Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2024:20067Civiel Recht; Aanbestedingsrecht

Rechter legt gemeenten Noord-Limburg verbod op voortzetting aanbesteding jeugd-GGZ — RBDHA:2024:20067

aanbesteding jeugd-GGZ / reële tarieven / regierol gemeenten Jeugdwet

Eiser / verzoeker

Mutsaersstichting en Stichting Geestelijke Gezondheidszorg Oost-Brabant

VS

Verweerder / gedaagde

Modulaire Gemeenschappelijke Regeling Sociaal Domein Limburg-Noord en zeven Noord-Limburgse gemeenten

De voorzieningenrechter bepaalt dat de aanbesteding niet mag worden voortgezet totdat de gemeenten op vier specifieke punten verduidelijking en zo nodig aanpassing van de aanbestedingsstukken hebben doorgevoerd; de vorderingen tegen MGR worden niet-ontvankelijk verklaard en het overige wordt afgewezen.

  • De vorderingen tegen MGR worden niet-ontvankelijk verklaard omdat MGR de aanbesteding slechts faciliteert en de gemeenten zelf de aanbestedende dienst zijn.
  • De gemeenten mogen de eindverantwoordelijkheid niet eenzijdig naar zich toe trekken bij medische verwijzingen: de trajectzwaarte wordt primair bepaald door verwijzer en behandelaar, niet door de gemeentelijke toegang.
  • De gemeenten moeten alsnog aantonen dat de CAO GGZ-inschaling op de juiste schaalverhouding berust en het gehanteerde verzuimpercentage verdedigen, en zo nodig aanpassen.
  • Gemeenten Bergen en Venlo moeten inzichtelijk maken dat een reële prijs voor trajecten ook een reële prijs voor plekken oplevert.
  • De aanbesteding mag niet worden voortgezet totdat de gemeenten op vier punten verduidelijking en eventuele aanpassing hebben doorgevoerd.

Samenvatting

Zorgaanbieders Mutsaersstichting en GGZ Oost-Brabant stapten naar de rechter om twee aanbestedingsprocedures voor ambulante jeugd-GGZ in Noord-Limburg stop te laten zetten. Zij vonden dat de gemeenten disproportionele eisen stelden, onrealistische tarieven hanteerden en met de opzet van de aanbesteding te ver op de stoel van medisch verwijzers gingen zitten, in strijd met de Jeugdwet.

De aanbestedingen worden georganiseerd door de Modulaire Gemeenschappelijke Regeling Sociaal Domein Limburg-Noord (MGR) namens zeven Noord-Limburgse gemeenten. De gemeenten willen met ingang van 2022 raamovereenkomsten sluiten voor ambulante GGZ-hulp aan jeugdigen, verdeeld in drie trajecten: licht, midden en zwaar. Elke aanbieder krijgt per traject een vast bedrag, ongeacht of alle geplande behandeluren worden benut.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De voorzieningenrechter begon met een procedurele beslissing: omdat MGR alleen de aanbesteding faciliteert en de gemeenten zelf de aanbestedende dienst zijn, verklaarde de rechter de vorderingen tegen MGR niet-ontvankelijk.

Over de inhoudelijke bezwaren oordeelde de rechter genuanceerd. De indeling in drie zorgzwaarte-trajecten is niet onredelijk; die is gebaseerd op historische data over gemiddelde behandelduur en -omvang. Ook het ontbreken van een apart tarief voor hoog-specialistische GGZ binnen dit segment acht de rechter verdedigbaar, omdat de zwaardere trajecttarieven al rekening houden met de mogelijke inzet van psychiaters en klinisch psychologen.

Over de regierol van de gemeenten was de rechter kritischer. Ter zitting bleek dat de gemeenten de eindbeslissing wilden hebben over de trajectzwaarte, ook als een huisarts of andere medisch verwijzer al had doorverwezen. Dat gaat te ver. Primair moet in samenspraak tussen verwijzer en behandelaar worden bepaald welke zorg passend is. De gemeente mag een goed gemotiveerde aanvraag niet zomaar naast zich neerleggen; pas bij gerede twijfel mag zij een eigen medisch deskundige inschakelen, en alleen bij een blijvend meningsverschil mag zij een voorziening weigeren. Dat laatste is dan aanvechtbaar bij de bestuursrechter. De aanbestedingsstukken maakten deze werkwijze echter nog onvoldoende duidelijk.

Op het punt van tarieven stelde de rechter vast dat de gemeenten het kostprijsonderzoek door bureau HHM voldoende zorgvuldig hebben laten uitvoeren, met marktconsultaties en benchmarks. Toch zijn er twee concrete gebreken. Ten eerste hebben de gemeenten de door de stichtingen betwiste inschaling in de CAO GGZ onvoldoende weerlegd; zij moeten alsnog aantonen dat de gehanteerde schaalverhouding klopt. Ten tweede is het gehanteerde verzuimpercentage te laag: onweersproken is dat het verzuim in de jeugd-GGZ structureel hoger ligt dan het percentage waarmee HHM heeft gerekend. De gemeenten moeten uitleggen waarom zij dit percentage toch hanteren. Verder moeten de gemeenten Bergen en Venlo, die tarieven op basis van 'plekken' in plaats van trajecten hanteren, inzichtelijk maken dat die plekkenprijs ook reëel is.

De voorzieningenrechter bepaalde dat de aanbestedingen niet mogen worden voortgezet totdat de gemeenten op vier punten opheldering hebben gegeven en zo nodig aanpassingen hebben doorgevoerd: de regierol van de gemeenten en de voorwaarden voor aanbieders, de CAO-inschaling, het verzuimpercentage en de tarieven voor plekken. Omdat partijen over en weer deels in het gelijk en ongelijk zijn gesteld, betaalt elke partij zijn eigen proceskosten.

Betrokken advocaten

mr. S. van der Heul

eiseressen

Dirkzwager, ARNHEM

20 uitspraken
mr. R. Tak

eiseressen

Dirkzwager, ARNHEM

4 uitspraken
mr. L. Bras

eiseressen

DLA Piper Nederland, AMSTERDAM

7 uitspraken

mr. J.D.E. van den Heuvel

gedaagden

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/09/612630 / KG ZA 21-507

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. S.J. Hoekstra-van Vliet
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter wijst eis af tegen gunning rijksopdracht webredactie: geen nieuwe aanbesteding of herbeoordeling nodig

De Staat der Nederlanden wil een raamovereenkomst sluiten met vijf partijen voor advies en uitvoering van webredactie en het beheer van social, online en offline media voor ministeries en uitvoeringsorganisaties van de Rijksoverheid. De Dienst Publiek en Communicatie van het Ministerie van Algemene Zaken schreef daarvoor een Europese openbare aanbesteding uit. Elf partijen schreven in. Een van hen, een bedrijf dat als zesde eindigde, ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om de gunning te stoppen. De aanbesteding verliep rommelig. Op 26 maart 2026 verstuurde de Staat een eerste voorlopige gunningsbeslissing. Daarin bleken fouten te zitten bij het omzetten van de waardering van de beoordelaars naar punten. De Staat trok die beslissing in en verstuurde op 31 maart 2026 een tweede, waarin de rangorde niet veranderde. Op 29 april 2026 trok de Staat ook die in, omdat bij een bezwaar bleek dat een score van een andere inschrijver per ongeluk aan de bezwaarmaker was toegekend. Daarna volgde een volledige herbeoordeling van alle kwaliteitscriteria door dezelfde beoordelingscommissie. In de derde gunningsbeslissing van 9 juli 2026 eindigde Future Communications Consultants op de eerste plaats en het bedrijf dat in kort geding optrad op de zesde. Dat bedrijf stelde dat de Staat de beschreven scoresystematiek niet had gevolgd. Het wees op onverklaarbare verschillen tussen de tweede en derde beslissing en betoogde dat de inschrijvingen niet eerst individueel waren beoordeeld voordat de commissie tot een gezamenlijke score kwam. Het vroeg primair om een verbod op gunning en een nieuwe aanbesteding, subsidiair om een herbeoordeling door een nieuwe commissie. Future kwam in de procedure tussen en werd daartoe toegelaten. De voorzieningenrechter vond het voldoende aannemelijk dat de herbeoordeling zo is verlopen als de Staat ter zitting gedetailleerd heeft beschreven: eerst een nieuwe, individuele beoordeling door elk commissielid 'from scratch', daarna een plenair overleg waarin consensus werd bereikt. De commissieleden bevestigden dat ter zitting. Wat er precies is gezegd in het gesprek van 14 augustus 2026, waarop het bedrijf zich beriep, kon de rechter in een kort geding niet vaststellen. De eerdere fouten leiden volgens de rechter niet tot een heraanbesteding. Daarvoor zijn alleen zulke ernstige gebreken genoeg dat ze alleen zo te herstellen zijn, en de Staat heeft zijn fouten juist met een volledige herbeoordeling gerepareerd. Wel stonden in het beschrijvend document twee onjuiste zinnen over een beoordeling met cijfers van 0 tot 10, terwijl met scores en percentages is gewerkt. Dat is volgens de rechter kennelijk een vergissing, en dat inschrijvers hierdoor een verkeerde voorstelling hadden is gesteld noch gebleken. Het beoordelingskader is ook niet multi-interpretabel, enkel omdat de herbeoordeling op onderdelen tot een andere uitkomst leidde: sommige opmerkingen stonden eerder bij het verkeerde criterium of de verkeerde inschrijver en de eerdere beoordeling was op punten te streng. Ook de concrete voorbeelden van beoordelingsfouten zijn verworpen. Dat de commissie bij de migratie van drie websites naar één keek naar het omgaan met interne weerstand, past bij de vraag, die dit als politiek gevoelig aanduidde. Het oordeel dat een inschrijving weinig vernieuwends bood en geen expliciet taalniveau koos, valt binnen het kader. Overige bezwaren die het bedrijf pas in een bijgevoegde brief noemde, liet de rechter onbesproken omdat ze in strijd met de goede procesorde niet in de dagvaarding waren uitgewerkt. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen af. De voorwaardelijke vordering van Future om de opdracht definitief aan haar te gunnen wordt afgewezen wegens gebrek aan belang, omdat de Staat de opdracht toch aan haar wil gunnen. Future wordt veroordeeld in de proceskosten van de Staat, begroot op nihil. Het bedrijf dat de procedure begon moet de proceskosten van zowel de Staat als Future betalen, ieder € 2.101, plus wettelijke rente als het niet binnen veertien dagen betaalt.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:32976
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:32972
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:31042
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:27258
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht