Rechter wijst asielberoep tegen overdracht aan Zwitserland af — RBDHA:2025:9997
Dublin-overdracht van een asielaanvraag aan Zwitserland
Eiser / verzoeker
Algerijnse asielzoeker
Verweerder / gedaagde
minister van Asiel en Migratie
De rechtbank verklaart het beroep tegen de Dublin-overdracht aan Zwitserland kennelijk ongegrond.
- Zwitserland is verantwoordelijk voor de asielaanvraag omdat eiser daar al eerder bescherming had gevraagd en het terugnameverzoek is aanvaard
- Eisers beroep op schending van het recht op een eerlijk proces vanwege een verplicht voorschot van € 750 in Zwitserland slaagt niet, mede omdat daarop uitzonderingen bestaan
- Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat er in Zwitserland structurele fouten zijn in de asielprocedure of de opvangvoorzieningen
- Klachten over racisme en discriminatie in Zwitserland leveren geen grond op om van het interstatelijk vertrouwensbeginsel af te wijken, omdat eiser daarover kan klagen bij de Zwitserse autoriteiten of het EHRM
- De rechtbank verklaart het beroep kennelijk ongegrond zonder proceskostenveroordeling
Samenvatting
Een Algerijnse asielzoeker die eerder al in Zwitserland bescherming had gevraagd, moet naar dat land worden overgedragen voor de behandeling van zijn asielaanvraag. De rechtbank Den Haag oordeelt dat de minister van Asiel en Migratie terecht heeft geweigerd zijn aanvraag in Nederland te behandelen.
De man diende op 26 maart 2025 in Nederland een asielverzoek in. Uit onderzoek in het Europese vingerafdrukkensysteem Eurodac bleek echter dat hij al op 10 maart 2025 in Zwitserland om internationale bescherming had gevraagd. Op grond van de Europese Dublinverordening is daarom niet Nederland, maar Zwitserland verantwoordelijk voor de inhoudelijke beoordeling van zijn asielaanvraag. De minister stuurde de Zwitserse autoriteiten een verzoek om de man terug te nemen, dat op 16 april 2025 werd geaccepteerd. Op basis daarvan besloot de minister de asielaanvraag van de man niet in behandeling te nemen.
De man ging tegen dat besluit in beroep. Hij voerde aan dat niet langer van het zogeheten interstatelijk vertrouwensbeginsel mag worden uitgegaan, het uitgangspunt dat andere Europese landen de asielregels naar behoren toepassen. Volgens hem krijgt hij in Zwitserland geen eerlijk proces, omdat wie daar in beroep gaat tegen een asielbesluit een bedrag van € 750 moet betalen, geld dat hij niet heeft. Daarmee zou zijn recht op een eerlijk proces onder het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens worden geschonden. Ter onderbouwing verwees hij naar een rapport over de Zwitserse asielprocedure uit 2024. Ook wees hij op racisme, discriminatie en vreemdelingenhaat in Zwitserland, met een verwijzing naar een rapport van een werkgroep van deskundigen daarover.
De rechtbank stelt voorop dat niet ter discussie staat dat Zwitserland verantwoordelijk is voor de asielaanvraag, nu de man daar zelf eerder een aanvraag indiende en de Zwitserse autoriteiten het terugnameverzoek hebben aanvaard. Het is dan aan de man om aannemelijk te maken dat er in Zwitserland sprake is van zulke structurele fouten in de asielprocedure of de opvang dat van het vertrouwensbeginsel moet worden afgeweken. Daarin is hij niet geslaagd. Met de acceptatie van het terugnameverzoek hebben de Zwitserse autoriteiten bovendien gegarandeerd dat de man daar een nieuwe asielaanvraag kan indienen, waarbij ook wordt gekeken naar het risico dat hij loopt bij terugkeer naar Algerije.
Over het gestelde voorschot van € 750 overweegt de rechtbank dat uit het door de man aangehaalde rapport zelf blijkt dat dit bedrag alleen wordt gevraagd als een beroep op het eerste gezicht kansloos lijkt, dat wettelijke vertegenwoordigers daarvan zijn vrijgesteld en dat er onder bepaalde voorwaarden ook voor anderen vrijstelling mogelijk is. De man heeft geen concrete aanwijzingen gegeven dat hij dit bedrag daadwerkelijk zou moeten betalen. Daarmee is niet voldaan aan de hoge drempel die geldt voordat kan worden aangenomen dat het vertrouwensbeginsel is geschonden. Hetzelfde geldt voor zijn klachten over racisme en discriminatie: als hij daarmee te maken krijgt na zijn overdracht, kan hij daarover klagen bij de Zwitserse autoriteiten of bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, en hij heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit voor hem onmogelijk of zinloos zou zijn.
De rechtbank concludeert dat de minister de asielaanvraag terecht niet in behandeling heeft genomen en verklaart het beroep kennelijk ongegrond, zonder dat daarbij aanleiding bestaat voor een proceskostenveroordeling.
Betrokken advocaten
mr. A. Alkir
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1696, Centrale Raad van Beroep, 19-11-2025, 25/221 WIA
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1550, Centrale Raad van Beroep, 07-10-2025, 22/144 PW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RVS:2025:4617, Raad van State, 01-10-2025, BRS.25.000134
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:16148, Rechtbank Den Haag, 29-08-2025, 25.37291
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL25.22268
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. K.M. de Jager
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.