ECLI:NL:RBDHA:2023:15590, Rechtbank Den Haag, 02-10-2023, SGR 23/5891 — RBDHA:2023:15590
Samenvatting
Afwijzing van het verzoek om een voorlopige voorziening hangende het bezwaar tegen de afwijzing van een aanvraag om toegelaten te worden tot de maatschappelijke opvang. Naar voorlopig oordeel moet verzoeker in staat worden geacht zelf in zijn onderdak te kunnen voorzien. Dat verzoeker nog geen woonruimte heeft gevonden duidt naar voorlopig oordeel niet op problemen bij het zich handhaven in de samenleving, maar vooral op schaarste op de woningmarkt in de regio waar verzoeker wil wonen. De Wmo 2015 is niet bedoeld om hiervoor een oplossing te bieden.
Betrokken advocaten
C. de Jongh
verzoeker
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1785, Centrale Raad van Beroep, 03-12-2025, 25/53 WAJONG
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20899, Rechtbank Den Haag, 07-11-2025, 25/5174
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:17792, Rechtbank Den Haag, 30-09-2025, 25_486
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20095, Rechtbank Den Haag, 18-09-2025, 24/1088
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
SGR 23/5891
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M. van Paridon
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit [woonplaats] kreeg sinds juli 2016 een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw), nadat haar man was overleden. Vanaf 1 mei 2019 liep die uitkering door omdat zij voor meer dan 45% arbeidsongeschikt werd geacht. In 2020 liet de Sociale verzekeringsbank (SVB) de arbeidsongeschiktheid opnieuw beoordelen. Bij besluit van 17 maart 2021 beëindigde de SVB de uitkering per 1 juni 2021, omdat de vrouw nog maar voor minder dan 45% arbeidsongeschikt zou zijn. De rechtbank Den Haag behandelde het beroep van de vrouw tegen de beslissing op bezwaar van 10 augustus 2023. Zij had op 21 september 2023 beroep ingesteld bij de rechtbank Rotterdam, die het beroepschrift doorstuurde naar Den Haag. De zaak liep daarna jarenlang door. Na de eerste zitting op 5 december 2024 heropende de rechtbank het onderzoek, omdat de SVB in bezwaar ten onrechte geen hoorzitting had gehouden terwijl de vrouw daar uitdrukkelijk om had gevraagd. Die hoorzitting vond alsnog plaats op 6 oktober 2025. Een nadere zitting bij de rechtbank volgde op 1 oktober 2026. De vrouw kampt met rugklachten, een ontsteking in het bovenbeen en psychische klachten, onder meer een depressie en een paniekstoornis. Een verzekeringsarts stelde haar beperkingen vast, onder meer voor zwaar tillen, conflicthantering, samenwerken, werkdruk en beroepsmatig autorijden. Daarbij hoorde een arbeidsdeskundige beoordeling van passende functies. Uiteindelijk bleven drie functies over: medewerker intern transport, productiemedewerker industrie en textielproductenmaker. De vrouw betwistte dat. Zij wees op haar beperkte Nederlands, op samenwerking en schoonmaaktaken in het werk, op het tillen van 8 kilo en op het lopen en duwen in de transportfunctie. De rechtbank volgde de verzekeringsartsen en de arbeidsdeskundige. Zij zag geen reden te twijfelen aan de vastgestelde beperkingen. De vrouw had geen eigen medische rapporten overgelegd die op meer beperkingen wezen, en de hand- en jeukklachten leidden volgens de rechtbank niet tot extra beperkingen omdat bij onderzoek geen afwijkingen werden gevonden. Ook de functies zijn volgens de rechtbank geschikt. De samenwerking is beperkt tot afgebakende deeltaken, het tillen valt binnen wat incidenteel mag, en voor de taal geldt dat een functie op niveau 1 binnen een half jaar mondeling te beheersen is. Met die functies kan de vrouw meer dan 45% van haar maatmanloon verdienen, dus de uitkering is terecht beëindigd. Het beroep is toch gegrond, omdat het besluit tot stand kwam zonder de vereiste hoorzitting, in strijd met artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank vernietigt het besluit, maar laat de rechtsgevolgen in stand. De uitkering blijft dus beëindigd. De procedure duurde veel langer dan redelijk is. Vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift op 7 april 2021 tot de uitspraak van 6 november 2026 verliepen 5 jaar en 7 maanden, terwijl twee jaar de norm is. De rechtbank rekent 43 maanden overschrijding en hanteert € 500 per half jaar, samen € 4.000. Daarvan komt 35 maanden voor rekening van de SVB, mede omdat de SVB na de heropening een jaar nodig had om de nieuwe rapporten te leveren. Acht maanden komen voor rekening van de rechtbank, dus van de Staat. De SVB moet de vrouw € 3.255,81 schadevergoeding betalen en de Staat € 744,19. De SVB vergoedt daarnaast het griffierecht van € 50 en betaalt € 2.715,12 aan proceskosten. De Staat betaalt € 86,88 aan proceskosten.