 2024 heeft geschrapt. Welke VN-informatie de minister precies heeft gebruikt, is bovendien niet te achterhalen. De minister heeft daarom niet deugdelijk gemotiveerd dat van de vrouw verwacht mag worden dat zij naar Peru teruggaat om daar asiel aan te vragen. De overige beroepsgronden hoefden niet meer te worden besproken. De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het besluit niet in stand en past geen bestuurlijke lus toe, omdat de minister beter moet onderzoeken en motiveren of Peru een veilig derde land is. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het besluit. De minister moet binnen acht weken een nieuw besluit nemen. Het verzoek om een voorlopige voorziening, bedoeld om de behandeling van het beroep in Nederland af te mogen wachten, wees de voorzieningenrechter af, omdat het beroep inmiddels was beslist. De minister moet wel de proceskosten van de vrouw vergoeden, vastgesteld op € 3.269.

Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
Rechter wijst verzoek tegen gebiedsverbod Zoetermeer af: griffierecht van € 200 niet betaald

Een man uit de regio Zoetermeer kreeg van de burgemeester een gebiedsverbod opgelegd. Het verbod gold voor drie maanden en betrof een hele wijk in de stad. Hij vond dat niet terecht. Hij maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel waarmee het verbod in afwachting van de beslissing op zijn bezwaar kan worden geschorst. De burgemeester had het besluit op 1 september 2026 genomen. Het gebiedsverbod ging op 4 september 2026 in. De man diende zijn verzoek in en de zaak kwam op 22 september 2026 op zitting. De man kwam daar met zijn vriendin, de burgemeester liet zich bijstaan door een gemachtigde. Na de zitting bleek dat de man het griffierecht niet had betaald. Wie een verzoek om een voorlopige voorziening indient, moet daarvoor griffierecht betalen. In deze zaak was dat € 200. De griffier stelt daarvoor een termijn. Wordt het bedrag niet op tijd bijgeschreven op de rekening van de rechtbank, dan verklaart de voorzieningenrechter het verzoek niet-ontvankelijk. Dat betekent dat de zaak niet inhoudelijk wordt bekeken. Alleen als het niet of te laat betalen verontschuldigbaar is, ziet de rechter daarvan af. De griffier had de man op 11 september 2026 per aangetekende brief de gelegenheid gegeven om binnen twee weken te betalen, of uiterlijk voor de zitting als die eerder zou zijn. Uit de informatie van PostNL bleek niet duidelijk of die brief was bezorgd. Daarom stuurde de griffier de nota op 2 oktober 2026 nog een keer per mail, met een nieuwe termijn van twee dagen. Ook daarna betaalde de man niet. Hij gaf bovendien geen enkele reden voor dat verzuim, zodat de rechter geen verontschuldiging kon vinden. De voorzieningenrechter verklaarde het verzoek daarom niet-ontvankelijk. Of het gebiedsverbod terecht was opgelegd, werd dus niet beoordeeld. Een proceskostenveroordeling legde de rechter niet op. Tegen de uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
RBDHA:2026:33118
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
RBDHA:2026:33121
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht