Hagenaar veroordeeld tot 10 jaar cel voor doodslag na schot in gezicht — RBDHA:2026:11549
Doodslag / noodweerverweer / schadevergoeding nabestaanden
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf voor doodslag; schadevergoedingen aan nabestaanden toegewezen tot in totaal ruim €113.000.
- Doodslag bewezen: verdachte schoot van korte afstand in het gezicht van het slachtoffer met vol opzet op de dood; vrijgesproken van moord wegens ontbreken voorbedachte raad.
- Beroep op noodweer verworpen: schieten in het gezicht was buitenproportioneel en niet de enige beschikbare reactie op de aanranding van de zoon.
- Beroep op noodweerexces, putatief noodweer en psychische overmacht alle verworpen; straf vastgesteld op 10 jaar, lager dan de geëiste 15 jaar.
- Affectieschadevergoedingen (€17.500–€20.000 per persoon) volledig toegewezen aan vijf nabestaanden; broer niet-ontvankelijk als broers niet standaard onder kring van gerechtigden vallen.
- Shockschade van €15.000 plus €2.939,59 materiële schade toegewezen aan getuige/partner die PTSS ontwikkelde na directe confrontatie met het schietincident.
Samenvatting
Op de avond van 21 oktober 2025 liep een ruzie in een café aan het Soestdijkseplein in Den Haag fataal af. Een man die werkzaam was in het café raakte slaags met een groep, waarna de situatie buiten escaleerde toen zijn zoon door die groep werd mishandeld. De verdachte pakte een vuurwapen, rende naar buiten en loste op korte afstand een schot in het gezicht van het slachtoffer. Die overleed aan zijn verwondingen.
De rechtbank Den Haag veroordeelde de man voor doodslag, niet voor moord. Dat onderscheid is juridisch cruciaal: voor moord is voorbedachte raad vereist — een bewuste, koele berekening vooraf. Zowel het Openbaar Ministerie als de verdediging waren het eens dat daarvan geen sprake was, en de rechtbank volgde die lijn. Wel stelde de rechtbank vast dat de verdachte vol opzet had op de dood van het slachtoffer: schieten van dichtbij op het hoofd van iemand is naar zijn uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op doden, dat opzet onontkoombaar is.
De verdediging voerde verschillende rechtvaardigingsgronden aan om straffeloosheid te bepleiten. Een beroep op noodweer strandde, omdat de rechtbank oordeelde dat het schieten in het gezicht van het slachtoffer in geen enkele verhouding stond tot de aanranding van de zoon. Minder vergaande reacties waren voorhanden maar niet beproefd. Ook noodweerexces werd verworpen: het geweld was zo buitensporig dat het niet verklaard kon worden door een hevige gemoedsbeweging. Bovendien was de verdachte al geruime tijd gewapend in het café aanwezig en werd hij minutenlang door anderen tegengehouden om naar buiten te gaan — wat duidt op voorbereiding, niet op een onbeheersbare impuls. Het beroep op putatief noodweer mislukte eveneens, omdat er geen enkele aanwijzing was dat het slachtoffer zelf een wapen bij zich had. En psychische overmacht werd niet aannemelijk gemaakt.
Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met verzwarende en verzachtende factoren. Het incident speelde zich af op de openbare weg, overdag, voor de ogen van meerdere getuigen — wat bijdraagt aan gevoelens van onveiligheid. Verzachtend woog mee dat de verdachte geen strafblad had voor soortgelijke feiten en dat zijn handelen werd uitgelokt door het geweld tegen zijn zoon, al rechtvaardigde dat de gekozen reactie niet. De wetgever verhoogde in 2023 het strafmaximum voor doodslag van 15 naar 25 jaar, wat de rechtbank in haar afweging betrok. De eis van 15 jaar werd niet gevolgd.
Zeven nabestaanden en naasten dienden schadeclaims in. De ouders, weduwe en zonen van het slachtoffer kregen hun volledige affectieschadevergoeding toegewezen — bedragen tussen 17.500 en 20.000 euro per persoon. De broer van het slachtoffer werd niet-ontvankelijk verklaard: hij kon shockschade niet voldoende medisch onderbouwen en valt als broer niet automatisch onder de kring van gerechtigden voor affectieschade. Een vrouw die het slietende slachtoffer direct na het schot ondersteunde en later zijn overlijden meemaakte, kreeg 15.000 euro immateriële schade (PTSS vastgesteld) en bijna 2.940 euro aan aantoonbare medische kosten toegewezen.
De rechtbank legde een gevangenisstraf op van tien jaar, met aftrek van de tijd die de verdachte al in voorarrest had doorgebracht.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:136, Rechtbank Amsterdam, 14-01-2026, 13-010049-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:12665, Rechtbank Limburg, 19-12-2025, 03.659255.17
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:23095, Rechtbank Den Haag, 05-12-2025, 09/767072-17 (ontneming)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:22357, Rechtbank Den Haag, 27-11-2025, 09/767415-19
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09/282393-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.