ECLI:NL:RBDHA:2018:6114, Rechtbank Den Haag, 25-05-2018, NL18.6212 — RBDHA:2018:6114

Samenvatting

Eiser heeft asiel aangevraagd met het oog op gezinshereniging met zijn partner in het kader van nareis. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen omdat eiser in Italië internationale bescherming geniet. De aanvraag van eiser is expliciet gericht op hereniging in het kader van nareis met eisers gestelde partner. De aanvraag is aldus gebaseerd op artikel 29, tweede lid, van de Vw 2000. Blijkens de memorie van toelichting in het kader van de herschikking van de asielgronden wordt binnen de asielprocedure de mogelijkheid geïntroduceerd voor de vreemdeling die daar uitdrukkelijk om verzoekt, om de aanvraag uitsluitend te toetsen aan de criteria van het nareisbeleid en introduceert het wetsvoorstel geen mvv-plicht voor nareizende gezinsleden. Anders dan verweerder stelt, heeft de wetgever er derhalve juist voor gekozen nareizende gezinsleden niet binnen het reguliere kader van gezinshereniging onder te brengen. Dat verweerder op grond van paragraaf C1/4.1 van de Vc 2000 een specifieke toetsingsvolgorde hanteert, betekent naar het oordeel van de rechtbank niet dat verweerder gehouden was om de aanvraag als niet-ontvankelijk af te wijzen. Artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000 betreft immers een ‘kan-bepaling’. Daarbij acht de rechtbank van belang dat het recht op gezinshereniging met een vreemdeling die internationale bescherming geniet volgt uit de Gezinsherenigingsrichtlijn en derhalve een internationale verplichting behelst. Verweerder heeft de aanvraag daarom niet zonder nadere motivering kunnen afwijzen als niet-ontvankelijk op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000.

Betrokken advocaten

Betrokken rechters