Rechtbank bevestigt schadevergoeding van €63.683 voor PTSS na uitzending Libanon — RBDHA:2023:18392
Schadevergoeding militaire uitzending / PTSS / hypothetisch carrièreverloop
Eiser / verzoeker
voormalig dienstplichtige, uitgezonden naar Libanon (1978-1979)
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Defensie
Het beroep is ongegrond verklaard; de eerder toegekende schadevergoeding van €63.683 blijft in stand en een hogere vergoeding of compensatie voor AOW-opbouw wordt niet toegekend.
- Doorgroei naar schaal 12 of hoger vereist bij de gemeente een academische opleiding of leidinggevende functie; eiser heeft geen van beide en kan hogere schaaldoorgroei niet onderbouwen.
- Verweerder mocht aansluiten bij het gemeentelijke functiewaarderingssysteem bij het inschatten van het hypothetische carrièreverloop.
- De verhuizing naar Spanje was wenselijk maar niet medisch noodzakelijk, zodat gemiste AOW-opbouw niet voor compensatie in aanmerking komt.
- Bewijslast voor snellere of verdere carrièregroei ligt bij eiser; hij heeft onvoldoende concrete stukken overgelegd.
- Toegekende schadevergoeding van €63.683 op basis van doorgroei naar schaal 10A (2008) en schaal 11 (2016) blijft in stand.
Samenvatting
Een voormalig dienstplichtige die in de periode 1978-1979 werd uitgezonden naar Libanon, ontwikkelde als gevolg daarvan een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Hij vroeg de staatssecretaris van Defensie om vergoeding van de schade die hij door zijn aandoening heeft geleden. De kern van het geschil: hoe zou zijn carrière er hebben uitgezien als hij geen PTSS had gekregen?
De man had na zijn diensttijd een gevarieerde loopbaan doorlopen. Hij werkte achtereenvolgens als taxichauffeur, bij de NS als hoofdconducteur en vervolgens bij een gemeente, waar hij opklom tot coördinator woonwagenzaken in schaal 10. Toen de gemeente de woonwagenkampen verkocht, kwam hij via een woningbouwvereniging terecht bij een beheersbedrijf, maar die arbeidsovereenkomst werd in 2003 door de rechter ontbonden. Sindsdien ontvangt hij een militair invaliditeitspensioen naar een invaliditeitsgraad van uiteindelijk 85%, een bijzondere invaliditeitsverhoging en een WAO-uitkering.
Nadat Defensie zijn schadeverzoek aanvankelijk volledig afwees, kende de staatssecretaris in bezwaar alsnog een vergoeding toe van €63.683. Dat bedrag was gebaseerd op een rapport van het Nederlands Rekencentrum Letselschade. Daarin werd ervan uitgegaan dat de man zonder PTSS bij de gemeente had kunnen doorwerken tot zijn pensioen en in 2008 zou zijn gepromoveerd naar schaal 10A en in 2016 naar schaal 11. Een verdere doorgroei naar hogere schalen achtte Defensie niet aannemelijk.
De man vond dit onvoldoende en stapte naar de rechter. Hij pleitte voor een veel steilere carrièrelijn: schaal 11 vanaf 2001, oplopend naar schaal 13 of zelfs 14 tegen 2010. Hij wees op zijn snelle opklimming bij de gemeente, zijn hbo-niveau en zijn verantwoordelijke functie. Ook stelde hij dat zijn verhuizing naar Spanje — die hem AOW-opbouw kostte — medisch noodzakelijk was vanwege zijn PTSS.
De rechtbank volgt deze redenering niet. Hogere schalen (12 en hoger) vereisen bij de gemeente óf leidinggevende ervaring óf een academische opleiding. De man heeft geen leidinggevende functies bekleed, heeft geen academische opleiding gevolgd en heeft ook niet gesteld dat hij dat ambieerde. De bewijslast ligt bij hemzelf, en hij heeft onvoldoende aangetoond dat die hogere doorgroei realistisch was. Het argument dat zijn salaris bij zijn latere werkgever vergelijkbaar zou zijn geweest met schaal 11, kon hij evenmin met stukken onderbouwen.
Over de verhuizing naar Spanje oordeelde de rechtbank dat weliswaar een psycholoog de verhuizing wenselijk vond — omdat het hem minder zou blootstellen aan familieproblematiek en prikkelend gedrag — maar dat dit niet hetzelfde is als medische noodzaak. Een arts van het ABP had de medische noodzaak al eerder niet aanwezig geacht. Defensie hoeft de gemiste AOW-opbouw dus niet te compenseren.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. De schadevergoeding van €63.683 blijft daarmee ongewijzigd.
Betrokken advocaten
eiser
Delissen Martens advocaten belastingadviseurs mediation, 'S-GRAVENHAGE
178 uitsprakenmr. L.J.G. Derks
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2025:15646, Rechtbank Noord-Holland, 31-12-2025, C/15/360681 / HA ZA 25-10
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:5398, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 02-09-2025, 200.337.264
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:RVS:2025:4136, Raad van State, 27-08-2025, 202400034/1/A2
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:2673, Rechtbank Amsterdam, 23-04-2025, C/13/753936 / HA ZA 24-762
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; AmbtenarenrechtZaaknummer
AWB - 23 _ 2626
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. A.M.H. van der Poort-Schoenmakers
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een oud-medewerker van de Defensie Bewakings- en Beveiligingsorganisatie kreeg op 1 juni 2020 functioneel leeftijdsontslag. Daarbij kende de staatssecretaris van Defensie hem een ontslaguitkering toe van 85 procent van zijn laatstverdiende salaris. Na vijf jaar zou die uitkering dalen naar 70 procent, tot hij op 14 augustus 2025 de AOW-leeftijd bereikte. Met ingang van 1 juni 2025 verlaagde Defensie het percentage, en dat wilde de man niet accepteren. Hij vond dat hij de hoogste uitkering tot zijn AOW-leeftijd moest houden. Volgens de man was de uitvoeringsorganisatie APG niet bevoegd om het besluit te nemen. Ook klopte de verlaging volgens hem niet met het toekenningsbesluit van 21 januari 2020. Daarin stond dat het percentage na vijf jaar alleen zou dalen als de uitkering inging vóór het 60e levensjaar. De man was 61 toen zijn uitkering inging. Verder voerde hij aan dat een bezwaarclausule ontbrak en dat Defensie hem onvolledig had voorgelicht. Hij beriep zich op het motiverings-, rechtszekerheids-, vertrouwens-, zorgvuldigheids- en evenredigheidsbeginsel. De rechtbank Den Haag oordeelde dat APG wel bevoegd was. De staatssecretaris had mandaat verleend aan het ABP, en het ABP had dat doorgegeven aan APG. Wel stond in het bestreden besluit niet dat het namens de staatssecretaris was genomen, terwijl de Algemene wet bestuursrecht dat voorschrijft. Omdat de man daardoor niet was benadeeld, liet de rechtbank dit gebrek passeren. Ook de vraag over de leeftijd van 60 jaar pakte voor de man slecht uit. De rechtbank zag in het toekenningsbesluit een kennelijke verschrijving. Het Besluit bepaalt dat de uitkering na vijf jaar naar 70 procent gaat als zij is ingegaan op of na het 60e jaar. Dat was bij hem het geval. De rechtbank vond dat de man had kunnen en moeten begrijpen dat hem niet te weinig werd uitbetaald. Hij was bij brief van 23 september 2019 uitdrukkelijk geïnformeerd dat het percentage na vijf jaar 70 procent zou worden. Ook had hij, onbestreden, een voorlichtingsmoment over de regeling bijgewoond. De beginselen van behoorlijk bestuur waren daarom niet geschonden. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond, zodat de verlaging naar 70 procent per 1 juni 2025 in stand blijft. Omdat de rechtbank het gebrek in de ondertekening heeft gepasseerd, moet Defensie het griffierecht van € 194 aan de man vergoeden. Een proceskostenvergoeding krijgt hij niet.