Voorzieningenrechter wijst aanbestedingsklacht over TU Delft reisagentschap af — RBDHA:2025:26090
aanbestedingsrecht, geldigheid inschrijving, uitvoeringseisen versus geschiktheidseisen
Eiser / verzoeker
eiseres B.V. (naam geanonimiseerd), Nederlandse reisagent
Verweerder / gedaagde
Technische Universiteit Delft
Alle vorderingen van eiseres zijn afgewezen; eiseres is veroordeeld in de proceskosten van de TU en van Diversity Travel van elk € 1.821,00.
- Eisen R8 en O6 uit het programma van eisen zijn uitvoeringseisen, geen geschiktheidseisen; inschrijvers hoeven daar op het moment van inschrijving nog niet aan te voldoen.
- De TU was niet verplicht te toetsen of inschrijvers ten tijde van de inschrijving al aan alle uitvoeringseisen konden voldoen; voldoende is dat de inschrijver akkoord gaat met de eisen.
- Diversity Travel kan per 1 januari 2026 voldoen aan eisen R8 en O6, hetgeen door AF/KLM is bevestigd; de TU had geen grond de inschrijving ongeldig te verklaren.
- De vorderingen van Diversity werden afgewezen wegens gebrek aan belang, nu de TU de opdracht sowieso definitief aan haar wilde gunnen.
- Eiseres werd veroordeeld in de proceskosten van zowel de TU als Diversity (elk € 1.821,00), omdat zij de in het ongelijk gestelde partij is.
Samenvatting
De Technische Universiteit Delft schreef begin 2025 een aanbesteding uit voor een reisagent die buitenlandse dienstreizen voor de universiteit moet organiseren. Na afloop van de procedure maakte de TU bekend de opdracht voorlopig te gunnen aan Diversity Travel Limited, een bedrijf uit Manchester. Een concurrerende inschrijver vocht die beslissing aan in kort geding bij de rechtbank Den Haag.
De eisende partij, een Nederlandse reisagent, stelde dat Diversity Travel op het moment van inschrijving niet kon voldoen aan twee specifieke eisen uit het programma van eisen. Eis R8 verplicht de opdrachtnemer om over een contract met de Nederlandse thuismaatschappij AF/KLM te beschikken, zodat de TU kan profiteren van onderhandelde routekortingen en andere voordelen. Eis O6 vereist dat het prijsbeleid en de contracten van de TU kunnen worden verwerkt in de online boekingstool. Diversity beschikt niet over een Nederlands IATA-licentienummer, wat volgens de Nederlandse eiseres betekent dat het Britse bedrijf deze eisen simpelweg niet kan nakomen. Een medewerker van AF/KLM bevestigde dat aanvankelijk ook schriftelijk.
De TU stelde daar tegenover dat beide eisen uitvoeringseisen zijn, geen selectiecriteria. Selectiecriteria gaan over de vraag of een bedrijf geschikt is om mee te dingen naar de opdracht. Uitvoeringseisen gelden pas op het moment dat de opdracht daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Na nader onderzoek, waarbij de TU zelf contact opnam met de AF/KLM-medewerker, bleek dat Diversity per 1 januari 2026 wel degelijk aan beide eisen kan voldoen.
De voorzieningenrechter volgde het standpunt van de TU. De aanbestedingsstukken zijn zo opgebouwd dat hoofdstuk 4 de uitsluitingsgronden en geschiktheidseisen bevat en hoofdstuk 5 het programma van eisen met uitvoeringseisen. Eisen R8 en O6 staan in dat laatste hoofdstuk en hebben duidelijk betrekking op de uitvoering van de opdracht, niet op de vraag of een inschrijver überhaupt mag meedingen.
De rechtbank verwierp ook de redenering dat de aanbestedingsregels de TU verplichten te toetsen of inschrijvers op het moment van inschrijven al aan alle uitvoeringseisen voldoen. Veel uitvoeringseisen kunnen namelijk pas worden vervuld nadat een opdracht gegund of zelfs pas nadat die is afgerond. Een eis over kosteloze overdracht aan een opvolgend opdrachtnemer is daarvan een voorbeeld. Het gaat er bij de beoordeling van inschrijvingen dus om of een inschrijver akkoord gaat met de eisen, niet of hij er op dat moment al aan voldoet. Dat Diversity per 1 januari 2026 aan de eisen kan voldoen, was voor de TU voldoende reden om de gunning niet terug te draaien.
Diversity Travel was als tussenkomende partij in de procedure verschenen om haar positie als beoogd opdrachtnemer te verdedigen. De rechtbank wees haar eigen vorderingen, die erop neerkwamen dat de TU de opdracht definitief aan haar moest gunnen, af omdat de TU toch al van plan was dat te doen. Diversity had bij toewijzing dus geen belang meer.
De rechtbank wees alle vorderingen van de eisende reisagent af en veroordeelde haar in de proceskosten van zowel de TU als Diversity, elk begroot op € 1.821,00.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2025:11247, Rechtbank Limburg, 13-11-2025, C/03/344440 KG ZA 25-308
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:RBLIM:2025:4414, Rechtbank Limburg, 08-05-2025, ROE 22/600 en ROE 22/601
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:7207, Rechtbank Den Haag, 30-04-2025, C/09/680467 / KG ZA 25-149
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBLIM:2025:3615, Rechtbank Limburg, 18-04-2025, ROE 23/1222 en ROE 23/1223
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; AanbestedingsrechtZaaknummer
C/09/694132 / KG ZA 25-1088
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. P. Dondorp
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
De Staat der Nederlanden wil een raamovereenkomst sluiten met vijf partijen voor advies en uitvoering van webredactie en het beheer van social, online en offline media voor ministeries en uitvoeringsorganisaties van de Rijksoverheid. De Dienst Publiek en Communicatie van het Ministerie van Algemene Zaken schreef daarvoor een Europese openbare aanbesteding uit. Elf partijen schreven in. Een van hen, een bedrijf dat als zesde eindigde, ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om de gunning te stoppen. De aanbesteding verliep rommelig. Op 26 maart 2026 verstuurde de Staat een eerste voorlopige gunningsbeslissing. Daarin bleken fouten te zitten bij het omzetten van de waardering van de beoordelaars naar punten. De Staat trok die beslissing in en verstuurde op 31 maart 2026 een tweede, waarin de rangorde niet veranderde. Op 29 april 2026 trok de Staat ook die in, omdat bij een bezwaar bleek dat een score van een andere inschrijver per ongeluk aan de bezwaarmaker was toegekend. Daarna volgde een volledige herbeoordeling van alle kwaliteitscriteria door dezelfde beoordelingscommissie. In de derde gunningsbeslissing van 9 juli 2026 eindigde Future Communications Consultants op de eerste plaats en het bedrijf dat in kort geding optrad op de zesde. Dat bedrijf stelde dat de Staat de beschreven scoresystematiek niet had gevolgd. Het wees op onverklaarbare verschillen tussen de tweede en derde beslissing en betoogde dat de inschrijvingen niet eerst individueel waren beoordeeld voordat de commissie tot een gezamenlijke score kwam. Het vroeg primair om een verbod op gunning en een nieuwe aanbesteding, subsidiair om een herbeoordeling door een nieuwe commissie. Future kwam in de procedure tussen en werd daartoe toegelaten. De voorzieningenrechter vond het voldoende aannemelijk dat de herbeoordeling zo is verlopen als de Staat ter zitting gedetailleerd heeft beschreven: eerst een nieuwe, individuele beoordeling door elk commissielid 'from scratch', daarna een plenair overleg waarin consensus werd bereikt. De commissieleden bevestigden dat ter zitting. Wat er precies is gezegd in het gesprek van 14 augustus 2026, waarop het bedrijf zich beriep, kon de rechter in een kort geding niet vaststellen. De eerdere fouten leiden volgens de rechter niet tot een heraanbesteding. Daarvoor zijn alleen zulke ernstige gebreken genoeg dat ze alleen zo te herstellen zijn, en de Staat heeft zijn fouten juist met een volledige herbeoordeling gerepareerd. Wel stonden in het beschrijvend document twee onjuiste zinnen over een beoordeling met cijfers van 0 tot 10, terwijl met scores en percentages is gewerkt. Dat is volgens de rechter kennelijk een vergissing, en dat inschrijvers hierdoor een verkeerde voorstelling hadden is gesteld noch gebleken. Het beoordelingskader is ook niet multi-interpretabel, enkel omdat de herbeoordeling op onderdelen tot een andere uitkomst leidde: sommige opmerkingen stonden eerder bij het verkeerde criterium of de verkeerde inschrijver en de eerdere beoordeling was op punten te streng. Ook de concrete voorbeelden van beoordelingsfouten zijn verworpen. Dat de commissie bij de migratie van drie websites naar één keek naar het omgaan met interne weerstand, past bij de vraag, die dit als politiek gevoelig aanduidde. Het oordeel dat een inschrijving weinig vernieuwends bood en geen expliciet taalniveau koos, valt binnen het kader. Overige bezwaren die het bedrijf pas in een bijgevoegde brief noemde, liet de rechter onbesproken omdat ze in strijd met de goede procesorde niet in de dagvaarding waren uitgewerkt. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen af. De voorwaardelijke vordering van Future om de opdracht definitief aan haar te gunnen wordt afgewezen wegens gebrek aan belang, omdat de Staat de opdracht toch aan haar wil gunnen. Future wordt veroordeeld in de proceskosten van de Staat, begroot op nihil. Het bedrijf dat de procedure begon moet de proceskosten van zowel de Staat als Future betalen, ieder € 2.101, plus wettelijke rente als het niet binnen veertien dagen betaalt.